Voorbeschouwing: WK veldrijden vrouwen 2026 in Hulst – Opent kwetsbare Brand kansen voor Pieterse?
Veel meer dan bij de mannen, belooft het wereldkampioenschap veldrijden voor vrouwelijke eliterenners een open strijd te worden. Wij durven na de meest recente crossen niet meer te zeggen of vrouw van het seizoen Lucinda Brand met de rensters in vorm als Puck Pieterse en Ceylin del Carmen Alvarado zal kunnen afrekenen. WielerFlits blikt vooruit.
Historie
Laatste 10 winnaars WK veldrijden (vrouwen)
Vorige editie
Parcours
“Het is een parcours dat we nog niet vaak hebben gezien en wat ook de komende jaren niet vaak gaat terugkomen op een WK.” Dat is hoe organisator Bram De Brauwer de omloop in het Zeeuwse Hulst aan ons beschrijft. Met vijf pontons over het water en zeven bruggen is het een heel ander parcours dan wat we in Hulst gewend zijn, maar wel eentje waar de spektakelwaarde stevig is toegenomen.
Hulst is natuurlijk een bekende in het veldritwereldje. Tijdens het WK is het al de tiende keer dat aan de iconische vestingwerken – die dateren uit de 16e eeuw – wordt gecrost, al gebeurde dat door de jaren heen op verschillende locaties.
Het WK-parcours is een mix van die omlopen geworden. “We zijn tien jaar geleden begonnen in het centrum van Hulst”, aldus De Brauwer. “Vanaf 2021 konden we toetreden tot de Wereldbeker, maar net dan kwam corona op de proppen. Omdat we zonder publiek moesten organiseren, konden we niet meer in de binnenstad terecht. Dan zijn we vrij snel op de Perkpolder, aan de Westerschelde, neergestreken.”
“We speelden al met het idee om een kampioenschap in Hulst te organiseren, zelf dachten we aan een EK. Maar toen de UCI in 2021 kwam kijken, hebben ze zelf gezegd dat we de ruimte en het parcours hebben om een WK op te zetten. Ze vroegen ons om een kandidatuur in te dienen. Eind 2021 was alles rond. Toen speelden we nog altijd met het idee om in de Perkpolder te organiseren. Alleen is dat een gebied in ontwikkeling, waar best wat bouwwerken aan de gang zijn. Ook de gemeente Hulst was voorstander om het WK naar het centrum te halen. Drie jaar geleden hebben we beslist om aan het bolwerk te organiseren.”
Andere rijrichting, klim en weide extra
Sindsdien ging parcoursbouwer Kurt Vernimmen aan de slag om de beste elementen te combineren. “We hebben sinds vorig jaar de rijrichting omgedraaid en er alles aan gedaan om de doorstroom van het publiek te verbeteren. Dat doen we nu nog beter met een uitgestrekt parcours, met vijf pontons en zeven rennersbruggen. De meest spectaculaire brug is in totaal 200 meter lang en opgebouwd uit twee hoogteniveaus. De renners kunnen hun concurrenten zien rijden als ze elkaar kruisen, ongezien.”

De iconische molen in Hulst aan de vestingwerken – foto: Fotopersburo Cor Vos
Langs het bolwerk rijden de renners naar een nieuw stuk parcours. Het gaat om een vlakke, iets lager gelegen weide die de gemeente Hulst op de kop kon tikken vlakbij het stadspark. “Daar hebben we veel ruimte om onze bijna 5.000 vips neer te zetten. Het is een interessant deel van het parcours, een echt weiland. Als het zwaar regent, kan het daar nog 300 tot 400 meter lopen worden. De voorsprong die renners opbouwen in het snellere, technische stuk kan je daar zo terugnemen als je fysiek de betere renner bent.”
Veel aan de algemene teneur van de omloop die we kennen in Hulst, verandert dat nieuwe stukje volgens de organisator niet. “Ik zou het nog altijd omschrijven als een snelle omloop met best wat intervalstukken.”
Spektakelwaarde
Dat laatste heeft te maken met enkele beklimmingen op het bolwerk, dé feature die Hulst, Hulst maakt. “In totaal hebben we daar twee klimmetjes en even veel afdalingen. Eentje aan de molen, waar ze vroeger naar beneden reden. En een nieuwe aan de andere kant van het bolwerk. Verder heb je nog wat kleine klimmetjes beneden. Die moet je op de juiste manier aansnijden, waardoor techniek cruciaal is.”
Kortom, een omloop met alles erop en eraan. “We hebben heel goed nagedacht over wat we hier zouden neerzetten”, aldus De Brauwer. “We zijn er in geslaagd om de charme van het oude parcours langs de molen te combineren met even veel spektakel in het nieuwe deel. Tegelijk zal alles écht als Hulst aanvoelen. De start-finish locatie en de materiaalposten zijn gewoon behouden. Het was al leuk, maar met die toevoegingen, een arena, de pontons en bruggen is er nu echt overal iets te zien.”
