Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Voorbeschouwing: NK veldrijden 2026 in Huijbergen – Blijven Del Grosso en Brand ijzig koel?
Zondag 11 januari 2026 staat in het overgrote deel van de crosswereld bekend als de dag van de nationale kampioenschappen. In Nederland vinden op één dag zelfs alle titelstrijden plaats, wat wel betekent dat de beloften en elites in één gezamenlijke wedstrijd rijden. Tibor Del Grosso en Puck Pieterse verdedigen op de Brabantse Wal in Huijbergen hun rood-wit-blauwe trui. WielerFlits blikt vooruit!
Historie
Huijbergen zelf heeft een lange historie in het wielrennen en meer bepaald in het veldrijden. Jaarlijks vindt er de Wielerronde van Huijbergen plaats, afgelopen seizoen was dat op 1 juni. In 2022 passeerde ook de derde etappe van Vuelta a España door het Noord-Brabantse dorp. Maar vooral het veldrijden hoort thuis in Huijbergen. Dit jaar organiseert het dorp op de Brabantse Wal al voor de zesde keer het Nederlands kampioenschap.
Dat is een record; tot voor 2026 deelde Huijbergen dat nog met het Drentse Gieten en het eveneens Noord-Brabantse Sint-Michielsgestel. Opvallend is dat Huijbergen wel een relatief korte geschiedenis heeft in de cross, want het eerste NK was ‘pas’ in 2003. Daarna volgde nieuwe uitgaves in 2006, 2009, 2012 en 2019. Tussendoor was Huijbergen ook gastheer voor het eerste EK veldrijden voor elite mannen in 2015.
Bij de mannen werden Richard Groenendaal (2003), Gerben de Knegt (2006), Lars Boom (2009 en 2012) en Mathieu van der Poel (2019) Nederlands kampioen in Huijbergen. Bij de vrouwen waren dat drie keer Daphny van den Brand (2003, 2006 en 2009), Marianne Vos (2012) en Lucinda Brand (2019). Tussendoor pakten Lars van der Haar en de Belgische Sanne Cant in Huijbergen in 2015 Europese titels. Bij de mannen was het de eerste keer, de vrouwen streden al langer om de blauwe trui met gele sterren.
Laatste winnaars Dutch National Championships CX
Laatste winnaars Dutch National Championships CX
Vorige editie
EENDAG 
EENDAG Parcours
In vergelijking met het NK-parcours van 2019 (en ook de elites ervoor) zien we één grote wijziging in Huijbergen: de Nootjesberg ter hoogte van de Buurtweg is niet langer de scherprechter in het parcours. De helling ligt wel op steenworpafstand van het NK-parcours van 2026, want het vindt wel nagenoeg op dezelfde plek plaats. Is het rondje door het schrappen van de Nootjesberg dan minder zwaar? Allesbehalve. Dat heeft namelijk te maken met het toevoegen van de achterzijde van de Tiestenduin. Daardoor is de omloop nu compleet ten oosten van de Weg naar Wouw.
Na een start op diezelfde weg duiken de renners vanop het asfalt meteen het bos in. “We rijden daar meteen aan de achterkant van de Tiestenduin, daar zijn we nog nooit geweest. Dat is zó schitterend daar. Wij gaan er dan ook vanuit dat het publiek heel enthousiast gaat zijn over wat we nu voor elkaar gebokst hebben”, zegt Jeroen van Wezel namens de organisatie. Het zorgt in de openingsfase meteen voor de nodige hoogtemeters, waardoor de meer bedeelde klimmers hier direct het verschil kunnen maken. Na het bos slingeren de crossers over weidegrond verder.
Via een soort U-bocht komen ze voor het eerst aan in de materiaalpost. Daar ligt een langere passage zonder bochten waar de gashendel helemaal open kan. Vlak na de VIP-tent (waar ook de balken liggen) volgt dan weer een dubbele chicane, waarna de crossers zich opmaken voor een veel steilere passage van de Tiestenduin. Gezien de winterse weersomstandigheden van de laatste weken zal dit bij veel dooi uitmonden in een loodzware looppassage door het zware duinzand. Daarna zetten de crossers voort naar de tweede materiaalpost. Via een brug keren ze dan slalommend terug naar de start-finishstrook op de Weg naar Wouw. Per rondje zijn er 60 hoogtemeters te overbruggen.
