De grootste pluim is voor Alec Segaert: dit zijn onze Belgische revelaties van het voorjaar
Foto: Fotopersburo Cor Vos
dinsdag 28 april 2026 om 20:02

De grootste pluim is voor Alec Segaert: dit zijn onze Belgische revelaties van het voorjaar

Special Wie zijn de Belgen die in het voorjaar een stap hebben gezet die ons is bij gebleven? In dit artikel focussen we op onze landgenoten net onder de wereldtop die voor een van de eerste keren in het voorjaar echt hun neus aan het venster steken in de grootste wedstrijden, maar die het wel in zich hebben om die stap ooit volledig te zetten. De revelaties, dus! Wij zetten ze op een rij.

Win maar eens een koers, zegt José De Cauwer vaak. En al helemaal in het kasseienvoorjaar. Wel, tussen alle dominante wereldtoppers door kan Alec Segaert met recht en reden zeggen dat hij daarin is geslaagd in de GP van Denain. Daags voordien strandde hij in Nokere Koerse al op enkele tientallen meters van de zege, maar het peloton werkte net iets te goed samen. In Denain won de renner in zijn eerste jaar bij Bahrain Victorious wel de koers in het voorjaar met de meeste kasseien na Parijs-Roubaix.

Nochtans, ook Stan Dewulf had dit voorjaar een unieke slag kunnen slaan. De afgelopen jaren werd hij bij Decathlon CMA CGM een beetje afgeremd door blessureleed, maar via de vroege vlucht kwam hij nu plots in de finale van de E3 Saxo Classic. In de wielen van Per Strand Hagenes, Florian Vermeersch en Jonas Abrahamsen kwam hij ei zo na tot bij Mathieu van der Poel, waarna natuurlijk alles kon gebeuren. Maar de vier begonnen te pokeren en Dewulf werd vierde. Zijn grootste uitslag ooit in een klassieker.

Dewulf op weg naar de vierde plaats in de E3 – foto: Fotopersburo Cor Vos

Later dat voorjaar haalde hij ook in de Ronde van Vlaanderen de vroege vlucht en een mooie notering. Verder was hij meesterknecht, zelfs tot in Luik-Bastenaken-Luik voor goudhaantje Paul Seixas. Jammer voor de Oost-Vlaming vielen zijn kopmannen Olav Kooij en Tiesj Benoot uit voor de Vlaamse klassiekers. Anders was hij wellicht nog meer zichtbaar in beeld geweest.

We twijfelen een beetje of Laurenz Rex nog in dit rijtje moet, want de ex-winnaar van Le Samyn reed in het verleden wel twee keer top 10 in Parijs-Roubaix. Maar Rex verdient in zijn eerste maanden bij Soudal Quick-Step wel een pluim voor zijn vechtlust. In januari brak hij enkele ruggenwervels en leek hij het voorjaar te missen. Maar de Duitstalige Belg knokte zich terug en reed een Openingsweekend om U tegen te zeggen.

Later volgde ook een top 10 in de Ronde van Brugge, maar in In Flanders Fields liep het opnieuw mis. Hij ontwrichtte zijn knie en moest alsnog de belangrijkste monumenten missen. Een stevige domper voor Rex, maar zijn tweede plaats in Le Samyn en zesde in Kuurne-Brussel-Kuurne, gecombineerd met sterk ploegwerk en een goede sprint in Tirreno-Adriatico, blijft ons wel bij.

Braet droeg zelfs even het groen in Parijs-Nice – foto: Fotopersburo Cor Vos

Bij die ploeg maakte Fabio Van den Bossche, de voormalige pistier die overkwam van Alpecin-Premier Tech, dan weer indruk als hardrijder en lead out voor Tim Merlier in diens sprintkoersen. Bij de Roodhoofts vingen Edward Planckaert en de nieuwe Jonas Geens de afwezigheid van Van den Bossche, maar ook Gianni Vermeersch, Quinten Hermans en Timo Kielich, dan weer uitstekend op. Dankzij hen had Van der Poel altijd voldoende ondersteuning, in de E3 Saxo Classic was Planckaert de man die Van der Poel zelfs lanceerde.

Ook bij Lotto-Intermarché verschenen enkele nieuwe namen aan het front. Kopman Arnaud De Lie viel tegen, maar dat hield Steffen De Schuyteneer niet tegen om in de wedstrijden net onder het hoogste niveau een betrouwbare sprinter te blijken. De man uit Geraardsbergen reed zich al elf keer in de top 10. Ook de nieuwkomer en Oost-Vlaming Vito Braet heeft een grote stap gezet. Wat was hij dichtbij een ritzege in Parijs-Nice, en ook een negende plaats in Dwars door Vlaanderen is een uitslag waar hij op kan bouwen.

In de Ardennenklassiekers geven we de grootste pluim aan Emiel Verstrynge, de nummer vijf van de Amstel Gold Race en de vierde in Luik-Bastenaken-Luik, die in dit soort koersen zeker richting wereldtop aan het evolueren is. In de Brabantse Pijl was zijn Alpecin-Premier Tech-ploeggenoot Ramses Debruyne dan weer een zeer opvallende aanvaller van dienst. Zijn groepje werd pas bij het ingaan van de slotkilometer ingerekend. Anders hadden hij en de nog straffere Milan Lanhove van Flanders Baloise allebei top 10 gereden.

Om te reageren moet je ingelogd zijn.