Niels Bastiaens

• zaterdag 27 december 2025 om 09:10

Interview De Limburgse Laura Verdonschot is bezig aan haar laatste maanden als profcrosser. Aanhoudend blessureleed verplicht haar om na de winter te stoppen, maar ze gaat daar verrassend goed mee om. De 29-jarige renster van De Ceuster-Bouwpunt had afgelopen weekend een uitschieter met een top 5-plaats in de Plage Cross van Hofstade en geeft haar laatste seizoen zo toch wat kleur.

Alles heeft te maken met een zware ingreep die Verdonschot eerder dit jaar onderging. De veldrijdster moest na het Belgisch kampioenschap veldrijden in Zolder (op 11 januari) haar wedstrijdplannen plots stopzetten, vanwege dichtgeslibte bekkenslagaders. Verdonschot werd nog wel tweede op dat bewuste BK, maar toch met krachtverlies in haar benen. Een operatie van vier en een half uur moest soelaas brengen.

Verdonschot keerde na een pittige revalidatie wel weer terug in de cross, maar ze bleef sukkelen met de naweeën van haar blessure en haalde zodoende niet haar gewenste niveau. “Zaterdag was een marteling in Antwerpen. De hele cross heb ik pijn gehad. Maar in Koksijde en Hofstade ging het goed met redelijk weinig pijn. Ik probeer er nog van te genieten, maar het is niet simpel”, zucht Verdonschot aan onze microfoon.

• 

  17 dec

  Lees ook Laura Verdonschot (29) stopt na veldritseizoen: "De realiteit heeft me ingehaald"

  17 dec

Hoe is je afscheid de afgelopen dagen bij je collega’s binnengekomen?
“Ik heb heel veel reacties gehad. En allemaal positieve. Het is ook een weloverwogen keuze die ik heb gemaakt, en ik sta er nog altijd volledig achter. Ik voel ook wat ik voel. Mijn niveau is niet meer wat het geweest is. Zonder operatie gaat dat ook niet meer op hetzelfde komen. Dan kies ik liever voor de toekomst.”

Hoelang speel je al met dat idee?
“Sinds het EK (in Middelkerke, begin november, red.). Ik heb altijd een slapeloze voet en redelijk veel pijn, vanaf de start een beklemmend gevoel in mijn rechterbeen. Op een gegeven moment begon ik alles op een rijtje te zetten: wil ik dit nog? Ga ik dit mezelf blijven aandoen? Ook mentaal is het niet evident om bij momenten niet eens meer in de top 25 te rijden, als je het gewend bent om voorin mee te doen. Dat was moeilijker dan de overweging om het nog een jaar te proberen en zo de ploeg en mezelf uit te buiten.”

Verdonschot aan het werk in Hofstade – foto: Fotopersburo Cor Vos

Was er echt geen andere optie meer voor jou?
‘Ik heb ook met de specialisten in het ziekenhuis gebeld. Ik weet dat ik zonder operatie nooit nog topfit ga geraken. En met 75 procent kom je er niet meer. Dat is moeilijk te aanvaarden. Ik zag het ook anders toen ik in januari de operatie had laten doen. Maar op een gegeven moment rijd je zo slecht dat die keuze als maar gemakkelijker wordt en dat je jezelf er gemakkelijker bij kunt neerleggen.””

“Kijk, ik moet er gewoon vrede mee nemen. Ik besef goed dat er nog een ander deel is buiten topsport, maar het is wel een deel dat ik moet afsluiten en dat is lastig. Op dit moment gaat dat best goed. Misschien moet ik mijn klop bij de laatste cross in Oostmalle nog krijgen als het echt, echt definitief gedaan is.”

Er is één zaak dat we op je palmares missen: die Belgische titel
“Dat is het enige wat bij mij wringt. Ik denk dat ik de enige ben die het Sanne Cant bij haar vijftien titels ooit moeilijk heb kunnen maken. Misschien dat verder alleen Lotte Kopecky, in 2017, een keer in de buurt kwam. Dat vind ik moeilijk, dat was wel iets geweest wat mijn carrière nog iets meer meer kleur had kunnen geven.”

Maar je krijgt nog een kans!
“Natuurlijk ga ik er in Beringen nog alles uit proberen te halen, maar ik ben ook realistisch. Ik weet dat het heel moeilijk gaat zijn, maar je moet maar één goede dag hebben op één seizoen om kampioen te worden. We staan allemaal op de eerste rij. Het gaat een andere koers worden, meer open dan anders. Ik ga het zeker niet laten liggen, maar de kans is klein.”

Hoe gaat jouw leven er nadien uitzien?
“Ik ga 4 maart 2026 al meteen beginnen bij Defensie. Dan start ik een opleiding als onderofficier. Daarna hoop ik na tien maanden een postje te vatten in Grobbendonk of bij een andere kazerne in de buurt. Dat wordt een pittige periode, maar ik ben klaar om die nieuwe start te maken en om terug naar school te gaan.”