Rapportcijfers 2022: Trek-Segafredo – Mads Pedersen mist de kers op de taart
Mads Pedersen wint in Parijs-Nice - foto: Cor Vos
Youri IJnsen
vrijdag 2 december 2022 om 07:30

Rapportcijfers 2022: Trek-Segafredo – Mads Pedersen mist de kers op de taart

Nu het wielerseizoen 2022 erop zit, kunnen we de balans opmaken. In de rubriek Rapportcijfers legt WielerFlits alle achttien WorldTour-teams en vier ProTeams langs de meetlat, van het laagste geklasseerde team op de UCI Ranking naar het hoogste. De community mag daar vervolgens een cijfer aan geven. Vandaag is de nummer twaalf van de Team Ranking aan de beurt en dan komen we uit bij Trek-Segafredo.

De nieuwe Tourspecial van RIDE Magazine is een must-have voor echte wielerfans! Onze nieuwe 236 pagina’s dikke zomer-editie is de meest complete Tourgids van deze zomer en staat vol met schitterende wielerverhalen over o.a. Tadej Pogacar, Remco Evenepoel, Fabio Jakobsen, Gio Lippens, Christian Prudhomme en Charlotte Kool. Verzeker je van een heerlijke sportzomer en bestel hem nu online voor slechts € 9,95. Wil je RIDE extra voordelig ontvangen? Neem dan nu een abonnement en ontvang 20% korting!

Doelen 2022

Trek-Segafredo is sinds de komst van Fabian Cancellara zo’n tien jaar geleden altijd een speler geweest in de voorjaarsklassiekers. Na winst in Milaan-San Remo 2021 lag ook daar dit jaar de nadruk op. Vooral Mads Pedersen en Jasper Stuyven moesten daar voor het mooie weer zorgen. Omdat een topsprinter en een goede klassementsrenner de ploeg ontbeert, zette de Amerikaanse formatie vooral in op ritzeges in de grote rondes. Giulio Ciccone was de enige die klassementsambities nastreef, dat moest gebeuren in de Giro d’Italia. Juan Pedro López zou dan zijn kans mogen gaan in de Ronde van Spanje.


Klassiekers

Met een sterk blok wilde Trek-Segafredo jagen op winst in de voorjaarsklassiekers. De resultaten waren ook niet slecht te noemen, maar toch moeten we streng zijn. Niet één keer haalde een renner van het team het podium in de monumenten of de grotere klassiekers. Jasper Stuyven was er in Gent-Wevelgem het dichtst bij met een vierde plek. Dat is toch te mager voor een ploeg van de statuur van Trek-Segafredo. Mads Pedersen had al in de winter aangekondigd om alles op Parijs-Roubaix te zetten. Zijn opbouw zag er veelbelovend uit, maar in de Helleklassieker moest hij al voor de finale met pech opgeven. In de breedte was de ploeg wel sterk: vijf verschillende renners eindigden in de top-7.

Goed in de breedte, maar de kers op de taart voor Mollema en co ontbrak – foto: Cor Vos

Belangrijkste resultaten
flag-be Gent-Wevelgem – 4e (Jasper Stuyven)
flag-nl Amstel Gold Race – 5e (Alexander Kamp)
flag-it Milaan-San Remo – 6e (Mads Pedersen)
flag-fr Parijs-Roubaix – 7e (Jasper Stuyven)
flag-it Ronde van Lombardije – 7e (Bauke Mollema)
flag-it Strade Bianche – 7e (Quinn Simmons)
flag-be Ronde van Vlaanderen – 8e (Mads Pedersen)
flag-be Omloop Het Nieuwsblad – 10e (Jasper Stuyven)


Grote rondes

Giulio Ciccone probeert al een paar jaar zijn kwaliteiten als ronderenner te tonen. In 2021 was hij twee keer hard op weg, maar strooide een valpartij roet in het eten. In de Giro d’Italia van dit jaar zag hij achter Jai Hindley en Richard Carapaz kansen, maar in de eerste echte bergrit kende de Italiaan een offday. Een goed klassement kon hij vervolgens vergeten. Dat hij we in orde was, bewees hij op de voorlaatste zondag in de bergrit naar Cogne. Die wist hij op indrukwekkende manier vanuit de vlucht te winnen. Een fijne opsteker voor Trek-Segafredo, want een rit eerder verloor Juan Pedro López na tien dagen de roze trui. De kleine Spanjaard hield vol en werd uiteindelijk tiende in het eindklassement. Wel nam hij de witte trui mee. Ook Bauke Mollema was – net als Ciccone en López – een paar keer dichtbij een ritzege.

