Eindejaarslijstjes: De meest spraakmakende rel van 2021

donderdag 16 december 2021 om 19:00
Eindejaarslijstjes: De meest spraakmakende rel van 2021

foto: Cor Vos

Eindejaarslijstjes

In de maand december blikt WielerFlits traditioneel terug op het afgelopen wielerseizoen met de reeks Eindejaarslijstjes. Wat waren de hoogte- en dieptepunten van het afgelopen jaar en welke renners verdienen nog een eervolle vermelding voor 2021? Iedere werkdag is er een nieuwe lijst met bijbehorende poll. Vandaag staat centraal: de meest spraakmakende rel van het jaar.

Wil je de tussenstand of uitslag van de Eindejaarslijstjes-poll bekijken? Check dan elke dag de Instagram Stories van @WielerFlits!


flag-be Wout van Aert vs. flag-be Remco Evenepoel

Evenepoel en Van Aert, voor het WK – foto: Cor Vos

Het WK in Leuven had voor België in eigenland een wereldkampioen moeten opleveren. Met Wout van Aert in bloedvorm en Remco Evenepoel vol vertrouwen, was die kans ook best groot. Laatstgenoemde reed echter zijn kas leeg om de koers zo zwaar mogelijk te maken.

Kopman WVA had niet zijn beste dag en moest op de voorlaatste beklimming van de Wijnpers toezien hoe Julian Alaphilippe – nota bene een ploegmaat van REV bij Deceuninck-Quick-Step – met een allesvernietigende versnelling zijn titelambities naar de vaantjes reed. Uiteindelijk was Leuvenaar Jasper Stuyven de beste Belg in de uitslag; hij werd vierde.

Na afloop won België wel glansrijk het WK moddergooien. In Extra Time Koers liet Evenepoel enkele dagen na het WK namelijk weten toch aan bondscoach Sven Vanthourenhout te hebben gevraagd of hij voor zichzelf mocht rijden, ondanks dat hij had gezegd te zullen knechten voor Van Aert.

Evenepoel zei kort na de koers al tegen de bondscoach dat er een kans op de wereldtitel verspeeld was, omdat Van Aert te laat zou hebben gezegd dat hij niet goed genoeg was. Die laatste nam het optreden van zijn jonge landgenoot in de tv-show bijzonder kwalijk. “De uitleg van Remco heeft me gestoord”, zei hij en de storm was aan.


flag-nl De Nederlandse vrouwen

Marianne Vos was vlak na de WK-finish in tranen gehuld – foto: Cor Vos

Volgens De Dikke Van Dale is een rel een gebeurtenis die opschudding wekt. Wat dat betreft: de Nederlandse vrouwenselectie. Dat begon op de Olympische Spelen, waar bondscoach Loes Gunnewijk haar rensters niet goed informeerde over de koerssituatie. Daar zou in de koers naar verluidt het een en ander aan vooraf gegaan zijn.

Hoe dan ook: de Nederlandse dames schoten in ieder geval te laat in actie. Annemiek van Vleuten maakte in de finale het verschil en kwam juichend over de streep. Ze waande zich olympisch kampioen, maar ze realiseerde zich pas enige tijd later dat vroege vluchtster Anna Kiesenhofer al even binnen bleek te zijn.

Daar bleef het niet bij, en laten we dan ook het EK op de weg niet vergeten. Ellen van Dijk soleerde daar weliswaar naar goud, maar ze kreeg nochtans de opdracht om te knechten van Gunnewijk. Eind goed al goed, maar op het WK ging het weer mis. In de sterren stond geschreven dat niemand anders dan een Nederlandse de wereldtitel zou pakken.

In de finale was de Nederlandse selectie echter een samengeraapt, wormvormig aanhangsel in plaats van een hecht team. Een streep door de rekening van Marianne Vos, die met iets meer hulp de wereldtitel had kunnen bemachtigen. Na afloop stonden alle gezichten op donderen.


flag-nl Jos van Emden & flag-be Remco Evenepoel vs. flag-be Gianni Vermeersch

Gebeten hond Gianni Vermeersch – foto: Cor Vos

Wie het laatste jaar ook twee keer in het nieuws kwam, is Gianni Vermeersch. De Belg van Alpecin-Fenix heeft inmiddels ook de nodige relletjes op zijn kerfstok. Hij was als vermeende veroorzaker betrokken bij twee valpartijen. Jos van Emden en Remco Evenepoel waren daarbij de slachtoffers en zij spuwden hun gal over de stuurvaardige crosser.

