En dan knipper je drie keer met je ogen en dan is het voorjaar alweer voorbij. Zo zal het voor veel wielerliefhebbers toch voelen als de Quai des Ardennes de tiende winnares van Luik-Bastenaken-Luik begroet, amper twee maanden sinds de Omloop. WielerFlits blikt vooruit!

Wat is er dit voorjaar veel gebeurd. Grootse triomfen, helse valpartijen die nog veel slechter af hadden kunnen lopen en vol nieuwe kampioenen die de gevestigde orde tot het uiterste vergen. Bij de vrouwen is de kans reëel dat we een nieuwe naam op de erelijst mogen begroeten. Immers: Grace Brown (gestopt) en Kim Le Court (geblesseerd) zijn er niet bij. Of het moet zijn dat Demi Vollering of Anna van der Breggen voor de derde keer in deze koers naar de zegebloemen weten te snellen.

Historie

• 

  20 apr

  Lees ook Pas na acht jaar leek Luik-Bastenaken-Luik de vrouwenkoers serieus te nemen

  20 apr

---

Laatste editie

Het was niet de vraag of Kim le Court ooit een grote klassieker zou winnen, het was enkel de vraag wanneer. In haar eerste wegcarrière was de tijd nog niet rijp voor de Mauritiaanse, maar een aantal jaren ouder en sterker, bewees ze, toen ze uiteindelijk de kans kreeg van Natascha Knaven om het weer te proberen, dat ze iemand is die niet langer genoegen neemt met een uitslag in de kantlijn.

Na een reeks ereplaatsen in haar eerste voorjaar in 2024 volgde die zomer een spectaculaire Giro-rit. In de eerste maanden van het jaar 2025 werd de lijn omhoog een nog steilere, zeg maar van een Cauberg naar een Redoute. De ereplaatsen buitelden over elkaar heen. Maar de ultieme beloning, die overwinning, ontbrak er nog even aan.

Eén kans was er nog.

En wat deed ze het voortreffelijk. Ze was tijdens de koers even gelost, maar wist dankzij uitstekend ploegwerk van Julie Van De Velde toch weer terug te keren. Daarna hervond ze wonderwel de benen. Le Court flitste op de Côte de Boncelles — de vervelende uitloper van de Valkenrots — naar de koplopers toe.

Samen met haar op de top van de laatste helling? Cédrine Kerbaol en de verwachte Nederlandse vrouwen Puck Pieterse en Demi Vollering — ondanks dat zij last had van tegenwerkende hormonen vanwege het ‘maandelijks probleempje’, wat in the grand scheme of things vooral een goed ding is. En in de sprint op de Quai des Ardennes was Le Court voor hen een maatje te groot.

Historie. Voor Mauritius, voor Afrika, maar toch vooral voor Le Court zelf.

• 

  27 apr

  Lees ook Voor Mauritius! Kimberley Le Court verslaat Pieterse en Vollering in Luik-Bastenaken-Luik

  27 apr

Parcours

Wie al eens heeft gefietst in het gebied tussen Luik en Bastenaken weet dat biljartvlakke wegen er weinig voorkomen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat er een zeer heuvelachtige route ligt te wachten op het peloton. Net als in 2025 is het aantal af te leggen hellingen tien, toch zijn er enkele wijzigingen te bespeuren.

Vanaf de Place McAuliffe met de bekende Shermantank, in het hart van de stad der bastognekoeken, golfden de rensters voorgaande jaren richting Houffalize, voor de beklimming van de fotogenieke Côte de Saint-Roch. Echter is deze beklimming vervangen door een toerke naar La Roche-en-Ardenne, voor een nog veel zwaardere beklimming. De simpelweg afschuwelijke met bomen omzoomde martelkamer die de Col de Haussire wordt genoemd.