In de Tour de France had de Amerikaanse formatie het echter een stuk lastiger. Mads Pedersen mengde zich in Denemarken tijdens de eerste massasprint, waarin hij derde werd. Een verdere top 5-notering liet vervolgens elf dagen op zich wachten. Toen was het wel meteen raak. Pedersen was meegesprongen in een vroege vlucht met aankomst in Saint-Étienne. Dat klusje klaarde hij met gemak. Twee dagen later werd Pedersen in Carcassonne ook nog een keer derde, achter Jasper Philipsen en Wout van Aert. Op de Champs-Élysées besloot Jasper Stuyven La Grande Boucle vervolgens met een vierde plaats in de slotrit.

De meest succesvolle grote ronde moest toen nog komen voor Trek-Segafredo. Andermaal was het Pedersen die daarvoor zorgde. De Deen werd driemaal tweede in de eerste drie ritten in lijn. Een mooi begin in zijn jacht op het puntenklassement. Hij bleef vervolgens een vrij lange tijd droog staan, maar uiteindelijk was het in – opnieuw – de dertiende rit alsnog raak. Het verschil met de Tour is dat Pedersen er nu nog twee ritzeges bij deed en als tweede eindigde in Madrid. Daardoor slaagde hij erin om het puntenklassement te winnen.

Belangrijkste resultaten
flag-it Giro d’Italia – 10e+ flag-nr1 jongerenklassement (Juan Pedro López) + {flag:nr1] ritzege (Giulio Ciccone)
flag-fr Tour de France – flag-nr1 ritzege (Mads Pedersen)
flag-es Vuelta a España – flag-nr1 (puntenklassement) + flag-nr1 flag-nr1 flag-nr1 ritzeges (Mads Pedersen)


Overige wedstrijden

Dat de ploeg niet echt beschikt over klassementsrenners, bleek wel uit de overige WorldTour-rittenkoersen. Behoudens Tirreno-Adriatico (Giulio Ciccone, tiende) haalde geen enkele Trek-Segafredo-renner de eerste tien in een van de eindklassementen. Op een lager niveau waren er wel podiumplekken in de Tour de la Provence (derde), Tour de Wallonie (derde), Tour de l’Ain (tweede) en de PostNord Danmark Rundt (derde). Die kwamen allemaal op naam van seizoensrevelatie Mattias Skjelmose. De jonge Deen (22) deed in zijn laatste rittenkoers daar waar hij recht op had: hij zegevierde in de Tour de Luxembourg.

Het mag dan ook geen verrassing heten dat Trek-Segafredo vooral in de overige eendagskoersen goed voor de dag kwam. Zo stonden Edward Theuns (Parijs-Tours, tweede) en Alexander Kamp (Bretagne Classic-Ouest Plouay, derde) op het podium van twee mooie klassiekers. Theuns was ook al zesde in Eschborn-Frankfurt, terwijl Bauke Mollema in ‘zijn’ Clásica San Sebastián opnieuw een dichte ereplaats behaalde: vierde. Alle overige zeges werden geboekt in rittenkoersen – waaronder een etappewinst in Parijs-Nice en de Baloise Belgium Tour (Pedersen) – en op nationale kampioenschappen. Zo werd Bauke Mollema Nederlands kampioen tijdrijden. Per saldo was Pedersen dit jaar het meest waard.

Mattias Skjelmose ontwikkelde zich goed door in 2022 – foto: Cor Vos

Belangrijkste resultaten
flag-fr Parijs-Tours – flag-nr2 (Edward Theuns)
flag-fr Bretagne Classic – flag-nr3 (Alexander Kamp)
flag-es Clásica San Sebastián – 4(Bauke Mollema)
flag-de Eschborn-Frankfurt – 6(Edward Theuns)
flag-lu Tour de Luxembourg – flag-nr1 (Mattias Skjelmose) + flag-nr1 jongerenklassement & ritzege (Mattias Skjelmose)


Eindcijfer

Aan het eind van alle rapporten telt WielerFlits de resultaten van de drie onderdelen bij elkaar op en presenteert dan de gemiddelde cijfers per ploeg in een apart artikel.


In de rubriek Rapportcijfers geven jullie alle achttien WorldTour-ploegen, de ProTeams Alpecin-Deceuninck, Arkéa Samsic, TotalEnergies en Uno-X rapportcijfers op basis van hun seizoen. We werken de UCI Team Ranking van 2022 van beneden naar boven af. Jullie kunnen de teams beoordelen met drie cijfers, te geven op de onderdelen klassiekers, grote rondes en overige koersen.

Onder de klassiekers verstaan we de volgende grote koersen: Omloop Het Nieuwsblad, Strade Bianche, Milaan-San Remo, E3 Saxo Bank Classic, Dwars Door Vlaanderen, Gent-Wevelgem, Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix, Amstel Gold Race, Waalse Pijl, Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Lombardije. De grote rondes spreken voor zich, waardoor alle andere koersen vallen onder overige wedstrijden.


RIDE Magazine

Om te reageren moet je ingelogd zijn.