De Nederlander brak bij zijn val in de Giro d’Italia vijf ribben en perforeerde een long. “Gianni Vermeersch reed me gewoon van de fiets. Hem had ik al een keer in de ronde aangesproken op zijn gevaarlijke rijgedrag. […] Ik zou het wel waarderen als hij nog een berichtje zou hebben gestuurd om te vragen hoe het met me gaat”, zei Van Emden. Later hebben de twee elkaar gesproken. Dat gesprek was overigens vanuit het Nederlandse kamp niet naar zijn zin, bleek later.

Het voorval tussen Vermeersch en zijn landgenoot gebeurde in het heetst van de strijd, waarbij REV ook onder druk stond vanwege zijn hoge plaats in het klassement van de Benelux Tour. “Je moet niet weglopen maar je fout toegeven. Ga je me nu nog uitlachen in mijn bakkes? Och jongen”, was wat Evenepoel deponeerde aan het adres van Vermeersch na afloop van de bewuste rit. Zij praatten hun geschil later uit.


flag-nl Fabio Jakobsen vs. flag-nl Dylan Groenewegen

De handshake kort na het NK op de weg tussen Groenewegen en Jakobsen – foto: Cor Vos

Iedereen herinnert zich nog de gruwelijke val van Fabio Jakobsen in de Ronde van Polen, nadat hij door Dylan Groenewegen in de hekken werd gereden. De saga kende ook dit jaar nog in meerdere episodes een nasleep. De meeste bekende is die voorafgaand aan de Giro d’Italia, waar de renner van Jumbo-Visma zijn rentree maakte na diens disciplinaire schorsing.

De Leeuw van Amsterdam gaf aan dat beide sprinters met elkaar gesproken hadden en daarmee leek de kou een beetje uit de lucht. “Vlak voor de Ronde van Turkije hebben we in een zaaltje in Amsterdam zelfs al een gesprek gehad. Daar hebben we beiden ons hart kunnen luchten. Voor beiden was dat een heel fijn gesprek. Wat daar precies besproken is, houd ik liever tussen ons”, zei Groenewegen.

Niets van dat alles volgens Jakobsen, die middels zijn juridisch team stevig van zich liet horen. “Ik ben verrast over de uitspraken van Dylan Groenewegen over onze recente ontmoeting. Wat er besproken is tijdens deze bijeenkomst had vertrouwelijk moeten blijven tussen ons en ons juridisch team. Laat ik duidelijk zijn: Dylan heeft mij geen persoonlijke excuses aangeboden en heeft ook geen bereidheid getoond om enige verantwoordelijk voor zijn daden te nemen. Ik zou nog steeds graag tot overeenstemming met Dylan willen komen.”

Intussen is dat wat er nog tussen beide Nederlanders speelde, enigszins bekoeld. Tijdens het NK reden ze voor het eerst samen in een koers en na afloop zochten ze elkaar op en wisselden beiden een hand uit. Later in het seizoen streden ze weer zij aan zij in een aantal sprints, waarbij vooral Jakobsen weer terugkeerde op zijn oude niveau. Groenewegen blijft nog iets achter.


flag-nl Het plankje van Mathieu van der Poel

De tuimelperte van Van der Poel nadat het plankje ontbrak – foto: Cor Vos

Al vijf jaar stond de olympische mountainbike-wedstrijd in Tokio bovenaan de wensenlijst van Mathieu van der Poel. Zijn gouden droom spatte echter na een halve ronde al uiteen toen hij zwaar ten val kwam in de afsprong van de Sakura Drop.

De 26-jarige Nederlander was in de veronderstelling dat er – net als in de voorbereiding en tijdens het testevent – een plank lag om de afdaling rijdend te nemen. MVDP drukte zijn voorwiel daarom van het rotsblok naar beneden, maar al wat er was: een grote diepte. De commotie na afloop was groot, want hoe kon de Nederlander dit belangrijke punt in vredesnaam gemist hebben?

