Vijf conclusies van dit voorjaar richting de Ronde van Vlaanderen 2026

Analyse Vandaag staat met de Ronde van Vlaanderen het tweede monument van 2026 op de kalender. Het affiche is in ieder geval schitterend: wereldkampioen Tadej Pogačar, drievoudig winnaar Mathieu van der Poel, zijn eeuwige rivaal Wout van Aert, jager Mads Pedersen én sinds dinsdag ook olympisch kampioen Remco Evenepoel. Welke conclusies kunnen we trekken richting de Vlaamse Hoogmis? WielerFlits zet ze op een rij.

Tadej Pogačar is de te kloppen man
Wereldkampioen Tadej Pogačar is zondag de renner met de meeste druk op zijn schouders. De regerend wereldkampioen keert terug naar de wedstrijd die hij al twee keer eerder won (2023 en 2025). Hij is de meest frisse renner van allemaal, want de Sloveen van UAE Emirates XRG reed tot nu toe pas twee koersen. In zowel Strade Bianche (lange solo) als Milaan-San Remo (sprint na een spannende finale) won hij ook nog eens.

Samen met Alpecin-Premier Tech zal UAE Emirates XRG in de beginfase ook hun verantwoordelijkheid nemen. Met hun hardrijders kan de ploeg de concurrenten voor winst daar al pijn doen. Met António Morgado en vooral Florian Vermeersch heeft Pogačar ook nog eens twee ijzersterke ploegmaten bij zich die eventueel zaken kunnen rechtzetten. Wanneer Pogačars ploeg net als in San Remo de koers al vroeg hard maakt, wie kan er dan volgen?

foto: fotopersburo Cor Vos

Mathieu van der Poel had niet meer kunnen doen
Na La Primavera staken er twijfels de kop op of Mathieu van der Poel wel op kan tegen deze Tadej Pogačar. Dat valt zondag nog te bezien, maar San Remo is geen goede afspiegeling geweest. Door de valpartij aan de voet van de Cipressa duurde de inspanning inclusief de beklimming zo’n vijftien minuten. Bijna twee keer zo lang als een jaar eerder, toen MVDP de wereldkampioen op de Poggio zelfs nog kon aanvallen. Nu moest hij daar passen. Baart dat zorgen? Allerminst.

In Tirreno-Adriatico én de E3 Saxo Classic hebben we gezien dat ook Van der Poel beter dan ooit is. Blijft hij gespaard van ziekte (herinner vorig jaar) en pech in de aanloop naar de finale zondag, dan heeft MVDP tot dan toe alles goed gedaan om Pogačar te kunnen volgen bij de tweede keer Oude Kwaremont. Zijn herstel van zijn beste negentig minuten waarde ooit – 446 watt met tegenwind in de finale van de E3 – twee dagen later op de Kemmelberg beloofde veel goeds.

Drie keer op een rij voor Mathieu van der Poel in de E3 – foto: fotopersburo Cor Vos

Visma | Lease a Bike moet alles op Wout van Aert zetten
Veel meer dan de laatste jaren ontpopt Wout van Aert zich dit voorjaar tot de absolute leider van Visma | Lease a Bike. Door het vertrek van Dylan van Baarle, Tiesj Benoot, Olav Kooij en de keuze om Matteo Jorgenson de Vlaamse klassiekers te laten overslaan, zit er voor de Nederlandse ploeg niets anders op dan al hun pijlen te richten op haar Belgische kopman. En dus niet op het collectief, wat hun kracht altijd was. Van Aert lijkt bovendien zijn benen van weleer terug te hebben.

Even onder hem is Christophe Laporte de volgende in de hiërarchie. De Fransman werkt voor het eerst in drie jaar weer een volledig voorjaar af en dat gaat crescendo. Vierde in Kuurne-Brussel-Kuurne, zevende in de E3 Saxo Classic, derde in In Flanders Fields en weer zevende in Dwars Door Vlaanderen. Prima resultaten, maar hij heeft nog nooit aangetoond de allerbesten te kunnen volgen. Als hij en ook voorjaarsrevelatie Per Strand Hagenes – die dat in Dwars Door Vlaanderen al voorbeeldig deed – zich wegcijferen voor Van Aert, dan is de Belg het meest kansrijk.

Van Aert leek de beste man in koers tijdens Dwars Door Vlaanderen – foto: fotopersburo Cor Vos

INEOS Grenadiers, Lidl-Trek en Decathlon CMA CGM verenigen zich voor die ene kans
Buiten de usual suspects hebben we dit voorjaar nog een aantal sterke blokken gezien. INEOS Grenadiers en Decathlon CMA CGM rijden in vrijwel alle klassiekers van voren. Filippo Ganna was in de laatste twee klassiekers zelfs persoonlijk aansprakelijk dat Wout van Aert twee keer net voor de finish werd teruggepakt. In In Flanders Fields en ook Kuurne-Brussel-Kuurne deed Decathlon CMA CGM ook zijn duit in het zakje. In de breedte maken die teams een sterke indruk.

Het probleem voor komend weekend is dat zij – vooralsnog staat Ganna niet op de startlijst – zonder uitgesproken kopman aan de Ronde beginnen. Tobias Lund Andresen is er zeker al niet bij en van Stan Dewulf, Daan Hoole en Oliver Naesen mogen we geen podiumplek verwachten. Magnus Sheffield, Ben Turner of Sam Watson hebben ook nog geen uitschieter gehad. De vraag is dus of ze vanuit het sterke collectief iemand anders durven uitspelen komende zondag.

Maar als beiden de krachten kunnen verenigen met Lidl-Trek, dan is er wel wat te halen. Al zou vooral Mads Pedersen daarbij gebaat zijn. De Deen lijkt na zijn breuken begin februari net dat stukje topvorm te ontberen om écht mee te kunnen doen voor winst. Al mag je de Deen nooit en te nimmer uitvlakken, want dan is hij op zijn sterkst. Hoewel Lidl-Trek nog geen denderende indruk heeft gemaakt, zijn Søren Kragh Andersen en Mathias Vacek normaal wel luxeknechten.

Geen ruimte voor verrassingen, tenzij je Remco Evenepoel zo kunt noemen
Wat dit voorjaar – en bijval de voorgaande paar seizoenen – aantoont, is dat er zondag geen verrassingen mogelijk zijn. Daarvoor rijden Tadej Pogačar, Mathieu van der Poel en Wout van Aert te sterk in de rondte. Mads Pedersen, Florian Vermeersch, Alec Segaert, Filippo Ganna, Tim van Dijke en Per Strand Hagenes zijn de renners die daarnaast de meeste indruk hebben gemaakt. De helft van hen (Vermeersch, Van Dijke en Strand Hagenes) zitten echter met een sterkere kopman.

Ook Jasper Stuyven en Christophe Laporte rijden een sterk voorjaar, maar toch lijkt het ons stug dat behalve Pedersen een van de genoemde namen écht meedoet voor de zege in de Ronde komende zondag. Een verrassing ligt dus vrijwel zeker niet op de loer, tenzij je Remco Evenepoel daaronder schaart. Dinsdag werd bij ons bekend dat hij tóch de Ronde van Vlaanderen zou rijden. Daarmee is hij direct een kanshebber. Gezien zijn geringe ervaring op kasseien zou je hem onder de noemer ‘verrassing’ kunnen plaatsen. Maar met zijn kaliber gaat dat eigenlijk niet meer op.