Veel wielerliefhebbers hebben na Luik-Bastenaken-Luik al een punt achter het wielervoorjaar gezet, maar met de 63e editie van Eschborn-Frankfurt staat er vrijdag nog een heerlijk toetje op het menu. Met de nodige grote namen aan de start, belooft de grootste Duitse WorldTour-koers opnieuw een mooie winnaar te krijgen. Wielerflits blikt vooruit!

Historie

• 

  1 mei

  Lees ook Michael Matthews ziet goede voorjaarsvorm op de valreep beloond worden met zege in Eschborn-Frankfurt

  1 mei

Parcours en informatie

Wie het profielkaartje van de aankomende editie vergelijkt met dat van vorig jaar, ziet dat er zowel meer beklimmingen als meer kilometers zijn toegevoegd. Zo wordt de beklimming over de Mammolshain in de finale twee keer afgewerkt. Deze parcourswijziging lijkt de aanvallers in de kaart te spelen, want het aantal vlakke kilometers richting de finish in Frankfurt is wel hetzelfde gebleven. De wijzigingen zijn goed voor een totaal aan 211 kilometers en 3.300 hoogtemeters.

Voor we verder inzoomen op deze Mammolshain-beklimming, moeten we eerst even stilstaan bij de overige obstakels op het parcours. Zo maakt de Sandplacken (8,1 km aan 4,5%) haar debuut in de Duitse eendagswedstrijd. Het zal de eerste beklimming van de dag zijn, waarna de dubbel Feldberg en Burgweg twee keer wordt afgewerkt. De eerste dubbele beklimming van deze obstakels wordt direct na de Sandplacken afgewerkt. De tweede dubbele beklimming volgt in de préfinale.

Maar vlak voor deze tweede passage over de Feldberg (7,6 km aan 6,5%) en de Burgweg (0,5 km aan 11%) moet er eerst nog worden afgezien op de eerste keer Mammolshain (2,3 km aan 8,3%). Omdat deze drie beklimmingen elkaar vanaf ongeveer 110 kilometer van de streep in rap tempo opvolgen, spreken we over het zwaartepunt van de wedstrijd.

Toch zullen we voor de scherprechter(s) nog wat verder moeten kijken. Met 52 kilometer te gaan wacht namelijk een dubbele beklimming van de Mammolshain. In het verleden zagen we al dat een enkele beklimming over deze steile muur voor schifting zorgde, maar dit jaar worden de sterke klimmers nog meer op hun wenken bediend.

Na de laatste passage over de korte klim, wacht de bekende finale richting en in Frankfurt. Dat betekent dat het peloton met nog 35 kilometer te gaan geen obstakels meer tegen zal komen. Bovendien kunnen zij de slotkilometers al eens verkennen, want met nog 6,5 kilometer te gaan, zal de bel klinken voor de bekende finaleronde door de straten van Frankfurt.

Deelnemers

De deelnemerslijst is bij publicatie nog verreweg van compleet. Deze voorbeschouwing wordt zodoende bijgewerkt wanneer mogelijk.

Het kan beroerder; met renners als Maxim Van Gils, Jasper Philipsen en Michael Matthews op de recente erelijst, kan de organisatie pronken met mooie winnaars. Daar hoeft in 2026 geen verandering in te komen, want er starten een pak (jonge) toppers die rond Frankfurt wel eens een parcours op hun maat kunnen vinden.

Tobias Lund Andresen zou hier bijvoorbeeld weleens toe kunnen slaan. De Deen van Decathlon CMA CGM maakte dit voorjaar een grote stap voorwaarts. Zo werd hij tweede in In Flanders Fields (of gewoon Gent-Wevelgem), won hij in de Tour Down Under en Tirreno-Adriatico en trok hij aan het langste eind in de Cadel Evans Great Ocean Road Race.

Of laat het wedstrijdverloop zich dit jaar meer lenen voor een overwinning van een aanvallerstype? De extra passage over de steile Mammolshain nodigt in ieder geval uit om te koersen. Dan denken we in eerste instantie aan Tom Pidcock. De Brit van Pinarello-Q36.5 maakte tijdens de recentste Tour of the Alps een zichtbare ontwikkeling door, maar zag zijn podiumkansen in Luik-Bastenaken-Luik in rook opgaan door een lekke band op een verkeerd moment.

Pidcock zal zijn ploeg de opdracht geven om het tempo op de beklimmingen in de (pré)finale zo hoog mogelijk te leggen. Want hoewel hij zeker niet de traagste is, zien wij hem geen spurt winnen tegen een van de hiervoor genoemde mannen.

Wat voor de nummer twee van Milaan-San Remo geldt, geldt ook voor renners als Ben Tulett, Alex Baudin, Paul Lapeira, Ion Izagirre (ondanks valpartij zeer sterk in Luik), Alex Aranburu, Pello Bilbao, oud-winnaar Soren Kragh Andersen en de Belgen Emiel Verstrynge, Quinten Hermans, Lennert Van Eetvelt en Tim Wellens. Houden we ook zeker in de gaten: Axel Laurance.

Dan nog even terug naar de categorie snelle mannen; Pascal Ackermann won in 2019 al eens in Frankfurt, maar kan hij op het zwaardere parcours meedoen om de zege? Voor Magnus Cort geldt dat hij meerdere troefkaarten in handen heeft. Laurence Pithie, die een goed voorjaar achter de rug heeft, maakt eveneens een kans. We noteren verder de naam van Emilien Jeannière.

Vanuit Nederlands perspectief is het ook letten op Tibor Del Grosso. De 22-jarige Nederlander won dit voorjaar al de NXT Classic en stond ook zijn mannetje in de Brabantse Pijl (tot diep in de finale in de aanval) en de Amstel Gold Race (14e). Met zijn scherpe eindschot kan hij ook in Eschborn-Frankfurt hoge ogen gooien.

Titelverdediger Michael Matthews is er overigens niet bij. Hij brak begin maart beide polsen bij een val op training en kwam sindsdien niet meer in actie. Het is nog niet duidelijk wanneer de Australiër zijn rentree zal maken.

TV-gids