WK 2021: Voorbeschouwing individuele tijdrit vrouwen

maandag 20 september 2021 om 13:50
WK 2021: Voorbeschouwing individuele tijdrit vrouwen

Annemiek van Vleuten - foto: Cor Vos

Wie verovert in Vlaanderen de wereldtitel tijdrijden bij de vrouwen? Het belooft in elk geval een spannende strijd te worden, want er is geen absolute topfavoriet. Of doen we daarmee Europees kampioen Marlon Reusser tekort? Wat vaststaat is dat er een nieuwe draagster van de regenboogtrui komt, want uittredend kampioene Anna van der Breggen doet niet mee. WielerFlits wikt, weegt en kijkt vooruit!

In het najaarsnummer van RIDE besteden we ruimschoots aandacht aan het komende WK en lees je onder meer interviews met Wout van Aert en Jasper Stuyven. Profiteer nu van onze abonnee-actie en krijg tijdelijk bij het afsluiten van een jaarabonnement ons najaarsnummer gratis. Bestel je RIDE liever los? Vroege beslissers profiteren tijdelijk van een aantrekkelijke Early Bird-korting.

Historie

Al sinds 1958 zijn vrouwen welkom op het WK, echter duurde het nog wel een poos tot er ook tegen de klok om de regenboogtrui werd gekoerst. Deze mondiale titelstrijd stond pas in 1994 voor het eerst op het programma. Waar de vrouwen vaak langer op hun kans moesten wachten dan de mannen, is dat op dit onderdeel niet het geval. Ook voor de heren stond dit onderdeel pas in 1994 voor het eerst op het WK-programma.

Bij de mannen kreeg de Brit Chris Boardman de primeur om zichzelf de eerste wereldkampioen tijdrijden te noemen. Bij de vrouwen was het een Amerikaanse die met de regenboogtrui mocht pronken. Karen Kurreck bleef in de eerste editie Anne Samplonius en Jeannie Longo voor. Laatstgenoemde zou zich in de jaren daarna ontpoppen tot een dominante factor in het tijdrijden. Sterker nog: ook afgelopen jaar veroverde ze een wereldtitel tijdrijden. Weliswaar bij de wereldkampioenschappen Gran Fondo, maar toch.

Jeannie Longo won het WK tijdrijden vier keer, een record – foto: Cor Vos

Longo is tot op de dag van vandaag nog altijd recordhoudster op dit onderdeel met vier gouden plakken. Er zijn verder zes vrouwen die de titel twee keer op hun naam schreven, te weten: Judith Arndt, Kristin Armstrong, Karin Thürig, Leontien van Moorsel, Amber Neben en Annemiek van Vleuten.

Neben deed er het langst over om haar tweede titel te pakken. De Amerikaanse won haar eerste regenboogtrui in Varese (2008) en acht jaar later trok ze op 41-jarige leeftijd opnieuw aan het langste eind. Daarmee is ze niet de oudste winnares want ook hier komt Longo weer naar boven. Zij werd in 2001 voor het laatst wereldkampioene op 43-jarige leeftijd.

Zoals wel vaker in het vrouwen wielrennen, was het de laatste jaren tijdens het WK tijdrijden ook Oranje Boven. Van de laatste vier regenboogtruien, hingen er drie om de schouders van een Nederlandse. In 2017 en 2018 was Van Vleuten de beste, waarna Chloé Dygert de trui uit oranje handen griste. Een jaar later won Anna van der Breggen haar eerste en enige WK tijdrijden.

Laatste tien winnaressen WK tijdrijden
2020: flag-nl Anna van der Breggen
2019: flag-us Chloé Dygert
2018: flag-nl Annemiek van Vleuten
2017: flag-nl Annemiek van Vleuten
2016: flag-us Amber Neben
2015: flag-us Linda Villumsen
2014: flag-de Lisa Brennauer
2013: flag-nl Ellen van Dijk
2012: flag-de Judith Arndt
2011: flag-de Judith Arndt


Vorig jaar

In een aangepaste editie van het wereldkampioenschap wielrennen was de tijdrit voor vrouwen de eerste wedstrijd van de WK-week. Tweevoudig winnares Annemiek van Vleuten liet verstek gaan, maar met titelverdedigster Dygert, Van der Breggen en Ellen van Dijk stonden er toch drie grote kanshebsters voor goud aan de start in Imola.

Na wat dappere pogingen van de mindere godinnen zette Emma Norsgaard een eerste serieuze tijd neer. De Noorse renster van Paule Ka wist te finishen na 41:42 en mocht plaatsnemen op de hotseat. Norsgaard wist echter dat de toppers nog moesten finishen, maar eerst was het uitkijken naar de eindtijden van Lauren Stephens en Grace Brown.