Dutch National Championships CX
- Datum
- zondag 11 januari 2026
- Categorie
- CN | Men Elite
- Afstand
- 0 KM
- Tijden
- 15:15 - 16:15
- Startplaats
- Huijbergen
- Finishplaats
- Huijbergen
Favorieten vrouwen
Bij de vrouwen krijgen we een veredeld wereldkampioenschap in Huijbergen te zien. Dat is geen verrassing, want behoudens de Superprestige-manches in Ruddervoorde (Marion Norbert-Riberolle), Overijse (Sara Casasola), Heusden-Zolder en Gullegem (beide Amandine Fouquenet) werden alle klassementscrossen en alle overige wedstrijden in België en Nederland gewonnen door vrouwen uit Nederland. Het NK belooft dus een spektakelstuk, zelfs zonder de jammer genoeg afwezige wereldkampioene Fem van Empel. Zij zette haar carrière onlangs op pauze.
Wie klopt Brand? – foto: fotopersburo Cor Vos
Dé absolute topfavoriete is Lucinda Brand. De 36-jarige renster van Baloise Verzekeringen-Het Poetsbureau Lions won dit seizoen liefst zeventien van haar twintig crossen. In de drie die ze niet won, werd ze dan ook nog eens tweede. Dat waren de Druivencross eind oktober (achter Casasola), het EK begin november (achter Inge van der Heijden) en afgelopen zondag de Wereldbeker van Zonhoven. In zowel de Wereldbeker als de X2O Trofee staat ze mijlenver voor op de nummer twee. Brand werd in haar carrière in 2018, 2019 en 2024 ook al Nederlands kampioen.
Puck Pieterse is dan weer de titelverdedigster. Ze maakte amper vier weken geleden haar rentree in de cross in de Wereldbeker van Namen, maar finishte in al haar acht wedstrijden tot dusver bij de eerste vijf. Bij afwezigheid van Brand won ze wel in Diegem. Het parcours in Huijbergen past wel uitstekend bij haar kwaliteiten. Dat geldt ook voor Ceylin del Carmen Alvarado. Door blessure en ziekte maakte ze dit seizoen een valse start, maar met uitzondering van Namen en Gavere eindigde ze nooit buiten de eerste vier. In 2026 is ze zelfs foutloos met twee zeges.
Pieterse kon in Diegem (eindelijk) winnen – foto: Fotopersburo Cor Vos
De laatste was zelfs in een rechtstreeks duel met Brand in Zonhoven, waardoor Alvarado – kampioene in 2020 – vertrouwen getankt zal hebben. Dat doet Aniek van Alphen al heel het seizoen. In dertien van haar 23 wedstrijden deze winter stond ze op het podium. Dit seizoen breekt de 26-jarige Noord-Brabantse definitief door. Hoewel ze een treetje lager staat dan Pieterse en Alvarado in de jacht op Brand, won Van Alphen dit jaar wel voor het eerst een Wereldbeker (in Flamanville). Tevens is ze leidster in de Superprestige en opgeklommen tot de nummer drie op de UCI Ranking.
Een plaatsje boven Van Alphen en eentje onder UCI Ranking-aanvoerster Brand staat Inge van der Heijden. Eerder dit seizoen pakte ze met de Europese titel haar grootste zege ooit. In Diegem kwam ze echter hard ten val, waarna ze geen wedstrijd meer reed. Van der Heijden is sowieso bezig aan een sterk seizoen, want ze won nog twee wedstrijden. We nemen echter het zekere voor het onzekere en geven haar plaats in de sterverdeling aan Shirin van Anrooij. De 23-jarige Zeeuwse vindt langzaam haar weg terug naar de top en werd tweede in Koksijde en Hofstade.
Manon Bakker laat Alvarado achter in de sneeuw van Val di Sole (2024) – foto: fotopersburo Cor Vos
De laatste ster geven we aan Manon Bakker. De 26-jarige uit Swifterbant (Noordoostpolder) afkomstige crosser is de nummer zes van de wereld. In de Zilvermeercross te Mol werd ze nog tweede en behoudens een misser in Gavere reed ze ook in de rest van de kerstperiode sterk in de rondte. Hoewel Bakker in normale omstandigheden normaliter een maatje te klein is voor de topfavorieten in deze wedstrijd, gedijt ze altijd heel goed in de sneeuw (zie Mol). Twee winters geleden won ze bijvoorbeeld de Wereldbeker van Val di Sole, een jaar eerder was ze daar derde.
Van der Heijden rekenen we door haar val dus niet meteen tot de favorieten, maar zij geldt wel als grootste dark horse. Met Larissa Hartog, Annemarie Worst, Denise Betsema Yara Kastelijn en Sophie Von Berswordt staan er nog enkele bekende Nederlandse crossdames aan de start. Ze zullen ongetwijfeld zorgen voor een volwaardige top-10 op het NK, maar voor de titel dingen zij normaal niet (meer) mee. Leonie Bentveld geldt als absolute U23 topfavoriete. Zij kan bij de elites ook top-10 rijden. Ze moet oppassen voor Lauren Molengraaf, Mae Cabaca en Puck Langenbarg.