- Start:
- 15:10 ( Hulst)
- Finish:
- 16:00 ( Hulst)
Favorieten
Vrouwen
Wat een slechte timing voor Lucinda Brand. Sinds half januari lijkt de Nederlandse alleskunner een beetje in een dipje te zitten, net nu de belangrijkste wedstrijd van het seizoen eraan komt. In Zonhoven wist ze op een sneeuwomloop voor het eerst sinds begin november niét te winnen, op het NK had ze een slechte dag maar de Wereldbeker van Maasmechelen verbrak ook haar ‘streak’ van 63 podiumplaatsen op rij. Dat is natuurlijk niet wat je wil, een week voor het WK veldrijden.
Tot overmaat van ramp had de 36-jarige Brand last van haar kuit tijdens het slotweekend van de Wereldbeker. “Ik kende een moeizame start en vond nooit het goede gevoel. Na de finish had ik pijn aan mijn kuit. Na een check hebben we besloten dat het beter is om in Hoogerheide niet te starten”, plaatste de onfortuinlijke Brand op Instagram. Daarmee toonde ze zich voor het eerst dit seizoen echt kwetsbaar. Brand gaat dus een onzekere week tegemoet richting het WK in Hulst.
Sven Nys, haar welbekende ploegbaas bij Baloise Verzekeringen-Het Poetsbureau Lions, vindt het echter allemaal wel meevallen. “Ik maak me geen zorgen over Lucinda”, aldus Nys voor onze camera. “Ze voelde voor de wedstrijd in Maasmechelen al dat ze geen frisse benen had. Als je niet fris bent, kom je jezelf op een parcours met veel taluds snel tegen. Ze moet goed herstellen, frisheid opdoen. Ik twijfel geen seconde dat ze dan opnieuw klaar is om mee te doen voor de titel”, klinkt het vol vertrouwen.
Door het mindere weekend van Brand topt ze nu echter niet meer helemaal alleen de favorietenlijstjes in Hulst. Puck Pieterse zette zichzelf immers op de kaart met twee overwinningen op rij in Maasmechelen en Hoogerheide. Iets wat ze bij de elites nooit eerder was gelukt. Pieterse crost zichtbaar met zelfvertrouwen en schuwt het initiatief niet, we zien een heel andere renster dan aan het begin van het seizoen, die overduidelijk groei heeft doorgemaakt.
Hetzelfde kan je stellen over Ceylin del Carmen Alvarado, u weet wel, de gloednieuwe Nederlandse kampioene. Het duurde tot 2 januari in Mol vooraleer de Nederlandse met Dominicaanse roots haar eerste zege van het seizoen boekte, maar sindsdien zet ze elke week een stapje vooruit. Door knieklachten bleef ze in het begin van het seizoen wel erg lang uit roulatie, maar juist die frisheid kan haar in de aanloop naar het WK vruchten opleveren.
De Nederlandse selectie wordt aangevuld met Shirin van Anrooij, die in Zeeland het meest van alle profs een thuiscross rijdt, maar ook Europees kampioene Inge van der Heijden, Aniek van Alphen, Manon Bakker, Annemarie Worst en Denise Betsema. Op die laatste twee na, kunnen al die rensters op een goede dag mogelijks in de buurt van het podium – of in ieder geval de top 5 – komen. Nederland blijft daarom met voorsprong het meest dominante land, maar dat is natuurlijk niet nieuw in de cross.
Maar vergis u niet, de oranjehemden zijn zeker niet de enigen die kans maken op de titel. Met Amandine Fouquenet is de revelatie van het seizoen immers een Française. Als winnares van de crossen in Heusden-Zolder en Gullegem zette ze zich op de kaart en sinds haar overstap naar Pauwels Sauzen-Altez is ze alleen nog maar constanter geworden. Een wereldtitel lijkt enerzijds veraf, maar op een WK hebben we al vaker gekke dingen zien gebeuren.
In Hoogerheide zagen we dat ook de Tsjechische Kristyna Zemanova ambities mag koesteren. In de favorietenlijstjes komt ze zelden voor, maar in de praktijk positioneerde ze zich al dikwijls in de top 5. Andere buitenlandse namen zijn misschien minder constant, maar kunnen wel excelleren op een goede dag. Dan denken we aan de Italiaanse Sara Casasola, de Luxemburgse Marie Schreiber, de Hongaarse Blanka Vas en bij uitstek de piepjonge Britse Zoe Backstedt, die na twee titels op rij bij de beloften nu voor het eerst tussen de profs start.
Weer en TV
Hoewel er geen grote hoeveelheden neerslag worden verwacht, moet Hulst dit weekend wel zien om te gaan met enkele regenbuien. Op zaterdagmiddag is dat vooral in de voormiddag het geval, in totaal valt er nog zo’n 2 mm neerslag. In de namiddag komt de zon er wel weer door bij temperaturen tot 7 graden Celsius. De wind blaast aan een kracht van 3 Beaufort uit het zuiden.




Om te reageren moet je ingelogd zijn.