Twee derde van de mannelijke profwielrenners heeft een slechte botgezondheid. Bij vrouwelijke profwielrenners ligt dit met 45 procent iets lager. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen (HAN) 

93 elite- en profwielrenners deden mee aan het onderzoek van de experts Sports & Exercise Nutrition. Zij moesten een scan ondergaan in het onderzoekscentrum van de HAN waarmee de botgezondheid nauwkeurig in kaart kon worden gebracht. Verder moesten de deelnemers een vragenlijst invullen en werd er bloed afgenomen. 

De belangrijkste bevinding van het onderzoek is dat de lichte botbelasting bij profwielrenners kan zorgen voor broze botten (osteoporose). Het hebben van minder sterke botten op jonge leeftijd is een belangrijke risicofactor voor osteoporose op latere leeftijd, met mogelijk ernstige gevolgen. Zo is een breuk van de heup op latere leeftijd sterk gerelateerd met vroegtijdig overlijden.

Meer botbreuken
Een andere belangrijke bevinding was dat wielrenners met broze botten ook meer botbreuken hadden tijdens de wielercarrière. Daarnaast bleek dat wielrenners met sterkere botten een hoger BMI hadden, meer botbelastende activiteiten hebben gedaan in hun leven (bijvoorbeeld voetbal, tennis of krachttraining) en structureel voldoende aten.

Voldoende eten betekent vooral op trainingsdagen genoeg energie binnenkrijgen om te compenseren voor het energiegebruik met fietsen. Wanneer dit niet het geval is spreekt men van een status van zogenaamde ‘lage energiebeschikbaarheid’. Dit betekent dat het lichaam onvoldoende energie overhoudt na het sporten om normale fysiologische functies te kunnen blijven uitvoeren. Verder was een lage vitamine D status een voorspeller van een slechte botgezondheid.

“Concluderend kunnen we stellen dat wielrenners die zeer veel trainen er goed aan doen om ook aan de botgezondheid te werken. Belangrijk hierbij is dat men ook genoeg bot belastende oefeningen of sport doet of blijft doen, men voldoende eet om voor de gebruikte energie door training te compenseren, men voldoende calcium en vitamine D binnenkrijgt en niet een te laag lichaamsgewicht nastreeft”, aldus het onderzoek.