Pidcock heeft geen woorden voor prestatie Pogacar: “We leken wel junioren”
Tom Pidcock op archiefbeeld - foto: Cor Vos
zondag 3 maart 2024 om 09:44

Pidcock heeft geen woorden voor prestatie Pogacar: “We leken wel junioren”

Imponerend, impressionant, heroïsch, indrukwekkend: superlatieven schieten tekort om de prestatie van Tadej Pogacar te omschrijven in Strade Bianche. De Sloveen zegevierde in de Italiaanse klassieker, na een solo van 81(!) kilometer. Tom Pidcock kwam na afloop met een treffende omschrijving. “Het was alsof hij meedeed aan een juniorenkoers.”

De nieuwe Tourspecial van RIDE Magazine is een must-have voor echte wielerfans! Onze nieuwe 236 pagina’s dikke zomer-editie is de meest complete Tourgids van deze zomer en staat vol met schitterende wielerverhalen over o.a. Tadej Pogacar, Remco Evenepoel, Fabio Jakobsen, Gio Lippens, Christian Prudhomme en Charlotte Kool. Verzeker je van een heerlijke sportzomer en bestel hem nu online voor slechts € 9,95. Wil je RIDE extra voordelig ontvangen? Neem dan nu een abonnement en ontvang 20% korting!

Tom Pidcock deed vorig jaar iets gelijkaardigs in Strade Bianche. De renner van INEOS Grenadiers won de wedstrijd in 2022 na een solo van om en nabij de vijftig kilometer, maar zijn Sloveense concurrent deed er gisteren nog een schepje bovenop. Pidcock, die zelf als vierde over de streep kwam, zocht na afloop naar de juiste woorden om de prestatie van de winnaar te omschrijven.

“Ik reed alsof het een wedstrijd was van 215 kilometer, maar voor sommige renners bleek het een wedstrijd van 100 kilometer”, doelt hij in gesprek met de NOS op Pogacar. “Ik heb er niks over te zeggen, ik weet niet wat ik moet zeggen… Het was alsof hij meedeed aan een juniorenkoers. Hij was de prof, en wij waren de junioren.”

Pogacar reed alles en iedereen op een hoop, op weg naar Siena – foto: Cor Vos

Grupetto
Op de website van zijn werkgever INEOS Grenadiers keek Pidcock nog wat uitgebreider terug op zijn wedstrijd, en die van Pogacar. “Of ik zijn aanval had verwacht? Nou, nee. Eerlijk gezegd keken we naar elkaar en dachten we echt: what the hell? Het voelde alsof we deel uitmaakten van de grupetto. Ik weet eerlijk gezegd niet zo goed wat ik moet zeggen.”

“Ik voelde me wel goed, maar heb wat te lang gewacht. Toen Tadej zijn aanval inzette, wilde ik niet reageren, aangezien we nog tachtig kilometer moesten koersen. Ik wilde niet in het rood gaan, maar bleef wel te lang in de groep hangen. Ik ging nog wel in de tegenaanval, maar toen was het al te laat”, doelt hij op de plekken twee en drie. “Ik had wel de benen om tweede te worden, als ik het wat beter had gespeeld.”

RIDE Magazine

Om te reageren moet je ingelogd zijn.