Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Voorbeschouwing: Wie zegeviert in Unbound Gravel 2026, de grootste gravelkoers ter wereld?
Zaterdag 30 mei 2026 zijn alle ogen ter wereld in de gravelscene gericht op Kansas, de Verenigde Staten. In het grote niemandsland rond Emporia vindt daar Unbound Gravel 200 plaats, voorheen bekend als Dirty Kanza. Hoewel de UCI sinds 2022 een WK Gravel organiseert, geldt deze Amerikaanse wedstrijd als het officieuze WK en meest bekende gravelkoers ter wereld. Wielerflits blikt vooruit!
De ster van Unbound Gravel is nog altijd rijzende. De iconische gravelkoers werd in 2006 voor het eerst georganiseerd onder de naam Dirty Kanza in de Amerikaanse Flint Hills in Kansas. Het evenement begon kleinschalig, met slechts 34 deelnemers en zag na bijna dertien uur Dan Hughes als winnaar over de meet bollen. Het concept bleek in de jaren daarna aan te slaan. De race groeide snel in populariteit en werd binnen mum van tijd gezien als ’s werelds belangrijkste gravelrace vanwege het uitdagende parcours.
In 2020 kreeg Dirty Kanza met Unbound Gravel de huidige naam. Rond de naam ‘Dirty Kanza’ was namelijk het nodige te doen. Die naam zou namelijk een negatieve associatie met de inheemse Kaw Nation oproepen en een petitie leidde tot een naamsverandering. De nieuwe naam Unbound verwijst dan weer naar het gevoel van vrijheid dat gravelraces ervaren tijdens de koers.
In 2022 zegevierde Ivar Slik – foto: Ivar Slik (eigen foto)
De afgelopen jaren trok Unbound Gravel, verspreid over de afstanden XL (560 km), 200 (325 km), 100 (160 km) 50 (80 km), 25 (40 km) en de juniorenkoers, meer dan vijfduizend deelnemers, verspreid over meer dan veertig verschillende landen. Het koningsnummer, Unbound Gravel 200, werd één keer gewonnen door een Nederlander: Ivar Slik schreef in 2022 een heroïsche editie op zijn naam. Laurens ten Dam was ook al een paar keer dichtbij: hij werd tweede in 2021 en vierde in 2022 en 2023. Vorig jaar waren Cameron Jones en Karolina Migon de beste in deze koers.
Laatste winnaars Unbound Gravel
| Jaar | Winnaar |
|---|---|
| 2026 | |
| 2025 | |
| 2024 |
Laatste winnaars Unbound Gravel
| Jaar | Winnaar |
|---|---|
| 2026 | |
| 2025 | |
| 2024 | |
| 2023 | |
| 2022 | |
| 2021 | |
| 2019 | |
| 2018 | |
| 2017 | |
| 2016 |
Vorige editie
Zowel bij de mannen als de vrouwen zagen we vorig jaar een atypisch koersverloop. In beide wedstrijden kozen de uiteindelijke winnaars voor een vroege aanval, die aanvankelijk gedoemd leek om te mislukken. Toch hielden bij de mannen Cameron Jones en Simon Pellaud stand. Die laatste kreeg in de laatste voedingszone echter geen koolhydraten mee, iets dat hij in de slotfase moest bekopen. Jones soleerde naar de zege en de Zwitser kon de achtervolgers afhouden voor plaats twee. De sterksten in koers – eigenlijk de overige renners in de top-10 – kwamen uiteindelijk te kort om de twee nog in de kraag te vatten. De Noor Torbjørn Andre Røed werd nog wel derde.
