Voorbeschouwing: DVV Trofee Ronse 2019

Door , zaterdag 14 december 2019 om 11:00
Voorbeschouwing: DVV Trofee Ronse 2019

foto: Cor Vos

Zaterdag staat op de Hotondberg – op de grens van Ronse en Kluisbergen – de vierde proef van de DVV Verzekeringen Trofee op het menu. Belangrijk om weten: de Hotondcross neemt na een jaartje afwezigheid opnieuw zijn plaats in de DVV Trofee in en verhuisde van oktober naar december. Spektakel verzekerd op een van de allermooiste omlopen die het veldrijden rijk is. WielerFlits blikt vooruit.

Historie

Vzw Ronse Koerst werd opgericht in 2005. Hun eerste belangrijke organisatie was echter geen veldrit maar… Het Belgisch kampioenschap op de weg in 2007, gewonnen door Stijn Devolder. Pas in 2008 organiseerde Ronse Koerst voor de eerste keer een cyclocross: een amateurveldrit op en rond de terreinen van het plaatselijke voetbalstadion. Een jaar later stonden op dezelfde locatie de provinciale Oost-Vlaamse kampioenschappen op de agenda.

Intussen hadden ze daar in Ronse wel al de Hotondberg op het oog als nieuwe locatie en stelde de vzw zich zelfs kandidaat voor de organisatie van het WK veldrijden 2016, maar dat werd uiteindelijk toegewezen aan Heusden-Zolder. Door die kandidatuur werd Ronse wel opgemerkt door de Superprestige. De Hotondcross was geboren en kreeg in februari 2011 een plekje op de internationale kalender. Opmerkelijk: de cross maakte toen deel uit van de Superprestige, maar als ‘extra proef zonder punten’. Een jaar later zou het wel een vaste waarde worden.

Alleen… De Superprestige kwam die afspraak niet na, waardoor Golazo zijn kans schoon zag om de Hotondcross (alias Grote Prijs Mario De Clercq) vanaf het seizoen 2011-2012 naar de Bpost Bank (de huidige DVV Trofee) te halen. Daar maakt het nu nog steeds deel van uit, weliswaar met een kleine onderbreking. Vorige winter verhuisde de Hotondcross voor een jaartje naar de Brico Cross.

Sven Nys won de apocalyptische editie van 2013 – © CorVos

De GP Mario De Clercq heeft het voorbije decennium zijn portie tegenslag gekend. Vooral de editie van 2013 werd een regelrechte ramp, met dank aan apocalyptische weersomstandigheden. Stevige windvlagen en stromende regen herschiepen het parcours in een ware modderpoel. Door de wind moest toen de publiekstent eerst ontruimd en later afgebroken worden. We herinneren ons dat zelfs de startlichten omver werden geblazen door rukwinden.

Ook de daaropvolgende jaren is de Hotondcross – ondanks de toplocatie wat het parcours betreft – nooit een échte publiekstrekker geworden. Dat heeft volgens Luc Vandenabeele (voorzitter van Ronse Koerst) vooral te maken met de geografische ligging van de stad: vlak op de taalgrens. “Vanuit Wallonië zal de grote massa nooit naar een veldritgebeuren afzakken. Dat is een handicap. Ik vrees dat we nooit de kaap van de 10.000 toeschouwers zullen halen. Jammer, want het parcours biedt spektakel.”

Laatste winnaars:
Heren (sinds 2010):
2018: flag-nl Mathieu van der Poel
2017: flag-nl Lars van der Haar
2016: flag-be Wout van Aert
2015: flag-be Wout van Aert
2014: flag-be Sven Nys
2013: flag-be Sven Nys
2012: flag-be Niels Albert
2011: flag-be Kevin Pauwels
2010: flag-be Sven Nys

Dames (sinds 2013):
2018: flag-nl Marianne Vos
2017: flag-us Katherine Compton
2016: flag-nl Thalita de Jong
2015: flag-cz Pavla Havlikova
2014: flag-nl Sophie de Boer
2013: flag-gb Nikki Brammeier 


Vorig jaar

Voor Mathieu van der Poel was de Hotondcross tot vorig jaar een blinde vlek op zijn erelijst. Hij was er wel twee keer tweede geworden – een keer achter Sven Nys en een keer achter Lars van der Haar – maar pas vorig jaar slaagde hij er voor het eerst in de wedstrijd te winnen.