Favorieten mannen
Waar het publiek dus kan warmlopen voor een mini-WK bij de vrouwen, geldt dat stempel zeker niet voor de mannenwedstrijd. Met alle respect overigens, want ook daar is sprake van een sterk deelnemersveld. De grote afwezige is weliswaar wereldkampioen Mathieu van der Poel, die in deze fase van het jaar de voorkeur geeft voor het leggen van een goede basis voor het wegseizoen tijdens een trainingsstage in Spanje. Na de coronapandemie in 2020 deed MVDP niet meer mee aan het NK veldrijden. Zijn laatste van zes titels dateert uit januari van datzelfde jaar.
Zijn natuurlijke troonopvolger in de cross lijkt zijn ploeggenoot Tibor Del Grosso (22). Wat heet: vorig jaar pakte hij als belofte ook al de elitetitel. Hij mocht dus het afgelopen jaar alle veldritten afwerken in het rood-wit-blauw. Net als zijn kopman Van der Poel maakte hij zijn entree deze crosswinter in de Wereldbeker van Namen. Hij werd daar veertiende, maar in al zijn wedstrijden erna – ondanks een niet ideale startpositie – reed hij bij de eerste zes. Bij afwezigheid van MVDP vloerde hij in Heusden-Zolder niemand minder dan Wout van Aert en Thibau Nys in Diegem.
Del Grosso vloerde Van Aert in Heusden-Zolder – foto: fotopersburo Cor Vos
Geen enkele andere crosser was daartoe dit seizoen in staat. Toch is Joris Nieuwenhuis de consistentie zelve. De 29-jarige Gelderlander won dit seizoen bovendien al drie keer, waaronder manches in de Superprestige en de X2O Trofee. In dat laatste klassement gaat hij zelfs aan de leiding. Wel kwakkelt hij na een val in Gavere met zijn knie. In die cross maakte Mees Hendrikx indruk. De 25-jarige Noord-Brabander deed dat ook in alle andere wedstrijden tijdens de kerstperiode, behoudens een opgave in Mol. Kan hij zijn bronzen medaille uit 2022 herhalen?
Daar heeft het alle schijn van, want Hendrikx lijkt precies op tijd in vorm. Het tegenovergestelde geldt voor Pim Ronhaar. De voorbije twee jaar pakte hij op het NK zilver, maar na een sterk begin van het seizoen is hij toch ver weggezakt. Even leek hij een opleving te hebben na zijn vierde plek in Antwerpen, maar dat was van korte duur. Hendrikx is hem op de UCI Ranking al voorbij en ook Ryan Kamp komt in de buurt. Laatstgenoemde rijdt sindskort voor het nieuwe team Ekoï en begon sterk aan de Wereldbeker-campagne. Zijn laatste drie crossen hervond hij echter pas diezelfde benen.
Kan Van der Haar nog een keer uitpakken op zijn laatste NK? – foto: fotopersburo Cor Vos
Last but not least: Lars van der Haar. De 34-jarige viervoudig Nederlands kampioen is bezig aan zijn laatste crosswinter. Schrijf hem nooit en te nimmer af. Eerder dit jaar had hij het moeilijk, maar van half november tot medio december leek hij dat helemaal om te draaien. In de kerstperiode kwam er echter eventjes zand in de motor. Van der Haar is een echte kampioenschapsrenner en dus kan je er vergif op innemen dat hij er zondag zal staan. Wellicht dat ook belofte David Haverdings zich in de debatten mengt. Zijn grootste concurrent is Guus van der Eijnden.
Weer en TV
Na een aantal winterse en ontregelde dagen, lijkt donderdag en vrijdag de dooi in te zetten in een groot deel van Nederland. Dit weekend keert de kou echter (hard) terug. Zaterdag verwacht Weeronline in Huijbergen twee centimeter sneeuw. Grote kans dat dit blijft liggen, want het kwik komt zaterdag niet boven nul uit. In de nacht van zaterdag op zondag schiet de temperatuur met -7 graden Celsius behoorlijk naar beneden en ook overdag blijft de temperatuur hangen rondom het vriespunt. De wind blaast aan drie Beaufort uit zuidoosten. De vraag is wat dat gaat brengen.
Om te reageren moet je ingelogd zijn.