Goed, goed, de coureurs nemen niet de kant die door klimbijbel COTACOL tot allerzwaarste klim van België is bestempeld, maar ze zal er desondanks toch lekker inhakken. Vooral het laatste deel, dat helemaal tot het plakkaat ter nagedachtenis aan Claude Criquielion leidt. En lekker lang uitpuffen zit er ook al niet in, omdat na een korte afzink naar Baraque de Fraiture moet worden geklommen. Geen klim waar knaken op te verdienen zijn, wel hoogtemeters die in de benen zullen kruipen, want nog 151 meter hoger dan de top van de Col de Haussire.

Vanaf het hoogste punt van het Plateau des Tailles, gaat het gelukkig wel een kilometer of twintig in dalende lijn, maar vanaf vanaf dan krijgt het wedstrijdprofiel ongeveer de vorm van het lemmet van het betere kartelmes. Op de Côte de Wanne zullen een hoop rensters al een inschatting kunnen maken van hun kansen, en anders gebeurt dat wel op de flanken van de ook al zo akelig steile Côte de Stockeu.

Een nieuwe afdaling brengt de karavaan richting het plezierige stadje Stavelot, al zullen een hoop rensters vermoedelijk niet al te veel plezier beleven aan de pittige Haute-Levée, die met name in het begin behoorlijk heftig uit de hoek kan komen. Schoonheidsprijzen zal deze vierde klim van de dag vermoedelijk niet snel krijgen. In de westelijke uitloper van het Rijnlands leisteenplateau zijn dan ook veel mooiere beklimmingen te vinden.

Neem de Col du Rosier, een onvervalst pareltje op het traject richting Spa. Daar zit een bezoekje aan de plaatselijke thermen, sinds 2021 op de UNESCO-Werelderfgoedlijst als onderdeel van de historische kuuroorden van Europa, er niet in, hoewel veel rensters er dan ongetwijfeld naar verlangen na een lang, zwaar voorjaar. Net buiten Spa wachten immers snel twee nieuwe beklimmingen.

Waar eerder er direct koers werd gezet naar de Côte de Desnié, wordt dit jaar eerst de Col du Maquisard nog aangedaan. Zeker geen makkie, maar de helling stelt niets voor vergeleken met wat daarop volgt. Dat is namelijk de mythische Côte de La Redoute, voor wielerliefhebbers misschien wel de beroemdste parallelweg ter wereld, waar al vaker de beslissende demarrage werd geplaatst.

Vanaf hier geen verrassingen meer. Na de Redoute (en diens uitloper) verschijnt de Côte des Forges in het parcours. Daarna wacht er nog één beklimming om het af te leren. De Côte de la Roche-aux-Faucons is een genadeloze tweetrapsraket. Het deel dat vermeld staat in de technische gids is al pittig, maar dat tweede deel, niet geklassificeerd in het rondeboek, doet het ‘m vaak. Hierna gaat het in dalende lijn richting de Quai des Ardennes. Op enkele meters van de plek waar de Ourthe in de Maas stroomt, weten we tenslotte wie er met de overwinning vandoor gaat.

Luik-Bastenaken-Luik — of in het geval van de vrouwenkoers: Bastenaken-Luik —, het is een prachtig parcours, waarin het hele leven voorbijkomt. Dan weer lyrisch mooi, zoals in Stavelot of op de flanken van de Rosier. Dan weer ontzettend lelijk — looking at you, Haute-Levée. Om over het binnenrijden van Luik nog maar te zwijgen. En afzien zal het ook worden. Soms wordt het naar boven kruipen. Soms wordt het in volle euforie in volle vaart afdalen, waarmee het soms flirten is met het ongeluk. Helemaal aan het einde hoopt iedereen te kunnen zeggen: het was mooi zo.

Favorieten

Noot: omdat de deelnemerslijst nog niet is gepubliceerd, is er nog geen definitieve favorietenlijst mogelijk. Deze zal op later moment nog worden toegevoegd.

Afgezien van een twintigste plek in Strade Bianche (maar ach, dat zal haar na die ontknoping niks meer uitmaken), eindigde Demi Vollering dit voorjaar alleen maar op het podium. En daar LBL de voorjaarskoers is die haar het allerbeste ligt… We wensen de concurrentie alvast veel sterkte. FDJ United-Suez zal ongetwijfeld voor de versmachtingstactiek willen gaan. En Vollering zal haar traditionele versnelling willen plaatsen op de Roche-aux-Faucons. Om met Urbanus te spreken: “Al wie dat er volgen wil, zal wreed hard moeten trappen.”