Van der Breggen op het circuit van Imola – foto: Cor Vos

Beide dames waren goed onderweg en Stephens wist vijftien seconden onder de tussentijd van Norsgaard te duiken, Brown deed daar een schepje bovenop en was nog een halve minuut sneller. Dit bleek een scherpe tussentijd te zijn want Van Dijk was één seconde trager en tweevoudig wereldkampioene Neben moest zelfs dertien seconden toegeven op Brown.

Lisa Brennauer was de eerste vrouw die onder de tussentijd van Brown wist te rijden. De wereldkampioene van Ponferrada wist haar semi-favorietenstatus waar te maken en was zes seconden sneller dan Brown. De tijd van de Duitse was echter niet scherp genoeg voor Marlen Reusser. De Zwitserse wist de lat bijzonder hoog te leggen voor Van der Breggen en Dygert en was maar liefst 28 seconden sneller dan Brennauer. Van der Breggen moest ook tien seconden toegeven op Reusser.

Vanaf dat moment werd de grote Chloé Dygert-show opgevoerd. De titelverdedigster reed met een verschroeiend tempo over de Italiaanse wegen en zette een tussentijd van 19:35 neer. Dit was liefst 27 seconden sneller dan Reusser en de Amerikaanse leek op weg naar titelprolongatie. De show kwam echter abrupt ten einde toen Dygert in een korte afdaling de controle over haar fiets verloor en op hoge snelheid over de vangrail vloog. Dygert was niet in staat om nog verder te rijden en was zo in één klap haar wereldtitel kwijt.

Van Dijk moest op het eerste tussenpunt nog veel toegeven maar bleek goed te hebben ingedeeld. Ondanks de snellere start van Brown en Brennauer bleken zij aan de finish toch langzamer dan Van Dijk. De wereldkampioene van Firenze mocht even dromen van een nieuwe wereldtitel maar Reusser dook zestien seconden onder de tijd van Van Dijk en was de te kloppen vrouw. Geheel in traditie ging de regenboogtrui toch naar een Nederlandse, aangezien Van der Breggen wist te finishen na 40:20 en dat bleek de gouden tijd. Reusser moest uiteindelijk vijftien tellen toegeven, Van Dijk werd derde op ruim een halve minuut.

Het podium van vorig jaar – foto: Cor Vos

Top-5 WK tijdrijden voor vrouwen 2020
1. flag-nl Anna van der Breggen in 40m20s
2. flag-ch Marlen Reusser + 15s
3. flag-nl Ellen van Dijk + 31s
4. flag-de Lisa Brennauer + 45s
5. flag-au Grace Brown + 1m01s


Parcours

De kampioenschappen op de weg zullen in het binnenland tussen Antwerpen en Leuven worden afgewerkt, maar voor de tijdritten wordt de Vlaamse kust als decor gekozen. Knokke-Heist heeft de eer om als startplaats te fungeren. De badplaats is erg populair bij Nederlanders, jaarlijks brengen duizenden landgenoten hier de zomer door. Het parcours is met 54 hoogtemeters niet voor de lichtgewichten maar voor de echte krachtpatsers.

De rensters vertrekken letterlijk vanuit het strand voor hun tijdrit. Dit betekent niet dat de tijdrijdsters door het zand moeten ploegen, want ter hoogte van het casino is een startramp gebouwd. De eerste anderhalve kilometer voert langs de zeedijk waarna het centrum van Knokke-Heist wordt aangedaan. Vervolgens gaat het verder naar het binnenland waar de rensters langs kanalen en vaarten met typische bomen gaan die, getekend door de wind, schuin gegroeid zijn. De rensters passeren de kleine Westkapelle waarna ze doorrijden richting Dudzele.

WK tijdrijden vrouwen 2021 parcours

Hier zit het verschil tussen het parcours dat de vrouwen afleggen ten opzichte van het parcours van de mannen. In het dorpje gaan de vrouwen meteen linksaf richting Damme en laten de lus langs het Boudewijnkanaal met de U-turn dus voor wat het is. Na de afslag richting Damme volgen de dames weer dezelfde lijn als de mannen. In tegenstelling tot de mannen zetten de vrouwen bij het verlaten van de Damse vaart via de ringweg meteen koers richting ’t Zand.

In Brugge zelf wacht nog een kleine doortocht in het historische centrum van de stad, alvorens de vrouwen na 30,3 kilometer één voor één finishen op ’t Zand.