Unbound Gravel (National)
Emporia → Emporia (325.8 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 08:37:09 | |
| 2 | + 42 | |
| 3 | + 05:22 | |
| 4 | + 05:24 | |
| 5 | + 10:34 | |
| 6 | + 11:06 | |
| 7 | + 11:59 | |
| 8 | + 12:00 | |
| 9 | " | |
| 10 | + 12:45 |
Bij de vrouwen zagen we eenzelfde scenario. Na ruim 230 kilometer koers was er sprake van een kopgroep van drie vrouwen: de ervaren Lauren Stephens en Cecily Decker uit de Verenigde Staten en de Poolse gravelspecialiste Karolina Migoń. Die laatste begon op tachtig kilometer aan een kansloze solo, maar niets bleek minder waar. Migoń hield stand en reed haar naaste belager – Decker – op ruim acht minuten. Stephens zakte zelfs nog helemaal weg. Geerieke Schreurs – een jaar eerder nog tweede in Unbound – was op plek zeven de eerste Nederlandse, een plekje lager dan de eerste Nederlander in de uitslag bij de mannen. Daar werd Ramon Sinkeldam zesde.
Unbound Gravel (National)
Emporia → Emporia
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 10:03:54 | |
| 2 | + 08:35 | |
| 3 | + 18:30 | |
| 4 | " | |
| 5 | " | |
| 6 | + 18:31 | |
| 7 | + 23:06 | |
| 8 | + 23:08 | |
| 9 | + 23:09 | |
| 10 | + 23:17 |
Parcours
Normaal gesproken gaat de route van Unbound Gravel het ene jaar naar het zuiden en het andere jaar naar het noorden. Vanwege de jubileumeditie kiest de organisatie er dit jaar voor om een ronde te maken (met de klok mee) die zowel de noord- als zuidkant van Emporia bestrijkt. Een kenmerkende scherprechter op de route is normaal Little Egypt, met een paar steile muurtjes over grof terrein.
Die zit er deze editie niet in. In totaal zitten er ruim 2500 hoogtemeters in het parcours, verspreidt over 333 kilometer. Het steilste punt (8,4%) van de route volgt al na 110 kilometer. De beslissing valt waarschijnlijk na 275 kilometer. Zowel de mannen als vrouwen rijden dezelfde afstand. Nieuw dit jaar zijn drie voedingszones, waar dat er normaal maar twee zijn.
Unbound Gravel
EmporiaEmporia
Unbound Gravel
EmporiaEmporiaFavorieten mannen
Een van de meest succesvolle gravelaars bij de mannen is de laatste twee seizoenen Mads Würtz Schmidt. De 32-jarige Deen stapte na zijn afscheid bij Israel-Premier Tech in 2024 over naar de gravel scene en dat is een schot in de roos gebleken. Vorig jaar won hij al vier wedstrijden in de UCI World Gravel Series en werd hij Europees kampioen. Dit jaar was hij vooral succesvol in Spanje. Hoogtepunt was zijn zege in The Traka 360, de grootste gravelkoers van Europa en qua afstand (325 kilometer) de enige wedstrijd die mondiaal in de buurt komt van Unbound Gravel.
Würtz Schmidt in 2024 nog als wegrenner – foto: fotopersburo Cor Vos
Würtz Schmidt geldt voor velen dan ook als topfavoriet. Zijn grootste concurrent is ook een oud-wegprof, maar wel iemand met een veel langere en grotere staat van dienst: Romain Bardet. De 35-jarige Fransman won gelijk twee UCI World Gravel Series-wedstrijden, waar de ex-Picnic PostNL-kopman de smaak te pakken kreeg. Dit jaar won hij ook al twee Gravel Series (in Monaco en Castellon, in die laatste voor Würtz Schmidt) en een losse gravelkoers in Nieuw-Zeeland. In The Traka 360 was hij vijfde, maar twee weken geleden won hij wel de Rule of Three in Amerika.
Ooit werd Keegan Swenson een grote toekomst voorspeld in het mountainbiken en op de weg, maar die adelsbrieven maakte hij nooit helemaal waar. Alhoewel: vorig jaar werd de 32-jarige Amerikaan wel wereldkampioen mountainbike marathon en won hij de laatste vijf jaar (!) Leadville 100 MTB. We kennen Swenson vooral ook van zijn successen in de gravelscene. Zo won hij ook al vier keer de Belgian Waffle Ride, twee keer de Sea Otter Classic (in april dit jaar werd hij daar nog tweede) én Unbound Gravel (2023). Ook won hij drie keer de lucratieve Life Time Grand Prix.