Hebben we de overwinning daarmee al vergeven en kunt u er daarom ook voor kiezen om de tuin nog wat om te spitten? Ho even, zo gemakkelijk zal het heus niet worden. Wat te denken van de grote uitdager van Vollering in de Waalse Pijl? Puck Pieterse won twee jaar terug de Touretappe in Luik en afgelopen jaar sprintte ze achter Le Court, en voor Vollering, naar plek twee. En op de Muur van Hoei kwam ze in de laatste meters nog bij het achterwiel van Vollering. Kortom: in de straten van Luik kan het ook een beklijvend duel worden.

Het klinkt als een sterk verhaal dat rondbuikige wielertoeristen onder het genot van een Chouffe of drie met steeds harder, over-elkaar-heen-buitelend bulderend gelach vertellen. Katarzyna Niewiadoma beklom tijdens de Waalse Pijl de laatste Muur van Hoei op het buitenblad. Een mooi verhaal voor later bij het haardvuur, maar nu vooral toch heel erg balen. Niewiadoma koerst immers ook niet voor vierde plaatsen. De kans is aanwezig dat het zondag ook weer zo’n resultaat wordt, maar van de Poolse kunnen we eigenlijk nooit zeggen dat ze het niet probeert. En als de aanval die je wist dat zou komen daadwerkelijk slaagt…

Na pech in de Amstel Gold Race, liet de wereldkampioene in de Waalse Pijl zien dat ze er wel degelijk staat tijdens de Ardennenweek. Zoals Magdeleine Vallières (EF Education-Oatly) het hele jaar al laat zien dat ze weer een stap heeft gezet. In de wegen tussen Bastenaken en Luik vindt ze zeker ook iets van haar gading. Kortom: opschrijven. Dat doen we ook met Anna van der Breggen. Want, jandorie, je moet het toch maar weer even doen, terugkeren in een koers die je al zo vaak hebt gewonnen, weten dat het niveau sindsdien enorm gestegen is, en dan toch keurig vijfde worden.

Ze hoeft niets meer te bewijzen, maar het komt echt vanuit haarzelf. Tijdens Luik-Bastenaken-Luik, de koers waarmee ze in 2017, tijdens de eerste kans daarop, een historische Ardennentripel op de tabellen zette. Net als Vollering, haar voormalige poulain, kan ze nu voor de derde keer deze koers winnen. Het is in het geval van Van der Breggen iets minder realistisch, maar uitsluiten doen we het toch ook zeker niet.

Of kan ze misschien SD Worx-Protime-ploeggenote Nienke Vinke in een positie brengen om voor een nog mooiere ereplaats te gaan? Ook deze jonge Amersfoortse moet er in principe sterk genoeg voor zijn. Lotte Kopecky hoopt ook mee te spelen in deze wedstrijd, maar of dat gaat lukken? Als het inderdaad armpjedrukken wordt met het FDJ United-SUEZ van Vollering, zal de Belgische normaliter tekort komen. Vorig jaar kon ze mee tot de uitloper van de Roche-aux-Faucons. Maar de concurrentie lijkt dit jaar relatief sterker bergop. Of heeft Kopecky weer eens een enorme truc speciale in huis?

Bij Lidl-Trek zien we mogelijk eenzelfde dynamiek, met de meer gearriveerde kopvrouw Niamh Fisher-Black en Isabella Holmgren, wier vuurdoop in de Waalse Pijl ook bepaald niet slecht verliep. NFB (en misschien ook wel Shirin van Anrooij) zal misschien wel zoiets hebben van: dit jaar moet het gebeuren, want anders gaat die Canadese me misschien al wel voorbij. We wensen beide vrouwen in ieder geval alvast veel succes. Verder mag er zeker ook een en ander worden verwacht van een renster als Monica Trinca Colonel (Liv AlUla Jayco).