Al maakte VdP het best spannend. Ondanks heel wat speldenprikken troepten rond halfkoers nog steeds zeven renners samen: wereldkampioen Wout van Aert, Europees kampioen Mathieu van der Poel, toenmalig titelverdediger Lars van der Haar, Gianni Vermeersch, Joris Nieuwenhuis en Michael Vanthourenhout.

Na drie kwart wedstrijd was het toch Van der Poel die de beslissing forceerde met een snedige demarrage. Michael Vanthourenhout drong aan, maar zag het zinloze van zijn inspanning in. In de slotfase moest de West-Vlaming het nog afleggen tegen Wout van Aert in de strijd voor de tweede plaats, weliswaar op ruime afstand van Van der Poel. Toon Aerts was er vorig jaar niet bij.

Mooi beeld in Ronse vorig jaar: Van Aert vs Van der Poel –  © Cor Vos

Bij de dames trok Marianne Vos aan het langste eind. Vos legde vorige winter uiteraard een compleet ander traject af dan dit seizoe. De Hotondcross werd gekleurd door vijf dames. Marianne Vos en Annemarie Worst namen de beste start maar kregen nog in de eerste wedstrijdhelft het gezelschap van Alice Maria Arzuffi, Ellen Van Loy en de jonge Ceylin del Carmen Alvarado.

In de finale nam Vos opnieuw het initiatief, verdapperde en trok met een kleine bonus op Worst en Arzuffi de slotronde in. De meervoudige wereldkampioene hield stand en finishte met tien seconden voorsprong op Arzuffi, achttien op Worst. Voor de renster van Waowdeals was het haar tweede seizoenszege nadat ze iets eerder al de Wereldbeker in Waterloo op haar naam schreef.

Winst voor Marianne Vos –  © Cor Vos

Uitslagen Hotondcross 2018 (Brico Cross):
Heren:
1. flag-nl Mathieu van der Poel
2. flag-be Wout van Aert op 22″
3. flag-be Michael Vanthourenhout op 23″
4. flag-be Gianni Vermeersch op 47″
5. flag-nl Lars van der Haar
6. flag-nl Joris Nieuwenhuis op 52″
7. flag-be Jens Adams op 1′
8. flag-be Nicolas Cleppe op 1’07”
9. flag-cz Michael Boroš op 1’21”
10. flag-de Marcel Meisen op 1’43”

Dames:
1. flag-nl Marianne Vos
2. flag-it Alice Maria Arzuffi op 10″
3. flag-nl Annemarie Worst op 18″
4. flag-nl Ceylin del Carmen Alvarado op 40″
5. flag-be Ellen Van Loy op 44″
6. flag-be Kim Van De Steene op 46″
7. flag-nl Inge van der Heijden op 1’45”
8. flag-gb Nikki Brammeier op 1’51”
9. flag-be Sanne Cant op 1’57”
10. flag-nl Sophie de Boer op 2’05”


Parcours

Eén van de allermooiste omlopen die het veldrijden rijk is, schreven we al in de inleiding. Met dank aan de flanken van de Hotondberg, het geweldige overzicht voor de toeschouwers (die tot 80 procent van het parcours zien zonder zich te verplaatsen) en… parcoursbouwer Mario De Clercq. De drievoudige wereldkampioen ziet dit jaar wel een compleet andere ondergrond dan die van de voorbije jaren.

“De omloop is honderd procent identiek aan die van vorig jaar”, aldus de ploegleider van Pauwels Sauzen-Bingoal. “Maar de verhuis van oktober naar december zorgt voor een immense verandering wat de ondergrond betreft. Die is door de regenval van de voorbije weken bijzonder vettig. Ik voorspel een ploeterpartij. Ook al omdat we op vrijdag nog veel regen verwachten. De renners moeten sowieso vier keer van de fiets en ik zie momenteel minstens twee lange loopstroken bergop. Ik denk dat ze twee ronden minder zullen afwerken dan vorig jaar.”

Een beeld uit 2013. Het wordt zaterdag niet anders in Ronse – © Cor Vos


Bruine zeep

De Clercq vergelijkt de ondergrond op sommige plaatsen met bruine zeep. “Geloof me, het wordt echt cross. De voorbije dagen heb ik hier al een aantal spectaculaire valpartijen gezien van jongens die kwamen verkennen. De twee afdalingen liggen er bijzonder glibberig en technisch bij.”
Een pluspunt: op de weide naast het Hotondbos hebben de parcoursbouwers ruimte zat, zodat gezorgd werd voor een brede omloop. “De UCI schrijft een breedte van minimaal drie meter voor. Bij ons zijn er passages die zes tot zelfs acht meter breed zijn. Daardoor zal het gras op de weide niet helemaal weggereden worden en dat is best een groot voordeel. Maar lastig wordt het sowieso. Misschien wel de zwaarste cross van het seizoen. Nu, wie naar Ronse komt, weet dat er heel wat hoogteverschil te overwinnen is.”