Na afloop benadrukten bondscoach Gerben de Knegt en collega Milan Vader dat zij beiden nog voor de wedstrijd tegen Van der Poel hebben gezegd dat het plankje tijdens de koers weg zou zijn, zoals bij iedere andere mountainbike-wedstrijd. Die boodschap was niet geland bij Van der Poel, met alle gevolgen van dien.

Zijn rug was gebutst, zijn moraal gebroken en zijn droom in duigen. Een teleurstelling die hij ogenschijnlijk snel achter zich kon laten, maar plankgate hield de gemoederen nog enige tijd behoorlijk bezig. “Ik weet niet wat ik moet zeggen, maar ik zal terugkeren”, waren toen de enige woorden die hij erover kwijt wilde.


flag-nl KNWU vs. flag-nl Tibor del Grosso

Tibor Del Grosso op het WK tijdrijden, waar hij wél mocht starten – foto: Cor Vos

Niet alleen de Nederlandse vrouwenselectie zorgde de nodige WK-commotie. Op de dag dat Ellen van Dijk wereldkampioene werd, kwam ook een blunder aan het licht bij de U19-selectie. Interim-bondscoach Marco van Bon bleek vijf junioren geselecteerd te hebben, terwijl dat er maar vier hadden mogen zijn.

Alsof dat nog niet genoeg was, werd Tibor Del Grosso het kind van de rekening. De 18-jarige Drent was nochtans de beste Nederlandse junior van het afgelopen jaar. Hij werd gepasseerd omdat er de laatste twee seizoenen vanwege corona weinig U19-koersen waren en Del Grosso er al genoeg had gereden. Die laatste was daardoor vanzelfsprekend behoorlijk ontzet; op het NK haalde hij later zijn gram.


flag-be Patrick Lefevere vs. flag-ie Sam Bennett

Sam Bennett zal niet lekker weg zijn gegaan bij zijn droomploeg – foto: Cor Vos

In mei sijpelt door dat Sam Bennett na een succesvol anderhalf jaar bij Deceuninck-Quick-Step terugkeert bij BORA-hansgrohe. Als de Ier zich in juni met knieklachten afmeldt voor de Tour de France, is dat tegen het zere been de teammanager. In de media haalt de Lefevere meermaals uit naar zijn Ierse topsprinter, waarbij hij hem ook door het slijk haalt vanwege zijn mentale vermogen.

Later excuseert de Belg zich voor die uitlatingen. Bennett rijdt daarna geen wedstrijden meer voor zijn ploeg, maar staat dan plots aan het vertrek van het EK. Lefevere kookt van woede, waarna er een spelletje oud-Hollandsch pesten begint. “Een koers met 4.000 hoogtemeters”, reageerde de Belg op Bennetts deelname aan het EK. “Wat hij nu doet, is en plein public met mijn kloten spelen. Ik ga hem terugpakken tot de stoom uit zijn oren komt”, waren zijn teksten niet mals.


flag-co Miguel Ángel López vs. flag-es Movistar

López stapt blind van woede de ploegleiderswagen in – foto: screenshot

Miguel Ángel López werd aan het begin van 2021 als nieuwe kopman binnengehaald bij Movistar, maar intussen is hij ook al weer teruggekeerd bij zijn vorige broodheer Astana. De Colombiaan leek in de Vuelta op weg naar een podiumplek, maar waaiers in de negentiende rit gooiden roet in het eten.

Aan de goede kant van de streep: ploegmaat Enric Mas, de tweede in het klassement. Eraf gewaaid: López zelf. Movistar trekt vol de kaart van de Spanjaard en laat de Colombiaan aan zijn lot over. Uit pure boosheid stapt hij nog tijdens dezelfde rit af en in de ploegleiderswagen. Korte tijd later werd López’ contract verbroken.