Romain Bardet reed vorig jaar nog de Giro d’Italia – foto: fotopersburo Cor Vos
Frankrijk mag naast Bardet dromen van nog een tweede kandidaat die de eerste Fransman op de erelijst zou zijn. We hebben het over nationaal kampioen Hugo Drechou. De 35-jarige Fransman heeft geen verleden in de profsport, maar is sinds zijn entree in 2024 wel een bekende naam in het gravelcircuit. Hij is een vaste waarde in de UCI World Gravel Series en eindigde vorig jaar op het EK in Italië als derde. Dit jaar won hij in Marokko de rittenkoers Sahara Gravel en werd hij tweede in zowel Gravel Desert en The Traka 360 in Spanje, beide keren achter Würtz Schmidt.
De naam Matthew Beers zal wellicht een belletje doen rinkelen, ook zonder alcoholische versnaperingen. De intussen 32-jarige Zuid-Afrikaan maakte de laatste jaren vooral furore in de mountainbike-discipline Marathon (hij won onder andere vier keer Cape Epic), maar was in 2019 ook stagiair bij UAE Emirates. Een succes werd dat niet. Wél zijn entree in gravel. In 2024 en 2025 won hij de Belgian Waffle Ride en vorig jaar was hij ook de beste in Big Sugar Gravel, Lauf Gravel Worlds én de zware rittenkoers Nedbank Gravel Burn. Beers was in mei derde in The Traka 360.
Zaterdag staan in Emporia tien Nederlandse mannen aan de start. Daarbij ook enkele ex-profs, maar de grootste kanshebber is een renner waarvan het eigenlijk een schande is dat geen enkele profploeg hem ooit de kans gaf: Rick Ottema. De 33-jarige Groninger is al jarenlang een van de beste Continental-renners van Nederland. Hij maakte in 2024 kennis met gravel en werd meteen veertiende op het door Mathieu van der Poel gewonnen WK in België. In meerdere UCI World Gravel Series eindigde hij al bij de beste tien. In mei was Ottema na Wout van Aert en Niels Vandeputte derde in Marly Grav (World Gravel Series), voor wereldkampioen Florian Vermeersch.
Vorig jaar ging Cameron Jones toch verrassend met de zege in Unbound Gravel aan de haal. Later liet hij in meerdere wedstrijden zien dat het geen toevalstreffer was, maar in 2026 heeft hij nog niet weten te overtuigen. Zo werd hij in de Sea Otter Classic pas twintigste en kwam hij in The Traka 360 pas 21ste. Toch mag je oud-winnaars nooit afschrijven in Unbound, vooral niet omdat Jones met zijn partner Scott een speciale prototype fiets – die nooit op de markt zal komen – heeft ontwikkeld, speciaal voor de Amerikaanse gravelkoers. Vooral de 32 inch-wielen vallen op.
Uiteraard staan op de erelijst vooral veel Amerikanen, maar de laatste jaren komen buitenlanders steeds vaker de show stelen. Swenson was in 2023 de laatste Amerikaanse winnaar. Hij geldt nu ook als een van de favorieten en daar plaatsen we national gravelkampioen Bradyn Lange bij. De 26-jarige Amerikaan rijdt voor Canyon x DT Swiss All-Terrain Racing en maakt dit jaar indruk. Hij won The Hills in Italië in maart en was een maand later de beste in de Sea Otter Classic. Lange versloeg Swenson in een sprint-a-deux. Ook was hij tweede in The Traka 200, de kortere afstand.
