Wout van Aert verrast ouders van Michael Goolaerts met boeket en nachtelijk berichtje
foto: Fotopersburo Cor Vos
maandag 13 april 2026 om 19:49

Wout van Aert verrast ouders van Michael Goolaerts met boeket en nachtelijk berichtje

Hij wees met zijn vingers naar de lucht, ter eerbetoon aan zijn overleden ploegmaat Michael Goolaerts. Voor Wout van Aert was zijn zege in Parijs-Roubaix om meerdere redenen zeer beladen, maar dus niet in het minst vanwege wat er zich allemaal afspeelde op 8 april 2018. En daar bleef het niet bij, want de ouders van Goolaerts kregen – zoals beloofd – zijn zegeboeket.

Zondag stond hij er nog mee te zwaaien op het podium in Roubaix, maar één dag later staan de bloemen in een vaas bij de ouders van wijlen Michael Goolaerts. Wout van Aert is zijn veel te vroeg gestorven ploegmaat zeker nog niet vergeten, integendeel.

“Zijn manager Jef Van den Bosch heeft ze net gebracht in naam van Wout, want Wout was net vertrokken op vakantie. Wat ik zeker snap”, vertelt Marianne Goolaerts in gesprek met Sporza. “Ik zie dit als een overwinning voor ‘onze Michael’. Wout heeft zich met het boeket aan zijn woord gehouden.”

“Ik heb vannacht om 4.15 uur nog een berichtje van hem gekregen. Hij kon niet slapen”, glimlacht Staf Goolaerts. “Zelf had ik hem gisteravond nog een bericht gestuurd, maar ik kon uiteraard niet verlangen dat hij dan meteen zou antwoorden. Ik werd wakker en zag het plots: ‘Ik kan niet slapen, Staf. Er is te veel gebeurd vandaag. Maar de bloemen zijn onderweg met Jef. Wij vertrekken straks op verlof.'”

Dat Van Aert nog altijd denkt aan zijn oud-ploeggenoot en diens familieleden, doet Marianne en Staf veel. “Hij heeft ons eigenlijk nooit losgelaten. Niet dat hij de hele tijd met ons in contact staat, maar Michael zit wel in zijn hart. Iedereen van de ploeg van toen, heeft nog een speciaal plekje voor hem.”

Ereplaats aan de urn
De bloemen van Van Aert krijgen een speciaal plekje in huize-Goolaerts. “Die krijgt dan sowieso een ereplaatsje aan de urn van Michael”, glundert vader Staf. “Die is trouwens in de vorm van een kassei. De dag dat Michael 30 jaar zou zijn geworden, stond Wout hier ook met bloemen. Hij is altijd welkom.”

“Het is zwaar, maar tegelijk ook plezant dat de mensen nog aan Michael denken. Er zijn zoveel kinderen die verongelukken en waar nadien niks meer over wordt gezegd … Ons hart breekt als Antoine Demoitié in Gent-Wevelgem (na zijn fatale val in 2016, red.) niet vernoemd wordt. Wij hebben geluk dat ze over onze zoon wel nog vaak praten. En dan zeker nu. Ik weet wat Michael nu tegen Wout zou zeggen: Mercikes. Dat was zijn woord. Iedereen, mercikes.”

Om te reageren moet je ingelogd zijn.