Tour de France 2019 – Etappe 18 van Embrun naar Valloire

maandag 29 oktober 2018 om 15:37

Na zeventien etappes zijn ze eindelijk daar: de Alpen. Op de hoogste bergtoppen van deze bergketen zal het klassement worden opgeschud, tot we de winnaar kennen van de 106e Tour de France. Het begint donderdag met een etappe van Embrun naar Valloire, over drie Alpenreuzen genaamd Col de Vars, Col d’Izoard en Col du Galibier. Maar eerst verzamelen de renners zich dus in Embrun, dat zes jaar geleden nog het decor was van een klimtijdrit. Chris Froome won die bewuste tijdrit, voor de Spanjaarden Alberto Contador en Joaquím Rodríguez. Nu staan er ook de nodige hoogtemeters op het menu, maar dan niet in tijdritverband.

Vanuit Embrun gaat het naar de eerste klim van de dag, de Col de Vars, die de renners zullen bereiken na een slordige 75 kilometer. Eerst is er nog een lange aanloopfase, door onder meer Les Thuiles, Barcelonnette en Jausiers, waar je in de winter ook perfect kunt skiën. Nog een leuk weetje: in 2008 kwam de Tour aan in Jausiers voor de zestiende etappe. Het was Cyril Dessel die als eerste over de streep kwam, maar de meeste mensen herinneren zich vooral de spectaculaire val van de Zuid-Afrikaan John-Lee Augustyn in de afdaling van de Col de La Bonette-Restefond.

Warren Barguil boekt een emotionele zege op de Izoard – foto: Cor Vos

Dit jaar slaat de Tour de Col de La Bonette over, maar de Col de Vars (9,3 km aan 7,5%) mag er ook wezen. De top van deze klim ligt namelijk ook ‘gewoon’ boven de tweeduizend meter hoogte. En toch is de Vars een opwarmertje voor de Col d’Izoard en de Col du Galibier, die langer, zwaarder én hoger zijn. Na de top van de  Vars – op 2109 meter hoogte – gaat het naar beneden richting Guillestre, alwaar het weer omhoog begint te lopen richting de beginflanken van de Izoard, nog zo’n legendarische (Tour)col. Deze 14,3 kilometer beklimming heeft al zo vaak als scherprechter gediend van Alpenetappes.

Zo werd de Izoard al 35 keer in het Tourparcours gestoken, de eerste keer in 1922 – toen drievoudig Tourwinnaar Philippe Thys als eerste wist boven te komen. Warren Barguil was 95 jaar later de (voorlopig) laatste renner die als eerste de Izoard wist te ronden, toen de aankomst overigens op de top lag. Verder wisten Louison Bobet en Fausto Coppi hier ooit een Tour te beslissen, maar ook voor Federico Bahamontes, Eddy Merckx en Bernard Thévenet kent de Izoard geen geheimen. Wie als eerste de top haalt van de Izoard, mag zich in één adem noemen met deze kampioenen.

De Izoard is in menig bergrit dé scherprechter van de dag, maar in de achttiende etappe is die eer weggelegd voor de Col du Galibier (23 km aan 5,1%). Overigens loopt het vanuit wintersportplaats Briançon (waar de Tour al verscheidene malen finishte, wanneer de renners de Galibier van de andere kant namen) al zoetjesaan omhoog richting de voet van de mythische Galibier. De eerste veertien kilometer worden ook wel de Col du Lautaret genoemd. Dit is een echte loper, met constante stijgingspercentages van 5-6%. De laatste negen kilometer zijn dan weer loodzwaar, met een gemiddeld percentage van minstens 6%.

Andy Schleck wint in 2011 op de top van de Galibier – foto: Cor Vos

Met het verstrijken van de kilometers, nemen de renners steeds minder zuurstof op. De arme stakkers koersen namelijk naar een hoogte van 2642 meter, gek genoeg niet het hoogste punt van deze Tour. En alsof dat nog niet zwaar genoeg is, stijgt de slotkilometer aan maar liefst 9%. Na de top van de Galibier – waar voor de nummers één, twee en drie nog acht, vijf en twee bonificatieseconden liggen – staat er nog een ziedend snelle afzink naar Valloire op het menu.

Na achttien kilometer dalen loopt de laatste kilometer richting Valloire nog lichtjes omhoog. Dit skidorpje was al enkele keren het vertrekpunt van een Touretappe, maar diende nog nooit als aankomstplaats.

Start: 11.25 uur
Finish: 16.58-17.41 uur

Dit artikel delen: