Almeida en co kloppen concurrentie in ploegentijdrit, maar lopen rood mis: “Betekent niet heel veel”
UAE Emirates XRG won de ploegentijdrit op dag vijf van de Vuelta ten koste van Visma | Lease a Bike. Omdat de marges klein zijn, kon kopman João Almeida niet voorkomen dat Jonas Vingegaard het rood heeft terug heroverd. Daar baalt hij na de finish stiekem best wel van. “Ik heb het rood nog nooit gedragen, dus het was mooi geweest om dat voor het eerst te kunnen doen”, zei hij.
“We wisten voorafgaand dat we mee konden doen om de ritzege, maar er zijn een hoop goede ploegen hier aan de start dus we moesten ook realistisch zijn. Maar ik denk dat we het perfect hebben uitgevoerd en we verdienen het daarom ook”, opent João Almeida zijn flashinterview.
Hoe hoog schaalt de Portugese kopman de zege in? “Ik denk dat het een belangrijke overwinning is voor het teamgevoel. Het geeft ons vertrouwen, maar de verschillen waren klein dus het betekent niet heel veel. Al is het wel een goede start.”
“We hadden voorafgaand een plan gemaakt en dat hebben we perfect uitgevoerd. Iedereen reed super sterk en we hadden zelfs wat positieve verrassingen. Op het einde zat iedereen op de limiet. Ik probeerde achterom te kijken waar mijn ploegmaats waren, want de tijd van de vierde renner telde vandaag. Gelukkig waren we samen, dus kon ik volle bak gaan.”
Almeida loopt rode trui mis
Ondanks dat UAE Emirates XRG de ploegentijdrit wist te winnen, kon de formatie niet voorkomen dat Jonas Vingegaard opnieuw de rode trui mag aantrekken. De Portugees baalt daar wel een beetje van, hij had graag in zijn thuisplaats Andorra (waar de zesde etappe finisht) de leiderstrui om de schouders gehad.
“Ik heb het rood nog nooit gedragen, dus het was mooi geweest om dat voor het eerst te kunnen doen. Maar het maakt eigenlijk niet uit wanneer dat moment is, we komen er weer een beetje dichterbij. We gaan er in ieder geval alles aan doen.”
Dit is geen eenmalige klacht. Het is een terugkerend patroon. Tijdens de Tour de France werd al geklaagd dat de motoren systematisch dezelfde renners en ploegen bevoordelen. Vandaag, in deze ploegentijdrit, gebeurde het opnieuw. En het was geen geïsoleerd moment: de hele wedstrijd werd beïnvloed door deze externe hulp. Geen enkel ander team had de motoren zo dicht in de buurt, en zo lang. Toeval? Dat geloof ik niet.
Het verschil tussen een amateur en een profrenner zit in de details. Een slipstream van een motor op die afstand kan kostbare seconden opleveren. En als die slipstream kilometerslang aanhoudt, spreken we niet meer over sportieve verdienste, maar over een structureel voordeel.
Waar is de UCI? Waar zijn de juryleden? Waar is de technische neutraliteit die deze sport zou moeten garanderen? Wat we vandaag zagen, was geen wielrennen. Het was een geregisseerde realityshow, waarbij het parcours ontworpen lijkt om de spanning tot het einde te bewaren, maar waarbij de motoren bepalen wie wint en wie verliest.
Vandaag won UAE niet. Vandaag wonnen de motoren. Zonder hen zou de uitslag anders zijn geweest. En het meest verontrustende is dat niemand het benoemt, niemand straft het, niemand corrigeert het. Is geld zo machtig geworden dat deze schaamteloze manipulatie wordt toegestaan?