Giro 2026: Van Eetvelt ziet aanvalspoging met Vingegaard stranden, Guillermo Silva sprint naar zege en roze
foto: Fotopersburo Cor Vos
zaterdag 9 mei 2026 om 16:54

Giro 2026: Van Eetvelt ziet aanvalspoging met Vingegaard stranden, Guillermo Silva sprint naar zege en roze

Guillermo Silva heeft zijn ploeg XDS Astana een ritzege bezorgd in de Giro d’Italia 2026. De Uruguayaan was verrassend de snelste na een sterke leadout van zijn ploegmaat Christian Scaroni. In het slot leek een elitegroepje met Jonas Vingegaard, Lennert Van Eetvelt en Giulio Pellizzari te gaan strijden om de ritzege, maar de achtervolgende groep keerde terug in de slotkilometer. Net als tijdens de eerste etappe werd de finale ontsierd door een massale valpartij.

Een dag na de Grande Partenza, leken de puncheurs aan zet in de Giro d’Italia. Met drie beklimmingen van derde categorie, de Byala Pas (7,7 km aan 4,6%), de Vratnik Pas (9,1 km aan 4,1%) en de Lyaskovets Monastery Pas (3,9 km aan 6,6%), leek de etappe te zwaar voor de pure sprinters. Dat leek met name het geval vanwege de ligging van de laatste gecategoriseerde klim op zo’n tien kilometer van de streep. De twee slotkilometers liepen bovendien weer vervelend op en gingen gedeeltelijk over niet-geasfalteerde wegen.

Etappe 2
Start: 10:50 (BG flag Burgas)
Finish: 15:59 - 16:29 (BG flag Veliko Tarnovo)

Alle ingrediënten leken dus aanwezig voor de nodige hectiek. Het was daarom niet gek dat topfavoriet Jonas Vingegaard voorafgaand aan de rit aangaf dat het cruciaal was om in de finale goed gepositioneerd te zitten. Maar gedurende de etappe werd duidelijk dat het enkel nerveus zou worden in de slotfase van de 221 kilometer lange etappe. Het ging er namelijk bijzonder rustig aan toe in het eerste deel van de etappe.

Saaie openingsfase
Direct na het officiële startsein trokken Mirco Maestri en de drager van de blauwe trui, Diego Pablo Sevilla, ten aanval. Meer animo voor de vroege vlucht bleek er niet te zijn in het peloton, waardoor de ploeggenoten van Polti-VisitMalta direct de nodige voorsprong kregen. Toen het verschil groeide tot zes minuten, was het Ryan Mullen van NSN Pro Cycling die iets van een achtervolging op poten wilden zetten.

De vroege vluchters – foto: Fotopersbureau Cor Vos

De ploegmaat van Corbin Strong bepaalde dus het tempo in het peloton en niet de ploeg van roze-trui-drager Paul Magnier. Meer dan controleren was het niet, want de voorsprong van de koplopers schommelde in de eerste twee uur rond de vijf-en-een-halve minuut. Voor renners als Kaden Groves en Dylan Groenewegen was de rustige openingsfase een cadeautje, de twee sprinters konden na hun betrokkenheid bij de massale valpartij van gisteren rustig terug in het ritme geraken. Over die valpartij gesproken, Matteo Moschetti stapte zaterdag niet meer op.

Magnier doet goede zaken in tussensprint
Het mocht geen verrassing heten, Sevilla pakte bij de eerste twee beklimmingen van de dag de volle buit aan bergpunten. Zodoende heeft hij het blauw nog wat steviger om de schouders. Wat wel interessant was om te volgen, was de tussensprint in het peloton.

Magnier deed goede zaken bij de tussensprint – foto: Fotopersbureau Cor Vos

In de strijd om de Maglia Ciclamino deed Magnier goede zaken. Hij was Jonathan Milan te snel en te slim af in het stadje Sliven en pakte daarmee 5 punten. Zodoende verstevigt hij zijn leiding in het puntenklassement, Milan pakte namelijk 3 punten. Arnaud De Lie mengde zich niet in de strijd, maar viel niet veel later wel op omdat hij het al vroeg lastig kreeg op de tweede beklimming van de dag.

