Ilan Van Wilder: “Dit is een van mijn beste seizoensstarts ooit”

Ilan Van Wilder: “Dit is een van mijn beste seizoensstarts ooit”

foto: Cor Vos

Door Yob Hillewaert
donderdag 15 april 2021 om 07:00
Interview

Belgisch rondetalent Ilan Van Wilder (20) is in de Ronde van het Baskenland erg goed aan zijn seizoen begonnen. Zijn knieprobleem is volledig van de baan. WielerFlits zocht hem op voor een gesprek over zijn vriendschap met ploeggenoot Thymen Arensman, zijn lenige lichaam én zijn prestaties. “Wat ik in het Baskenland heb laten zien, was verrassend. Want ik ben verre van in topvorm.”

Ilan Van Wilder begint naar eigen zeggen nooit goed aan het seizoen. Hij heeft koersritme nodig. Daar was in 2020 amper sprake van. Eerst door de wegens corona afgelaste wedstrijden, daarna door een euvel aan zijn knie dat de kop opstak. Het hoogtepunt van het jaar was voor de neoprof van Team DSM nota bene een derde plaats op het Europees Kampioenschap voor beloften.

Dit jaar bewijst hij dat hij niet langer veel koersen nodig heeft om goed te zijn. Top tien reed hij meteen in het klassement van de Settimana Coppi e Bartali en in de Ronde van het Baskenland finishte hij vorige week vier keer in de top twintig. Bergop tussen jongens als Jakob Fuglsang, Emanuel Buchmann en Hugh Carthy kan dat al tellen.

“Dit is een van mijn beste seizoensstarts ooit”, zegt Ilan. “Ook al heb ik me in 2020 vooral op training moeten verbeteren en dus niet in koersen, toon ik nu dat ik progressie heb gemaakt. Vorig jaar was zeker geen verloren jaar. Al denk ik niet dat dit al mijn jaar van de doorbraak wordt. Ik denk dat ik dit jaar nog nodig heb om te rijpen. Vanaf volgend jaar zou ik wel graag willen doorbreken.”

Limieten opzoeken
Van Wilder gaf in het Baskenland zoals gezegd een eerste visitekaartje af bij de profs. Een van zijn opmerkelijke prestaties was rit drie, waar hij in de favorietengroep aan de slotklim van drie kilometer naar Ermualde (3,1 kilometer aan 10,2%) begon.

“Ja, ik draaide daar op en zat nog in de groep van Roglič en Pogačar. Ik dacht: Goh, dit gaat een lange drie kilometer worden. Want dat was slechts drie kilometer, maar wel met stukken van 15%. Extreem zwaar. Op een kilometer van de aankomst moest ik lossen. Dan reed ik mijn eigen tempo en ben ik toch op 35 seconden binnengekomen. Normaal liggen zulke heel steile beklimmingen mij niet supergoed, maar uiteindelijk ben ik er toch goed uitgekomen. Al heb ik er wel mijn limieten opgezocht, net als de dagen erna. Daar heb ik voor betaald in de slotrit.”

Ondanks dat Van Wilder in de laatste etappe van 112 kilometer zijn klopje kreeg en in het klassement zakte van plaats 17 naar 29, mocht hij tevreden zijn met zijn prestatie in zijn eerste uitgereden rittenkoers van WorldTour-niveau.

“Drie keer heb ik mijn grenzen opgezocht bergop. En ik heb ze gevonden en ben er twee keer over gegaan, wat ik de laatste dag betaald heb gekregen. Ik ben zeker tevreden. Wat ik heb laten zien, was verrassend. Want ik ben zeker nog niet in topvorm. Zeker niet. Dit was eerder om naar die vorm toe te groeien. Ik had voor Baskenland nog maar één wedstrijd in de benen. Ik heb nog meer koersen nodig om top te zijn.”

Ilan Van Wilder finishte 27e in de tijdrit van de Ronde van het Baskenland – foto: Cor Vos

Aerodynamica
Dat Van Wilder zo aerodynamisch op de fiets zit, is volgens zijn ex-trainer Michel Geerinck een van zijn grote sterktes. Wat zich onder meer in het tijdrijden uitbetaalt. In Baskenland reed hij zijn eerste tijdrit bij de profs. 27e was het verdict.

“Die tijdrit was al vrij goed. Ik ben vol gegaan en mijn vermogen was heel goed. Persoonlijk ben ik daar wel ambitieus in, dus het kon wel beter, maar het was een degelijke tijdrit. Mijn tijdrit is altijd wel een wapen geweest. Dat is wel iets waarin ik me wil blijven ontwikkelen. Ik moet niet de toptijdrijder worden, maar ik moet wel zeker een goede tijdrit in de benen hebben om tegenover een andere klassementsrenner iets te kunnen winnen of toch zeker niets te verliezen.”

Aerodynamica is een term die heel goed samengaat met Van Wilder. “Ik ben heel lenig, wat me aerodynamisch doet zitten. En het is ook niet bepaald dat ik groot ben. Ik ben maar 1,71 meter lang. Dus dat speelt al een rol, niet alleen op de tijdritfiets maar ook op de wegfiets, waar ik heel diep en aerodynamisch zit. Daarmee bespaar ik toch wel veel, ook bergop.”

“Veel mensen denken dat aerodynamica bergop niet uitmaakt, maar tot en met 7% hellingsgraad haal je nog altijd voordeel uit aerodynamica. Het is zeker belangrijk. Ik ben blij dat ik dat mee heb gekregen en aerodynamisch zit op beide fietsen. Maar het is niet dat ik daar bergop op let hoor, het is een natuurlijke positie.”

Plan-Van Wilder
De strategie van Team DSM en meteen ook hun aantrekkingskracht voor jonge renners is bekend. Ze leggen jong talent een meerjarenplan voor, een plan waar onder meer Ilan Van Wilder in gelooft. Maar wat is nu precies het plan-Van Wilder?

“Het doel is om beter te worden in tijdrijden en klimmen en meer body te krijgen. Maar dat is een plan met ‘nul’ druk. Ze geven mij de tijd om te groeien en kleven er geen resultaat aan vast. Het doel is gewoon om elk jaar beter te worden. Om op termijn dag na dag opnieuw door een muur te kunnen gaan. Maar ook om tactisch alles onder de knie te krijgen. Beter worden als renner, maar ook als mens.”

Van Wilder zegt dat aerodynamica ook op klimmen tot 7% zijn rol speelt – foto: Cor Vos

Bekend is dat op dat plan dit jaar een grote ronde staat. Welke is nog afwachten, maar de Giro wordt het alleszins niet. “Op mijn programma dat ik mag meedelen staan voorlopig de Waalse Pijl, Ronde van Romandië en Critérium du Dauphiné. In Romandië eind deze maand zal ik nog niet top zijn, maar in de Dauphiné is dat wel de bedoeling.”

“De Waalse Pijl? In de Waalse Pijl wil ik gewoon genieten. Het is een mooie wedstrijd met een mooie aankomst. Ik ken eigenlijk heel het parcours op mijn duimpje door er veel te rijden. Ik kijk ernaar uit.”

Bij de jeugd haalde Van Wilder dikwijls hetzelfde recept boven om wedstrijden te winnen. Hij ontsnapte solo en het peloton zag hem pas terug aan de finish. Een recept dat hij in de Waalse Pijl terug wil bovenhalen? “Op dit moment weet ik dat ik in de finale niet sterk genoeg ben om al te kunnen winnen. Dat lijkt me logisch. Als ik momenteel een eendagskoers wil winnen, moet ik het wel uit een vlucht halen, ja.”

Vriendschap met Arensman
Van Wilder kwam met Team DSM terecht bij het jongste team van het WorldTour-peloton. Voordeel is dat hij er meteen heeft kunnen aarden tussen enkele leeftijdsgenoten. “Met de Nederlander Thymen Arensman kom ik heel goed overeen en heb ik al veel getraind. We zijn hetzelfde type renner en hebben ook dezelfde trainer.”

“Ik mag hem zeer graag en ook al woont hij in Nederland, ik ga vaak met hem trainen in de Belgische Ardennen. Dan spreken we af op een punt in Soumagne dat voor ons beiden ongeveer even ver rijden is. Van daaruit kan je heel makkelijk de Ardennen inrijden. Het is er heel mooi fietsen. Afgelopen coronajaar hebben we heel vaak afgesproken en dat gaan we blijven doen.”

“In normale tijden zonder corona las ik in de Ardennen graag tijdens een trainingsperiode een stage in. Dan overnacht ik in La Gleize in Aux Ecuries de la Reine, een hotelletje dat ik heel goed ken. Met Belgian Cycling gingen we daar ook altijd naartoe. Wat mijn favoriete helling in de buurt is? Het is misschien een cliché-antwoord, maar de Col de Rosier. Die is niet te steil en een van de langste van de Ardennen. Ideaal voor zware intervaltrainingen.”

Dit artikel delen:

Reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.