“Eusebio Unzué (de teammanager van Movistar, red.) kwam naast me rijden toen het verschil veertig seconden was. Hij vertelde me dat het een vervelende situatie was, maar dat ik niet meer moest proberen om het verschil (met de groep van Enric Mas, red.) te overbruggen. Ik werd vervolgens heel erg boos en besloot af te stappen”, vertelde López deze maand nog, waarbij vooral Mas het moest ontgelden: “Enric is een egoïst en dat heb ik hem ook recht in zijn gezicht gezegd. Ik wil ook nooit meer met hem in hetzelfde team koersen, aangezien hij geen teamspeler is.”


flag-be Nick Nuyens vs. flag-be Wout van Aert

Wout van Aert staat aan de vooravond van zijn vierde seizoen bij Jumbo-Visma, maar het dossier rondom zijn overgang in 2018 van Veranda’s Willems-Crelan naar de Nederlandse ploeg is nog altijd niet volledig afgerond. Sterker nog: in juni van dit jaar werd voormalig ploegbaas Nick Nuyens in het gelijkgesteld door het Arbeidshof in Antwerpen. De schade voor de huidige Belgische wereldtopper: een vergoeding van ruim zes en een half ton.

Maar beide partijen lieten het daar niet bij en gingen in cassatie. Nuyens wil namelijk meer dan een miljoen zien en stelt zelfs dat de UCI in procedurefouten heeft gemaakt. Mogelijk gevolg: een schorsing en een extra boet voor Van Aert. Deze rel krijgt nog een ferme staart…


flag-de Team DSM vs. flag-ch Marc Hirschi en flag-be Ilan Van Wilder

Spekenbrink kende een aantal lastige dossiers dit jaar – foto: Cor Vos

Voor teammanager Iwan Spekenbrink werd het een hoofdpijndossier in 2021: de ene na de andere renner wilde vertrekken. De geruchten rondom Søren Kragh Andersen en Andreas Leknessund werden in de kiem gesmoord, maar liefst vier renners verbraken dit jaar hun nog doorlopende contract.

Felix Gall en zeer recentelijk Tiesj Benoot verlieten in relatieve harmonie de Duitse ploeg voor respectievelijk AG2R Citroën en Jumbo-Visma, nadat eind 2020 ook Michael Matthews al voor het einde van zijn verbintenis de deur achter zich dicht deed. Maar veel meer voeten in aard had de breuk met Marc Hirschi en Ilan Van Wilder.

Begin januari kwam het als donderslag bij heldere hemel: de Zwitserse seizoensrevelatie Hirschi – ritwinnaar in de dan jongste Tour de France en winnaar van de Waalse Pijl, alsmede tweede in Luik-Bastenaken-Luik en houder van WK-brons – vertrekt op staande voet. Nog dezelfde dag raakt bekend dat UAE Emirates zijn nieuwe werkgever is. Over het hoe, wat en waarom zwijgen alle partijen in alle toonaarden; dat is contractueel zo vastgelegd.

Van Wilder liet dan in de nazomer van 2021 via de media weten weg te willen bij zijn ploeg en hij spande zelfs een rechtszaak aan. Zover kwam het niet; op de ochtend van de middagsessie werd de impasse doorbroken en nog diezelfde avond tekende hij bij Quick-Step-Alpha Vinyl.


flag-kz Alexander Vinokourov vs. flag-ca Premier Tech

Vinokourov legde een bom onder het seizoen van Astana-Premier Tech – foto: Cor Vos

Waar de vuile was bij Team DSM dus buiten gehangen werd, werd dat bij Astana-Premier Tech opvallend goed binnenskamers gehouden. Jarenlange teameigenaar Alexander Vinokourov werd buitenspel gezet door de nieuwe Belgische CEO Yana Seel, die met het Canadese Premier Tech de broodnodige co-sponsor aan boord van Astana had gebracht.

Vino liet het er echter niet bij zitten, legde een bom onder de ploeg en herwon uiteindelijk het vertrouwen van de Kazachse aandeelhouders van het team. Seel ruimde intussen het veld, sponsor Premier Tech verbrak het contract en Vinokourov zit weer stevig op zijn troon.


Stem hier op jouw favoriet!

Dit artikel delen:

Reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.

Populair

Headlines

Materiaalzone