Het weer slaat om, koplopers worden ingerekend
Terwijl NSN nog steeds de achtervolging in het peloton op zich nam, sloegen de weersomstandigheden om. Waar alles en iedereen op zoek ging naar regenjassen, reden de koplopers en Mullen stoïcijns door. De Ier van NSN was nog steeds bezig aan zijn opdracht om het verschil naar het duo aan de leiding te verkleinen.

Mullen nam een groot deel van de achtervolging op de vroege vlucht voor zijn rekening – foto: Fotopersbureau Cor Vos

Daar slaagde hij uitstekend in, want in aanloop naar de finalebeklimming werd de achterstand van het peloton namelijk verkleind tot minder dan een minuut. Toen het grote positioneren in het peloton begon, werd ook het laatste gaatje naar de koplopers gedicht. Op 27 kilometer van de streep was alles en iedereen daarom weer bijeen.

Neutralisatie na massale valpartij
In aanloop naar de finaleklim werd er hard gekoerst. Het zorgde er voor dat er op iets minder dan 25 kilometer van de streep een massale valpartij ontstond. Onder meer Wilco Kelderman, Derek Gee-West en Adam Yates waren betrokken, diverse andere renners werden afgevoerd met de ambulance. UAE Emirates XRG zag de meeste renners naar de grond gaan.

De grote valpartij zorgde ervoor dat de koers kort geneutraliseerd werd. Zo konden de nodige betrokkenen terugkeren. Maar de organisatie besloot niet te wachten tot alle slachtoffers terug waren in het peloton. Er kwam namelijk een sprint om bonificatieseconden aan en dus moest er gewoon gekoerst worden…

Arensman en Bernal doen goede zaken, Vingegaard valt aan
Bij die tussensprint om bonificatieseconden waren het de mannen van INEOS Grenadiers die het meest alert waren. Egan Bernal pakte zes seconden, terwijl Thymen Arensman naar de vier seconden sprintte.

Op adem komen lukte niet, want inmiddels was de finaleklim begonnen. Het was Davide Piganzoli die in dienst van Jonas Vingegaard het tempo de hoogte injaagde. Sterker nog: Visma | Lease a Bike bereidde een aanval van hun kopman voor. De Deense topfavoriet besloot op minder dan een kilometer van de top te versnellen. Enkel Giulio Pellizzari en Lennert Van Eetvelt konden volgen.

Het trio leek goed samen te werken richting de finish, maar de eerste achtervolgende groep was niet ver. Hoewel er daar geen duidelijke controle was, bleef het verschil toch schommelen rond de 20 seconden. Of de winnaar van voren zat, was dus nog niet duidelijk.

Lastige slotkilometers
Van Eetvelt sloeg in aanloop naar de slotkilometers wat kopbeurtjes over, maar dat weerhield Vingegaard en Pellizzari er niet van om stoïcijns door te rijden. Zij wilden immers goede zaken doen in het algemeen klassement. In de achtervolgende groep reden andere klassementsmannen als Arensman, Bernal en Enric Mas namelijk op achterstand.

Alhoewel, op achterstand. Bij het ingaan van de slotkilometer had Jan Christen de aansluiting gemaakt naar de kopgroep en viel het voorin helemaal stil. Zo kwam alles samen en leken er nog tientallen renners kans te maken op de ritzege en het roze.

Het was Christian Scaroni die de sprint vroeg aan leek te gaan, maar de Italiaan bleek te fungeren als uitstekende lead-out. Zijn ploegmaat Guillermo Thomas Silva wist het verrassend genoeg af te maken en pakt zodoende ook de roze trui. Florian Stork en Giulio Ciccone sprintten respectievelijk naar een tweede en derde plek. Arensman heeft een knappe vierde plek in het algemeen klassement beet.

Om te reageren moet je ingelogd zijn.