Datum: maandag 20 september
Afstand: 30,3 kilometer
Start: 14.40 uur (eerste renner)
Finish: 16.40 uur (laatste renner)


Favorieten

Het wereldkampioenschap tijdrijden zou gekscherend ook het Open Europees Kampioenschap kunnen heten. Twee weken na het EK in Trentino zijn het dezelfde dames die een nieuwe kans krijgen óf op herhaling kunnen. Het zijn vrijwel uitsluitend rensters uit Europese landen die kans maken op de regenboogtrui. De andere continenten spelen een bijrol.

Het had heel anders kunnen zijn als Chloé Dygart, de wereldkampioene van 2019, weer van de partij was geweest. De nog altijd pas 24-jarige Amerikaanse kwam vorig jaar in de tijdrit gruwelijk ten val, waarbij ze een diepe beenwond opliep toen ze zich in haar crash sneed aan een vangrail. In juni kroonde ze zichzelf tot Amerikaans kampioene tegen de klok en in juli was ze op de Olympische Spelen van Tokio in zowel de wegrace (31e) als de tijdrit (7e) van de partij, maar Dygert ondervindt nog teveel hinder van haar blessure om in Vlaanderen van start te gaan.

Van der Breggen doet niet mee – foto: Cor Vos

Ook uittredend kampioene Van der Breggen is er niet bij. De 31-jarige rensters, die aan haar laatste seizoen bezig is, heeft “te veel op haar bord en dan loopt de emmer soms wat over“, aldus haar SD Worx-teammanager Danny Stam. Van der Breggen, die ook het EK wielrennen heeft overgeslagen, start mogelijk wel in de wegrit, waar ze ook de uittredende kampioen is.

De grootste kanshebber voor de wereldtitel mag voor degene die het EK gevolgd hebben, geen verrassing zijn. Marlen Reusser is op dit moment de te kloppen vrouw. In Trento was ze twee weken geleden overduidelijk de beste in de rit tegen de klok. En ook in de wegwedstrijd (zevende) toonde ze nog steeds in goeden doen te zijn.

Marlen Reusser pakte al de EK-titel – foto: Cor Vos

Haar hoogvorm houdt ze al sinds begin juni vast met topprestaties in eigen land. Een maand later werd ze knap tweede in de Olympische tijdrit in Tokio. Maar vooral haar overtuigende zege op het EK maakt haar de topfavoriet in Vlaanderen. Het parcours tussen Knokke-Heist en Brugge is net als in Trento hartstikke vlak en daarmee op haar lijf geschreven.

Annemiek van Vleuten had waarschijnlijk liever een iets selectiever parcours gehad. Op een berg of steile heuvel maak je immers net wat makkelijker het verschil. Maar in Vlaanderen is het zoals beschreven biljartvlak en komt het aan op pure power. Daarmee is ze iets in het nadeel ten opzichte van krachtpatsers Reusser en Ellen van Dijk.

Annemiek van Vleuten met haar gouden medaille – foto: Cor Vos

Maar de 38-jarige Olympische kampioene is een speciale. Na haar gouden missie in Tokio telde haar wedstrijdprogramma negen koersdagen, waarvan ze er maar liefst vier won. Het is echter wel de vraag met hoeveel vertrouwen ze aan de start staat want in de Europese wegrit ontbrak bergop de overmacht, die we van haar kennen.

Van Dijk overtrof zichzelf juist in die wegkoers. Na een lange aanval soleerde ze in Trento naar de Europese titel op de weg. Een prestatie van formaat, zeker in de wetenschap dat die koers twee dagen na een grote teleurstelling volgde. In de tijdrit had ze voor de vijfde keer Europees kampioen kunnen worden, maar ze bleek opnieuw niet opgewassen tegen Reusser. Op het WK krijgt ze een nieuwe kans, en wellicht geeft haar kersverse wit-blauwe trui net dat beetje extra vertrouwen.

Van Dijk verrast met Europese wegtitel – foto: Cor Vos

Twee andere dames die opnieuw niet mogen ontbreken komen uit Duitsland: Lisa Brennauer en Lisa Klein. De 33-jarige Brennauer won dit jaar de wegwedstrijd én de tijdrit op het Duits kampioenschap. Op de Olympische Spelen eindigde ze in beide wedstrijden als zesde. Maar in Trento ging ze niet met lege handen naar huis. Achter Reusser en Van Dijk behaalde ze knap de bronzen plek. Haar 25-jarige landgenote Klein deed het ook goed in Italië. In Trento werd ze vierde. Het verschil met Brennauer bedroeg slechts 20 seconden.

