Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Voorbeschouwing: Luik-Bastenaken-Luik 2026 – Kunnen Seixas en Evenepoel iets tegen Pogacar?
Het is wreed om te zeggen, maar zondagavond is het klassieke voorjaar weer officieel gedaan. De renners zullen voor een laatste keer het beste van zichzelf geven in het vierde monument van het seizoen, Luik-Bastenaken-Luik. Alle ogen zijn gericht op wereldkampioen én titelverdediger Tadej Pogacar, die met voorsprong de topfavoriet is. WielerFlits blikt vooruit!
Historie
Laatste winnaars
| Jaar | Winnaar |
|---|---|
| 2026 | |
| 2025 | |
| 2024 | |
| 2023 | |
| 2022 | |
| 2021 | |
| 2020 | |
| 2019 | |
| 2018 | |
| 2017 |
Laatste editie
Parcours
Het parcours van Luik-Bastenaken-Luik is ook dit jaar voer voor klimmers. De vertrekken vanaf de Quai des Ardennes in Luik. 259 kilometer later komen ze daar terug aan in Luik. Ondanks de vele hellende wegen in de eerste honderd kilometer, moeten we hier nog niet meteen verschillen verwachten. De eerste twee uren zijn ideaal voor vroege vluchters, die tot het keerpunt in Bastenaken hun voorsprong kunnen uitdiepen. Al is het heuvelachtige terrein natuurlijk nooit simpel.
De eerste (Côte de Saint-Roch) van elf beklimmingen hebben de renners dan al gehad. Na 119 kilometer volgt met de Col de Haussire al een tweede helling. De twee hellingen zullen echter geen rol van betekenis spelen. Interessanter is de fase vanaf we driemaal drie bekende, pittige hellingen kort na elkaar krijgen. Die opeenvolging doet de finale zonder twijfel openbreken vanaf een kleine tachtig kilometer van de aankomst.
De de Côte de Wanne , de Côte de Stockeu – die we beter kennen vanwege het Eddy Merckx-standbeeld – en de Côte de la Haute-Levée liggen nog wat dichter op elkaar dan de voorbije jaren, in een tijdsbestek van amper tien kilometer. Na een nog altijd heuvelachtig tussenstuk de Col du Rosier, de nieuwe Côte du Maquisard en Côte de Desnié binnen twintig kilometer van elkaar.
Na de Desnié kruist het peloton zich via een uitloper en een snelle afdaling met de weg die ze in de beginfase gereden hebben in de richting van Bastenaken. Wie toen naar rechts had gekeken, had de befaamde Côte de la Redoute al zien liggen. Deze is – net als vorig jaar – amper 1,6 kilometer lang. De La Rédoute doet de renners immers al zo’n driehonderd meter voor de top naar rechts afslaan, waarna er met de Côte de Cornémone meteen een nieuwe helling volgt.
La Rédoute is dus meer dan ooit de scherprechter in Luik-Bastenaken-Luik, en bijgevolg de opener van de finale op dertig kilometer van de streep. Snel daarna volgtde Côte des Forges, waardoor het verschil tussen La Rédoute en de Côte de la Roche-aux-Faucons relatief klein blijft. Die helling kennen we beter als de Valkenrots, waarvan de top zich op dik dertien kilometer voor de streep bevindt.
Wie denkt dat het klimwerk er dan op zit, komt bedrogen uit. Na een korte afdaling krijgen de renners uit Méry nog een vervelende uitloper van de Valkenrots onder de wielen. Op soms slecht bollend beton moeten de coureurs nog uitschieters tot 10% wegtrappen. Vanuit Boncelles is het dan nog tien kilometer naar de streep, die op de brede baan in de Quai des Ardennes ligt.
Liège-Bastogne-Liège
LiègeLiège
Liège) Liège)Favorieten
Luik-Bastenaken-Luik is in de laatste vier edities gewonnen door twee renners. In 2021, 2024 en vorig jaar was Tadej Pogacar de beste, in 2022 en 2023 kroonde Remco Evenepoel zich tot winnaar van La Doyenne. Beide renners zijn dit jaar van de partij. In 2023 was dat ook al zo, maar toen viel Pogacar vroeg in de wedstrijd en kwam er geen duel tussen hem en Evenepoel. Dit jaar zou dat wel kunnen gebeuren.
Het is overduidelijk dat Tadej Pogacar opnieuw de topfavoriet is. Heel vaak zagen we de Sloveen nog niet in actie in de eerste vier maanden van het seizoen. Meer dan ooit kiest hij zijn eigen traject, met – naast Strade Bianche – alleen maar monumenten op zijn planning. Zo kon de wereldkampioen heel gericht toewerken naar Milaan-San Remo en de Ronde van Vlaanderen, die hij allebei glansrijk won. In Parijs-Roubaix bleek Wout van Aert te sterk, al had Pogacar ook een flinke portie pech.