Programma

Programma zaterdag 14 december 
10u: Dames Junioren (Helen 100 Trophy)
10u45: Heren Junioren
11u50: Heren U23
13u45: Dames Elite (Sack Zelfbouw Ladies Trophy)
15u: Heren Elite

Locatie en entree
Start en aankomst: Hotondberg, Zandstraat, Kluisbergen
Meer info omtrent bereikbaar en publieksparkings vind je op de website van de organisatie.

Entree: aan de kassa betaalt u 12 euro. (kinderen < 12 jaar gratis)

Tussenstand DVV Trofee Heren na drie wedstrijden:
1. flag-be Eli Iserbyt
2. flag-be Michael Vanthourenhout op 2’10”
3. flag-nl Lars van der Haar op 2’45”
4. flag-be Toon Aerts op 3’20”
5. flag-nl Mathieu van der Poel op 3’35”
6. flag-be Tim Merlier op 3’40”
7. flag-be Tom Meeusen op 3’45”
8. flag-nl Corné van Kessel op 4’05”
9. flag-be Jim Aernouts op 6’20”
10. flag-be Laurens Sweeck op 6’23”

Tussenstand DVV Trofee Dames na drie wedstrijden:
1. flag-nl Annemarie Worst
2. flag-nl Yara Kastelijn op 6″
3. flag-nl Ceylin del Carmen Alvarado op 1’22”
4. flag-it Eva Lechner op 2’15”
5. flag-it Alice Maria Arzuffi op 2’21”
6. flag-be Ellen Van Loy op 4’09”
7. flag-be Kim Van De Steene op 4’58”
8. flag-be Sanne Cant op 5’07”
9. flag-us Kaitlin Keough op 7’10”
10. flag-be Loes Sels op 7’10”


Favorieten

Heren 

Geen discussie over wie de drie sterren achter zijn naam krijgt. Wereldkampioen Mathieu van der Poel is ook in Ronse de grote favoriet. Nog even Van der Poels cijfers op een rij: 9 op 9 deze winter en geen veldrit meer verloren sinds de Koppenbergcross van 1 november 2018. Het is maar de vraag of Van der Poel dit seizoen nog geklopt zal worden.

De grootste tegenstand op het zware parcours moet komen van Belgisch kampioen Toon Aerts en Michael Vanthourenhout. De conditie van Aerts zit in de lift en dat liet hij vorig weekend in Zonhoven duidelijk blijken. De kopman van Telenet-Baloise boekte in de Kuil zijn tweede zege van het seizoen. Michael Vanthourenhout vindt op de Hotondberg dan weer een parcours op maat: korte, steile hellingen, gevolgd door technische afdalingen. “Misschien wél de cross die het beste bij mijn mogelijkheden past”, aldus de West-Vlaming.

Twee jaar geleden verraste Van der Haar de favorieten Van der Poel en Van Aert – © Cor Vos

Uiteraard verliezen we Lars van der Haar niet uit het oog. Sinds het Europees kampioenschap in Silvelle is de Jack Russell nog maar een keer niet in de top vijf geëindigd. Bovendien heeft Van der Haar iets met Ronse. Er was niet alleen zijn zege in 2017, maar ook in alle andere edities van de Hotondcross deed de Nederlander het prima. Dat verleden zal hem ongetwijfeld motiveren om ook zaterdag te strijden voor een podiumplaats.

Andere kanshebbers op een mooie ereplaats: Eli Iserbyt en Jens Adams. Iserbyt moet uiteraard het beste van zichzelf geven om zijn leidersplaats in de DVV Trofee te verdedigen. De vele looppassages kunnen echter in zijn nadeel spelen. Jens Adams, toch een prima klimmer, kan verrassen. Zoek in onze sterren trouwens niet achter de naam van Tim Merlier.  Merlier heeft een haat-liefderelatie met de Hotondberg en wordt door ons geen favorietenrol toebedeeld.

