De loeisteile weg naar Samoëns 1600 is voor parcoursbouwers verstopt in de Franse Alpen
Samoëns - foto: Shutterstock

De loeisteile weg naar Samoëns 1600 is voor parcoursbouwers verstopt in de Franse Alpen

Fietstoerisme De beklimming naar Samoëns 1600 maakt in het Critérium du Dauphiné 2024 haar debuut in een profkoers. Ondanks dat het peloton van bijvoorbeeld La Grande Boucle vaak in de buurt kwam, plande de parcoursbouwer nog nooit een uitstapje naar het bekende skigebied. WielerFlits dook in de beklimming en probeerde een oorzaak te vinden voor het late debuut.

De nieuwe Tourspecial van RIDE Magazine is een must-have voor echte wielerfans! Onze nieuwe 236 pagina’s dikke zomer-editie is de meest complete Tourgids van deze zomer en staat vol met schitterende wielerverhalen over o.a. Tadej Pogacar, Remco Evenepoel, Fabio Jakobsen, Gio Lippens, Christian Prudhomme en Charlotte Kool. Verzeker je van een heerlijke sportzomer en bestel hem nu online voor slechts € 9,95. Wil je RIDE extra voordelig ontvangen? Neem dan nu een abonnement en ontvang 20% korting!

Zoals gezegd ligt de beklimming – naar het op 1.600 meter hoogte gelegen skicentrum – in een regio waar de Tour de France-karavaan al vaak door heen trok. Zo raasde het peloton van de grootste wielerkoers ter wereld in 2023 nog door de vallei naar Samoëns, maar sloegen zij destijds linksaf naar de bekendere Col de Joux Plane.

Het waren Jonas Vingegaard en Tadej Pogacar die tijdens deze veertiende etappe als eerste boven kwamen op de beklimming die wel een rijke wielerhistorie kent. Door een pokerspel van de twee kemphanen kon Carlos Rodríguez terugkeren en zich in de afdaling naar de ritzege in Morzine storten. De etappe zou de boeken ingaan als decor van één van de vele één-op-één duels tussen de Sloveense en Deense klassementsrenner.

De strijd om het geel op de Col de Joux Plane – foto: Cor Vos

Technische mankementen?
Het is slechts één van de vele passages door het typische Franse Alpendorp. Toch wist de parcoursbouwer de stijgende D254 – die ook vertrekt vanuit Samoëns – naar Plateau des Saix nog niet te vinden. Zou het kunnen dat de ondergrond van de beklimming kwalitatief slecht is?

Een blik op de tweebaansweg leert ons dat dit niet het geval is. Sterker nog: De D254 is, ondanks de hoge stijgingspercentages, de enige manier om via de weg naar het hart van het skigebied te komen. De andere optie om het op 1.600 meter hoogte gelegen skigebied te bereiken, is via de skilift vanuit Samoëns.

Het typisch Franse Alpendorp Samoëns – foto: Cor Vos

Naast een goed geasfalteerde weg beschikt de beklimming ook over veel ruimte om een bergop aankomst in een grote wielerkoers te organiseren. Er bevindt zich aan het einde van de tweebaansweg namelijk een ruime parkeerplaats, die je in zoveel skioorden tegenkomt.

Het verloop van de beklimming
Een tweebaansweg en een goede ondergrond dus. Het klinkt als de perfecte ingrediënten voor een loper. En hoewel met name het tweede deel van de beklimming erg constant te noemen is, kan je met een gemiddeld stijgingspercentage van 9,5 procent zeker niet spreken over een loper.

Het stijgen begint al op de oplopende weg vanuit het aan Samoëns grenzende gehucht Vercland. Maar wanneer je de D254 opdraait, begint het serieuze klimwerk pas echt. Het begin van de beklimming laat je nog op een lieflijke manier kennismaken met de Franse Alpen, vanwege stijgingspercentages rond de zeven procent.

Het laatste gedeelte van de tweede kilometer schotelt je voor het eerst een gemiddeld stijgingspercentage van negen procent voor. Minder steil dan dat gaat het de resterende 7,5 kilometer niet meer worden.

Plateau des Saix Samoens 1600, Samoëns, France

• Distance: 9.3 km, Elevation: 896 m, Avg. Grade: 9.5 %

Zoals de naam van het skicentrum al aangeeft, klim je naar een hoogte van zo’n 1.600 meter. Niet zeldzaam hoog, maar als je je bedenkt dat je aan de beklimming begon op een hoogte van 896 meter, dan kruipt de angst je wellicht al een beetje in je fietsschoenen.

Na dat eerste ‘lieflijke’ begin stijgt de weg bijna drie kilometer lang aan percentages van elf en twaalf procent. Hoewel de hellingsgraad in de laatste vijf kilometer wat afneemt, kan je moeilijk op adem komen. Het tweede gedeelte van de beklimming gaat namelijk telkens aan 9 of 10 procent gemiddeld omhoog. Voor velen geldt dat zij vaak op de pedalen moeten staan en al vroeg naar het lichtste verzet willen schakelen.

foto: Google Maps

Omgeving
Met een verloop van de beklimming zoals hiervoor geschetst, zou je haast gaan denken dat er echt geen goede reden is om het ontbreken van de col tijdens grote wielerkoersen te verklaren. Om toch maar iets te verzinnen: De steile weg loopt grotendeels door de bossen richting een skioord. Hoewel veel beklimmingen uit grote wedstrijden eindigen in een skigebied, leveren beelden van een – in de zomer verlaten – skiresort natuurlijk niet de mooiste beelden van de omgeving op.

De beelden van de top op de nabij gelegen Col de Joux Plane spreken, met uitzicht op uitgestrekte alpenweiden, een bergmeer en de vergezichten over het aangrenzende dal, meer voor zich. Toch kan je je haast moeilijk voorstellen dat dit de reden moet zijn voor het ontbreken van de beklimming naar Samoëns 1600 in de parcoursen van aansprekende wedstrijden.

Om toch nog even wat meer inzicht te geven over de omgeving waarin je je bevindt tijdens het bestijgen van de loeisteile beklimming naar het skiresort. Je klimt vanuit het gehucht Vercland de bossen in, maar blijft gedurende de hele klim huizen of hotels tegenkomen. Onderweg passeer je tien haarspeldbochten en fiets je meermaals onder skiliften door. Tegen het einde fiets je zelfs door een tunneltje onder de piste door. Het echte Alpengevoel is dus nooit ver weg.

En ja, zoals gezegd eindigt de oplopende geasfalteerde weg in het skigebied Samoëns 1600. Maar dat betekent niet dat het uitzicht op de omliggende bergen er minder op wordt. Hoewel je voor de mooiste Strava-foto’s de skiliften en lege hotels het beste uit je beeldscherm kunt houden, valt er dus genoeg te genieten na een knappe fietsprestatie.

foto: Google Maps

Maar niet getreurd. De parcoursbouwer van het Critérium du Dauphiné staat erom bekend dat hij of zij vaak nieuwe beklimmingen uitprobeert. Wanneer het experiment geslaagd is, zien we de berg vaak binnen enkele jaren terug in het parcours van de Tour de FranceWie weet is dit bericht dus sneller achterhaald dan we denken.

Om te reageren moet je ingelogd zijn.