Nog een ex-wegprof aan de start is Petr Vakoč. De intussen 33-jarige Tsjech maakte in 2023 zijn entree in de gravelwereld en is sindsdien een grote naam. Dat seizoen werd hij meteen tweede in Unbound Gravel en won hij zijn eerste UCI World Gravel Series-wedstrijden. In de jaren nadien bleef hij steengoede resultaten rijden in de UCI-koersen, waarvan hij er ook een paar won. Maar die écht grote zege ontbreekt nog op zijn palmares. De laatste jaren kwam hij tijdens Unbound steeds iets tegen, misschien zit het hem dit jaar mee. In de Traka 360 werd Vakoč achtste.
Petr Vakoc als wegrenner bij Alpecin-Fenix – foto: fotopersburo Cor Vos
Tot slot nog een oud-prof die we kennen van het wegwielrennen. Net als vele voorgangers maakt Lukas Pöstlberger intussen ook furore in de gravelscene. Niet in de mate waarop bijvoorbeeld Bardet, Vakoč en Würtz Schmidt dat doen, maar dit jaar vierde hij toch al twee zeges. De 34-jarige Oostenrijker (jarenlang WorldTour-prof bij BORA-hansgrohe) won The Traka 200 – nogmaals, de korte variant – en de bekende Schotse gravelkoers The Gralloch (World Gravel Series). Hij reed vorig jaar zijn enige koers boven de driehonderd kilometer: Posti werd negentiende in Unbound.
Outsiders mannen
Omdat pech – of geluk, net wat je wilt – een grote factor speelt in Unbound Gravel (bij pech moet je jezelf helpen; er zijn geen materiaalposten), liggen verrassingen áltijd op de loer. Het is niet de vraag óf je lek rijdt, maar wanneer en hoe snel je dat kunt oplossen.
Als outsiders geven we daarom ook in willekeurige volgorde de namen mee van Magnus Bak Klaris en Tobias Kongstad (Denemarken), Benjamin Perry en Andrew L’Espernce (Canada), Torbjørn Andre Røed en Anton Stensby (Noorwegen), Paul Voß en WorldTour-prof Emil Herzog (Duitsland), Felix Stehli, Nils Brun en nummer twee van vorig jaar Simon Pellaud (Zwitserland), de Amerikaan met Nederlandse roots Alexey Vermeulen (ex-LottoNL-Jumbo) en Freddy Ovett (Nieuw-Zeeland), de vaste trainingsmaat van Mathieu van der Poel.
Daan Soete – foto: Léon van Bon
Vanuit Nederlands oogpunt gelden Jordan Habets, Adne Koster en met name Ramon Sinkeldam (vorig jaar zesde) als voornaamste outsiders. Bij de Belgen doet onder andere Thomas De Gendt mee, die geknipt lijkt voor het gravelen. Maar hij is in twee jaar tijd nog niet komen bovendrijven. Lawrence Naesen en Jordy Bouts kunnen ook teren op hun sterke race in Unbound Gravel 2025. Maar hun grootste kanshebber en een dark horse voor de editie van dit jaar, is Daan Soete. De trainingspartner van Wout van Aert maakt de laatste vier seizoenen indruk. Is zaterdag zijn dag?
Favorieten vrouwen
Het verhaal van Rosa Klöser is omgekeerd aan dat van vele andere grote namen in de gravelscene. De 29-jarige Duitse ontpopte zich in 2023 tot topper in deze discipline. Nadat ze in 2024 Unbound Gravel voor vrouwen won en ook vijfde werd op het EK in Italië, verdiende ze een profcontract bij de sterke Duitse wegploeg Canyon//SRAM (WorldTour). Hoewel Klöser vorig jaar ‘slechts’ vierde werd in Unbound, won ze daarna maar liefst acht van haar tien gravelkoersen. Alleen op het EK (derde) en in Gravel One Fifty (in Nederland, tweede) won ze niet. Begin mei was de Duitse bovendien de beste in The Traka 360. In die wedstrijd was Klöser een klasse apart.