Het wordt interessant wie maandag als beste Duitse deelneemster eindigt. Klein, die zich steeds meer ontwikkelt als tijdrijder, heeft dit seizoen al goed gepresteerd in België. In de Baloise Ladies Tour, afgelopen juli, was ze in zowel de proloog als de individuele tijdrit de snelste. Mede dankzij die overwinningen won ze ook het eindklassement. Op de Olympische Spelen in Tokio nam ze alleen deel aan de tijdrit, waar ze met een dertiende plek niet helemaal aan de verwachtingen voldeed.

Een andere naam om op te letten is Emma Norsgaard. Het jonge talent van Movistar is snel naam aan het maken in vrouwenwielrennen met podiumplekken in klassiekers en sprintritten, maar ook tegen de klok komt ze goed uit de verf. Ze is nog wat wisselvallig, verwijzend naar haar tiende plek op het EK tijdrijden, maar dat kan je haar gezien haar jonge leeftijd (22) niet kwalijk nemen. De Deense werd in juni nationaal kampioen en op het vlakke parcours van de tijdrit in Gennep, in de Simac Ladies Tour, werd ze vijfde. Tegenover de grote tijdritkannonen zal ze nog net te kort komen, maar een nieuwe uitschieter? Het zou zomaar kunnen.

Kiesenhofer kan haar olympische overwinning niet bevatten – foto: Cor Vos

Ze reed pas vier koersen dit seizoen, maar iedereen weet inmiddels wie ze is. Van de anonimiteit naar wereldfaam in één wedstrijd. Dat is het verhaal van Anna Kiesenhofer: de verrassende olympisch kampioen op de weg. In een peloton rijden doet ze niet graag, dus kiest ze voor de kopgroep of de tijdrit. Op het EK tijdrijden, haar eerste wederzien sinds haar gouden medaille in Tokio, was ze een groot vraagteken, maar met een zevende plaats bewees de 30-jarige Oostenrijkse in deze discipline tot de subtop te behoren. Een plek in de top-10 moet in Brugge tot de mogelijkheden behoren.

In afwezigheid van Dygert hebben de Verenigde Staten hun hoop gevestigd op Leah Thomas en Amber Neben. De 32-jarige Thomas lijkt precies op tijd in vorm te zijn. Afgelopen week won ze een rit én het eindklassement in de Ronde van de Ardèche. De renster uit Californië is nog een paar maanden ploegmaat van Van Vleuten bij Movistar want deze winter maakt ze de overstap naar Trek-Segafredo.

Amber Neben in 2016 – foto: Cor Vos

Haar landgenote Neben heeft met een leeftijd van 46 jaar al wat meer levensjaren én ervaring. Neben werd in 2008 en 2016 wereldkampioen in deze discipline. Haar profcarrière gaat all the way back naar 2003. Sindsdien won ze tientallen wedstrijden. De laatste jaren doet ze het iets rustiger aan, maar op kampioenschappen staat ze er altijd. In Tokio werd ze vijfde, op het WK vorig jaar zesde en in 2019 nog vierde. Voor de winst zal ze normaal gesproken tekort komen, maar een plek in de top-10? Schrijf maar op.

Vanuit België is de hoop gevestigd op Sara Van de Vel en Julie Van De Velde. Laatstgenoemde kan in eigen land weleens verrassen als ze een goede dag heeft. Op het BK tijdrijden (tweede) kwam ze slechts veertien seconden tekort voor de titel. Op het lastige parcours in Tokio speelde ze dan weer geen rol van betekenis. De vlakke wegen in Vlaanderen liggen haar net iets beter én ze heeft het thuisvoordeel, wat in koersgek Vlaanderen een absoluut voorrecht is.

Favorieten volgens WielerFlits
**** Marlen Reusser
*** Annemiek van Vleuten, Ellen van Dijk
** Lisa Brennauer, Lisa Klein, Emma Norsgaard
* Anna Kiesenhofer, Leah Thomas, Amber Neben, Julie Van De Velde

Website organisatie
Deelnemerslijst (ProCyclingStats)

WK 2021: Programma en uitslagen (WielerFlits)


Weer en TV

De rensters zouden het startpodium bijna kunnen inruilen voor een strandlaken aan de Belgische kust. Volgens de laatste voorspellingen van Weeronline blijft het rustig en droog met een afwisseling van wolken en zon. Er waait een matige (noord)oostenwind en het wordt rond de 19 graden. Ook de wind zal vermoedelijk geen rol van betekenis spelen.

Het WK tijdrijden is live te zien bij de NOS (NPO1), Sporza (op Eén) en Eurosport 1. Ook via de diverse online platforms van deze rechthebbenden is de tijdrit te volgen. De televisie-uitzendingen beginnen omstreeks 14.30 uur.


Dit artikel delen:

Reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.