Nog wat verdere namen? Vooruit. Waar ze bijna jaar na jaar de ereplaatsen aaneen reeg, lijkt het dit seizoen nog niet echt te willen vlotten met Liane Lippert (Movistar) dit voorjaar, maar wie weet kan ze hier voor een verrassing zorgen. Sigrid Haugset is bijna ongemerkt ook weer sterker geworden dat jaar. Misschien dat er hier ook een mooie ereplaats voor haar is weggelegd, al lijkt Katrine Aalerud nog wel de betere in de Uno-X-ploeg.

Een ereplaats lijkt ook het hoogst haalbare voor Mona Mitterwallner (Human Powered Health) en Lore De Schepper (AG insurance-Soudal). Good old Ashleigh Moolman-Pasio en Mavi García zou je ook nog wel een mooie klassering gunnen, maar of dat er inzit..? Dan toch eerder Pauline Ferrand-Prévot. In de Waalse Pijl miste ze wat explosiviteit, maar ze weet ook dat LBL een andere wedstrijd is. “Over de gehele dag een zwaardere koers.” En laat PFP dat nu niet bepaald slecht uitkomen…

Dus je besluit twee jaar en een dikke maand geleden eens een kleine wielerwedstrijd te rijden. Je bent dan weliswaar in je hoofd nog duatleet annex triatleet, maar ach, je kunt vanwege een blessure toch even niet hardlopen, en dus ga je maar fietsen bij de zeker niet slechte Catalaanse clubploeg Massi-Baix Ter, gewoon omdat je het sporten zo leuk vindt. Dus je maakt gelijk indruk en je rijdt in september van dat, voor Paula Blasi allesveranderende jaar 2024, direct een eerste WK bij de profs. Dus je krijgt een aanbieding van UAE Team ADQ, dat je de kans geeft om nog even in de luwte te groeien.

Dus je wint eind april 2025 je eerste profkoers na een serieuze solo. Dus je maakt in mei officieel de overstap naar de hoofdmacht van een van de beste ploegen, waarvoor je later dat jaar prompt nog wat overwinningen meegraait, waaronder een eerste WorldTour-zege. En omdat je er toch bent, pak je gelijk een eerste medaille en een titel op een kampioenschap. Dus je wordt in het daaropvolgende jaar in laatste instantie opgeroepen voor de Amstel Gold Race, een zeer specifieke koers die je moet kennen om te kunnen winnen. Dus je wint de Amstel Gold Race met een imposante solo, nadat je eerst al was gelost, en in de Waalse Pijl doe je opnieuw met de allerbesten mee. Dus Paula Blasi kan in Luik-Bastenaken-Luik ook meedoen om de winst.

Soms is de koers zo heerlijk logisch.

---

Weer en TV

Met flink wat zon, weinig wind en een temperatuurverloop van 7 tot 16 graden is het uitstekend weer tijdens de wedstrijden, zo verwacht Weeronline.

• 

  23 apr

  Lees ook Zon en weinig wind: aangenaam koersweer voor de renners in Luik-Bastenaken-Luik

  23 apr

Luik-Bastenaken-Luik is natuurlijk live te volgen op televisie, al zal het aantal kilometers dat in beeld wordt gebracht wel weer voer zijn voor een terechte klaagzang. De Waalse koers zal pas vanaf 16.40 uur in beeld worden gebracht. Pakken we er nog de introducerende beelden bij van de ploegenpresentatie, komen we bij het snelste schema uit op nog geen uur live koers. Dat zou tevens betekenen dat er pas net voor de Redoute beelden zullen zijn. En gezien de te verwachten koerstactiek van Vollering en co. is dat geen onrealistisch scenario. Kortom: de hooivorken kunnen uit de kast.

Hoe kort of lang de uitzending ook duurt, de beelden die er wel zijn, zullen te zien zijn bij de vertrouwde kanalen van Sporza, NOS en Eurosport/HBO Max. Bekijk alle tv-zenders en de exacte uitzendtijden in onze tv-gids Wielrennen op TV.