Niels Bastiaens

• donderdag 9 april 2026 om 07:45

Interview Voor Charlotte Kool vielen in Schoten woensdag alle puzzelstukjes samen. Na vier opeenvolgende tweede plaatsen, was het deze keer voor de 26-jarige Nederlandse wél prijs in de Scheldeprijs voor vrouwen. Na een tumultueus half jaar schoot ze raak in het tricot van Fenix-Premier Tech. Bij dat team zien we een nieuwe versie van Kool.

Voor wie niet meteen weet wat we bedoelen met het woord ’tumultueus’, moeten we terug naar de Tour de France Femmes van vorig jaar. Al in de openingssprint ging Kool onderuit, wat meteen ook het einde van de ronde voor haar betekende. Twee weken later maakte ze bekend dat ze haar contract bij Picnic PostNL verbrak voor een onmiddellijke stap naar de broers Roodhooft. Dat najaar reed ze verder maar één wedstrijd omdat ze nog kampte met een hersenschudding.

• 

  8 apr

  Lees ook Vierde keer, goede keer: Charlotte Kool verslaat Nienke Veenhoven in Scheldeprijs

  8 apr

Flash forward naar dit voorjaar: we zien een Charlotte Kool bezig die naast de Scheldeprijs enkel in het Hageland won, maar in de lastige klassiekers opvallend sterk voor de dag komt. Denk maar aan een negende plaats in Milaan-San Remo en een zevende in Dwars door Vlaanderen. “Er is een visie bij de ploeg en ik krijg echt het vertrouwen dat ik meer kan dan alleen sprinten”, zegt Kool voor onze camera.

Vanwaar die keuze?
“Het is tegenwoordig nodig om een volledigere renster te zijn om zelfs een massasprint te winnen. Omdat het niveau gewoon omhoog gaat, de wedstrijden worden zwaarder. De Tour de France Femmes heeft bijna geen vlakke etappes meer, dus je moet eigenlijk als sprinter ook meer kunnen dan sprinten. En ja, eigenlijk gaat het echt in een sneltrein. De visie en het vertrouwen werken goed voor mij”, aldus Kool.

In hoeverre is die stap te wijten aan je nieuwe omgeving?
“Ik denk op zich dat ik altijd wel het geloof heb gehad dat ik meer kon dan alleen sprinten. Ook in het verleden, voordat ik bijvoorbeeld bij Picnic of bij DSM kwam, heb ik ook in echt zwaardere wedstrijden goede uitslagen gereden. Bij die ploeg heb ik veel meer op de sprint getraind en nu zijn we een beetje op zoek naar de combinatie. Je wil ook niet je snelheid verliezen. Ik ben een completere renster en doe op train op meer dan sprintjes trekken alleen.”

Miste je dat bij Picnic PostNL? Je stap was wel erg abrupt.
“Niet zozeer dat. Het is gewoon een kans die hier voorbij kwam die ik eigenlijk niet wou laten liggen. En tot nu toe pakt het heel goed uit. Ik moet zeggen dat ik heel blij ben met hoe de ploeg het project oppakt. Geen enkel detail laten ze links liggen. Ik geniet er ookan dat ik in de andere wedstrijden nu beter mee kan en dat ik me echt mezelf voel. Dat is gewoon veel leuker.”

Wat voor verschil heeft dat dit voorjaar gemaakt?
“Het is een beetje lastig. In Flanders Fields was een heel goede wedstrijd, maar dan heb je nog steeds de Kemmelberg die in de weg ligt, en dan rijd je nog steeds niet voor de overwinning. In Milaan-San Remo was dat hetzelfde verhaal. Maar daar word ik wel negende. Ooit zal er een dag zijn dat het wel allemaal goed samenkomt en dat ik dan in het groepje erachter wel voor de winst kan mee sprinten. Maar anderzijds: de Scheldeprijs en sprintkansen in grote rondes blijven evenzeer een doel. Daar sprint ik even graag mee.”

Ligt Parijs-Roubaix binnen je mogelijkheden?
“Het is een lastige wedstrijd om iets over te zeggen, want het hangt ook van zoveel dingen af, maar natuurlijk hopen we daar ookeen hele goede wedstrijd te rijden. We willen kijken of de stappen die ik dit seizoen heb gezet, genoeg zijn om daar in de finale mee te gaan doen. Maar ja, ook daar: als er twee rensters echt gaan gas geven, dat het lastig gaat zijn. We gaan het wel altijd proberen, natuurlijk.”