Evenepoel moet het tegen Pogacar opnemen – foto: Fotopersburo Cor Vos
In Luik-Bastenaken-Luik vindt Pogacar van al die topklassiekers wellicht het terrein waar hij het gemakkelijkst het verschil kan maken. Niet dat de hellingen ellenlang zijn, maar hij kan er zijn vermogen wel het beste kwijt. Als Pogacar even rust heeft gevonden na Parijs-Roubaix, wat we eigenlijk niet betwijfelen, dan zal hij opnieuw toeslaan en iedereen uit de wielen rijden, zoals in de voorbije twee edities.
Remco Evenepoel heeft veel vertrouwen getankt in de Amstel Gold Race. We waren verbaasd dat de kopman van Red Bull-BORA-hansgrohe vervolgens niet de Waalse Pijl aan zijn programma had toegevoegd, maar ook voor hem moet alles dus wijken voor een monument. Dat kan wel een stevig risico zijn, als je ziet in welke vorm zijn Sloveense concurrent dit seizoen vertoeft. In de Ronde van Vlaanderen kon Evenepoel niet volgen, is dat anders of komt hij dichter wanneer de kasseien geen rol van betekenis spelen?
Op Nederlandse wegen moesten we ook vaststellen dat Evenepoel niet in staat was om de Deen Mattias Skjelmose los te gooien. Maar dat lag vooral aan de sterkte van de kopman van Lidl-Trek zelf. Een jaar na zijn verrassende zege tegen Pogacar en Evenepoel in diezelfde wedstrijd, heeft hij opnieuw zijn best mogelijke vorm te pakken. Dat er in Luik meer hoogtemeters wachten, is een beetje in zijn nadeel.
Skjelmose in de Amstel Gold Race – foto: Fotopersburo Cor Vos
Overigens waren er nog wel wat renners die indruk maakten tijdens die Amstel Gold Race en de Brabantse Pijl. Denk maar aan Benoit Cosnefroy, weliswaar een ploeggenoot van Pogacar maar wel in goeden doen. Ook de namen van Mauro Schmid en Anders Foldager (Jayco AlUla), Romain Gregoire (Groupama-FDJ United), Emiel Verstrynge (Alpecin-Premier Tech) en Alex Baudin (EF Education-EasyPost) noteren we.
Dat pakket renners wordt in de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik vervoegd door enkele sterke klimmers. Degene waar iedereen het meest naar uitkijkt, is natuurlijk het Franse goudhaantje Paul Seixas. Na zijn zeges in de Ronde van het Baskenland en de Waalse Pijl zit de renner van Decathlon CMA CGM natuurlijk op een wolk en begint de vraag te leven of hij al op het niveau van Pogacar zit. In de Strade Bianche kon hij al bijna volgen.
Natuurlijk heeft Seixas wel meer dan wie ook naar deze week toegewerkt. Datzelfde kan je zeggen van enkele van zijn dichte concurrenten in het Baskenland, van wie we Tobias Halland Johannessen (Uno-X Mobility) de grootste kans in Luik geven. De Noor is explosief en reed zich dankzij een knap slotweekend op het podium in het Baskenland. In de Waalse Pijl kende hij dan weer op een ongelukkig moment pech. Neemt hij zondag sportieve revanche?
Wint Paul Seixas na de Waalse Pijl ook LBL? – foto: Fotopersburo Cor Vos
Verder willen we ‘good old’ Ion Izagirre (Cofidis), Kévin Vauquelin (INEOS Grenadiers), Lenny Martinez (Bahrain Victorious) en Cian Uijtdebroeks (Movistar) zeker niet onderschatten, net als de XDS Astana-tandem Christian Scaroni-Clement Champoussin. En mogen we ook iets verwachten van seizoensrevelatie Alessandro Pinarello (NSN Cycling)?
Tot slot hebben we nog enkele vraagtekens. Hoe goed is Lennert Van Eetvelt al voor Lotto-Intermarché? Met welke vorm komt Tom Pidcock (Pinarello-Q36.5) uit de Tour of the Alps? En welke pion van Visma | Lease a Bike staat er op na het pijnlijke uitvallen van kopman Matteo Jorgenson? Ben Tulett werd woensdag knap derde in de Waalse Pijl. Dat belooft voor komende zondag!
Weer en TV
De renners en rensters die zondag zullen deelnemen aan de Belgische klassieker, kunnen zich opmaken voor zeer prettige weersomstandigheden. Met flink wat zon, weinig wind en een temperatuurverloop van 7 tot 16 graden is het uitstekend weer tijdens de wedstrijden, zo verwacht Weeronline.
zondag 26 april
Liège-Bastogne-Liège
Om te reageren moet je ingelogd zijn.