Voor de volledigheid: een aantal jongens is er niet bij. Laurens Sweeck start niet na het overlijden van zijn grootvader, Tom Pidcock nam de Hotondcross niet op in zijn progamma en Daan Soete werd in de nacht van vrijdag op zaterdag ziek.

Favorieten volgens WielerFlits
*** Mathieu van der Poel
**  Michael Vanthourenhout, Toon Aerts
* Lars van der Haar, Eli Iserbyt, Jens Adams


Dames

In de dameswedstrijd geen Marianne Vos of Lucinda Brand. Maar met Evie Richards duikt er in de Vlaamse Ardennen wel een nieuwe naam op. De tweevoudige U23-wereldkampioene en twee jaar geleden verrassend winnares van de Wereldbeker in Namen, zag het vorige seizoen vroegtijdig beëindigd door een knieoperatie maar doet deze winter opnieuw mee voor de prijzen. Ze werd in september al respectievelijk 5de en 3de in de VS en nam daarna een break.

Ondertussen won ze een paar kleinere wedstrijden in eigen land en zakt ze nu dus af voor een reeks wedstrijden in België. De nog altijd maar 22-jarige Britse zorgt in elk geval voor een kwaliteitsinjectie in het damesveldrijden, maar misschien komt Ronse nog iets te vroeg om zich nu al te meten met de Nederlandse en Italiaanse toppers.

Worst, Kastelijn en Arzuffi - foto: Cor Vos

De drie topfavorietes: Worst, Kastelijn en Arzuffi –  © Cor Vos

De favorietenrol in Ronse wordt opnieuw gedragen door een aantal Nederlandse dames: Europees kampioene Yara Kastelijn, eerder al winnares van de klimwedstrijden in Gavere en op de Koppenberg, Annemarie Worst die haar leidersplaats in de DVV Trofee verdedigt én het jonge talent Ceylin del Carmen Alvarado.

Al onderschatten we de Italiaanse dames Eva Lechner en Alice Maria Arzuffi niet. Vooral Arzuffi, ploeggenote van Kastelijn en Worst, heeft absoluut geen schrik van een modderbad en presteerde de voorbije jaren ook al naar behoren in Ronse: vijfde in 2017, tweede vorig jaar. Geen ster deze keer voor Sanne Cant. Eenvoudigweg omdat Ronse een beetje het zwarte beest is voor de wereldkampioene. In de voorbije zes edities haalde ze slechts twee keer het podium.

Favorieten volgens WielerFlits
*** Yara Kastelijn
** Annemarie Worst, Alice Maria Arzuffi
* Ceylin del Carmen Alvarado, Eva Lechner, Evie Richards

Website organisatie
Deelnemerslijsten


Weer en TV

Zowel de dames- als de herenwedstrijd wordt uitgezonden door Sporza in België en door Eurosport in Nederland. Bekijk hier de volledige TV-kalender.

De weersverwachting in Ronse volgens Meteovista.be: Na de overvloedige regenval van de voorbije dagen wordt zaterdagmiddag iets minder regen voorspeld. 

Dit artikel delen:

3 Reacties

Ardoissier 13 december 2019 om 17:48

In het programma staat 30 november ipv 14 december.

edit redactie: aangepast. Dank!

Intergalactic 13 december 2019 om 22:10

Edit redactie: Uiteraard! Dank je, is aangepast.

jibi verboort 14 december 2019 om 01:29

Uitslagen Sanne Cant in Ronse over voorbije vijf jaar:

2014(12e op 2'42)……2015 (4e 1'17)…..2016(2e op 22 sec.)….. 2017 (DNF)…..2018 (9e op 1'57)

Aantal overwinningen Sanne Cant over voorbije vijf jaar gemeten van begin van ieder jaar.

2014 (19) 2015 (22) 2016 (25) 2017 (19) 2018 (18) 2019 (6)

Aantal overwinningen Sanne Cant vanaf begin huidig seizoen: o .

Conclusie: Sanne Cant heeft zeer goed gepresteerd de voorbije jaren , maar het zal haar zwaar vallen nu elke wedstrijd opnieuw te moeten opboksen tegen alleen al 4 Nederlandse veldrijdsters die op dit moment al beter zijn en ook nog de nodige groeimarge hebben. Het feit dat zij nog geen enkele keer op de hoogste trede stond wijst op een zeer waarschijnlijk kantelpunt in haar carrière.

Prognose voor Ronse: Geen podiumplaats voor Sanne Cant.

Reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.