Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Tien jaar na de ‘ravage’ bij trainingsongeval Giant-Alpecin: “Het heeft echt levens veranderd”
Journalist Nick Klaessens zat op 23 januari 2016 in de volgwagen bij een training van Giant-Alpecin, toen hij eerst een ‘goed kapotte’ auto zag en niet veel later zes renners van de wielerploeg zwaargewond op de grond zag liggen: Chad Haga, John Degenkolb, Ramon Sinkeldam, Max Walscheid, Fredrik Ludvigsson en Warren Barguil. Tien jaar later komt zijn boek over het ongeluk uit: Ravage. “Want dat was het, het heeft echt levens veranderd”, vertelt hij.
De schade bij de wielerploeg na de frontale botsing was enorm. Volgens Klaessens lagen de renners van Giant-Alpecin verspreid over de weg te schreeuwen en huilen. De eerste gedachte bij Søren Kragh Andersen, die als enige de auto wist te vermijden, was dat hij zijn ploeggenoten zojuist had zien sterven.
Haga was er van de zes gewonden het ergst aan toe. De Amerikaan werd per traumahelikopter naar het ziekenhuis gebracht, waar hij moest worden geopereerd aan zijn nek en zijn kin en later ook nog eens rond de botstructuur bij het oog. Degenkolb verloor bijna een vinger en brak zijn arm, terwijl ook Sinkeldam, Barguil en Walscheid meerdere breuken opliepen.
“Ik heb nog de nek van Haga dichtgehouden tegen het bloeden”, vertelt Klaessens over het ongeluk. “Maar er is niemand van de renners die mij daar echt bewust heeft gezien. De impact van de val was zo groot dat de meeste renners er geen herinnering aan hebben.”
Chad Haga enkele maanden na het ongeval, met de schade in het gezicht nog goed zichtbaar – foto: Fotopersburo Cor Vos
Dat de journalist die dag bij de wielerploeg in de auto zat, berustte eigenlijk puur op toeval. Klaessens was in Calpe om voor Vogue een verhaal te maken over Tom Dumoulin. Om iets meer van de sfeer te proeven, mocht hij met Giant-Alpecin een dag mee in de volgwagen bij een training. Dat zou uiteindelijk die bewuste training zijn. “Ik ben lang op vakantie geweest daarna en heb ploegleider Mattias Reck nog een keer ontmoet, maar verder ben ik er niet veel meer mee bezig geweest. De afgelopen jaren heb ik het er nog weinig over gehad.”
Boek geschreven na ‘kippenvelshow’ bij Olympische Spelen
Dat veranderde na de Olympische Spelen in Parijs. “Daar kwam ik Peter Reef tegen, die toen persvoorlichter was bij de ploeg. Ik heb in Parijs nog lang met Peter staan praten over het ongeluk en dat was eigenlijk één grote kippenvelshow. Toen dacht ik: Ik ben nog niet klaar met dit verhaal. Na de Spelen heb ik nog een keer met Mattias gebeld en toen was het zaadje geplant.”
Voor Klaessens was het belangrijk dat de renners ook wilden meewerken aan het boek. Daarvoor nam hij als eerste contact op met Haga en Degenkolb. Als zij niet wilden meewerken aan het boek, was het er nooit van gekomen. Uiteindelijk wilden ze dat, waarna Klaessens aan het schrijfproces kon beginnen en hij met de renners in gesprek kon gaan over het ongeluk.
Degenkolb wilde meewerken aan het boek – foto: Fotopersburo Cor Vos
“Ik ben heel blij dat ik er achteraan ben gegaan en ik denk echt dat we in het boek onderwerpen aanraken die nog niet vaak zijn aangeraakt. Dat komt omdat de renners er niet graag over praten. Dat ze dat nu wel doen, is omdat er misschien wat meer afstand tot het ongeval is. De meeste renners hebben na de val nog een goede carrière gehad. En ik denk ook dat ik goed kon praten met de renners omdat ik herinneringen heb aan het ongeluk die zij niet meer hebben. Al duurde dat even bij hen voor dat het landde.”
Niet meer erover gepraat
Wat viel Klaessens nu zelf het meeste op bij het schrijven van zijn boek? “Het valt mij vooral op dat ze het er niet meer met elkaar over hebben gehad. Als je iemand van de fiets ziet vallen, dan denk je van: die moet pijn hebben. Vervolgens denk je er maanden niet meer aan tot iemand weer terug is.”
“Nu pas zie ik wat voor een individuele sport het wielrennen eigenlijk is. Iedereen vliegt na het ongeluk naar huis, om daar dan zelf te revalideren en te proberen om er weer bovenop te komen. Bij een teamsport zie je je medespelers continu als je zelf aan het revalideren bent. Dan heb je zoiets van: daar doe ik het voor.”
“En renners zijn daarna ook echt hun leven anders gaan inrichten hè? Barguil heeft niet lang daarna een stap terug gedaan naar een ProTeam. Hij vertelde me dat hij zijn sport iets luchtiger is gaan benaderen. Dat als zijn vrienden met hem iets wilden doen na het ongeluk, zoals vissen, dat hij daar altijd ja tegen zei als hij dat ook maar een beetje kon verantwoorden. Het blijft een aangrijpende gebeurtenis die levens heeft veranderd”, eindigt hij.
Woensdag 21 januari 2026 is het boek ‘Ravage’ van Nick Klaessens verschenen. Vrijdag 23 januari is de officiële boekpresentatie, waarin Klaessens samen met Ramon Sinkeldam over het ongeluk praat. Het boek is nu voor €22,99 te bestellen bij uitgeverij Volt.
Om te reageren moet je ingelogd zijn.