Rosa Klöser op het WK Gravel in 2023 – foto: fotopersburo Cor Vos
In die wedstrijd moest Geerieke Schreurs genoegen nemen met een derde plaats. Toch is de 37-jarige Zwolse gravelspecialiste van Specialized Off-Road de grootste uitdager van Klöser. Haar verhaal is bijzonder. Tussen 2011 – toen ze haar profdebuut maakte bij Dolmans – en 2013 was ze prof op de weg, waarna ze verzorgster werd bij onder andere Trek-Segafredo. In 2024 besloot ze zich op gravelen te storten. Met succes. Ze won The Traka 360 en The Gralloch, om daarna als tweede te eindigen in Unbound Gravel. Het leverde haar een profcontract bij SD Worx-ProTime op, veertien jaar na haar debuut. Ze bleef vooral gravelen. Schreurs won dit jaar opnieuw The Gralloch en ook Desert Gravel in Spanje.
Ook absoluut niet uit te vlakken is Axelle Dubau-Prévot, het halfzusje van regerend Tour de France Femmes-kampioene Pauline Ferrand-Prévot. De 29-jarige Axelle is net als haar halfzus multi-disciplinair, maar blikte tot twee jaar geleden nergens écht in uit. Totdat ze gravel omarmde. Ze is de huidige Franse kampioene in die discipline. Ook was ze vorig jaar de beste in twee Franse UCI World Gravel Series-wedstrijden én won ze vier ritten en het eindklassement in de zware Nedbank Gravel Burn. Het leverde haar en passant een WorldTour-contract op bij EF-Oatly. Daar maakte ze indruk in Luik-Bastenaken-Luik (tiende), maar ook in haar vier gravelkoersen dit jaar. Nergens eindigde ze buiten de top-7. Ze werd tweede in Desert Gravel en The Traka 360.
Geerike Schreurs – foto: fotopersburo Cor Vos
Een nog beter trackrecord heeft een ploeggenote van Schreurs bij Specialized. We hebben het over het Argentijnse fenomeen Sofía Gómez. De 32-jarige gravelspecialiste won sinds begin 2024 liefst vijftien van de negentien gravelwedstrijden waaraan ze meedeed. Daarbij onder meer de Belgian Waffle Ride (2024, 2025), Big Sugar Gravel (2024, 2025), The Traka 200 (2025, 2026) en de Sea Otter Classic (2026). Dit seizoen is Gómez – levenspartner van Keegan Swenson – zelfs helemaal ongeslagen. De laatste drie seizoenen won ze ook de Life Time Grand Prix. Naast het gravelen won ze twee keer Cape Epic op de mountainbike en de Leadville 100 MTB. En laten we ook vooral niet vergeten dat Gómez in 2022 ook al eens de beste was in… Unbound Gravel.
Bij de mannen zien we veel ex-wegprofs terug in het veld, terwijl dat bij de vrouwen relatief meevalt. Toch mogen we er eentje absoluut niet vergeten: Lauren Stephens. Jarenlang was zij een van de beste ronderenners in het vrouwenpeloton met in totaal 22 profzeges op haar naam. Ook was zij een early adopter van het gravelen. Zo was ze in 2022 een van de weinige Amerikanen aan de start van het eerste WK Gravel in Italië. Ook won ze drie keer Unbound Gravel 100, de kortere afstand. Vorig jaar debuteerde ze in de koningsklasse en werd ze elfde. Stephens is regerend Amerikaans gravelkampioene en met haar vorm zit het goed: de laatste maanden werd ze tweede in de Sea Otter Classic en won ze de vermaarde rittenkoersen Tour of the Gila en Redlands Bicycle Classic op de weg.
Dit bericht op Instagram bekijken
De Poolse Karolina Migoń is al jarenlang een bekend gezicht in de gravelscene en een bekende naam in de uitslagen. Onder andere The Traka 360 (2024 en 2025) en Gravel Locos (2025) staan op haar palmares, maar bovenal is ze in Unbound Gravel dit jaar de titelverdedigster. Dit seizoen laat de 29-jarige Poolse van PAS Racing opnieuw een hoog niveau zien, maar ontbreekt nog die ene spraakmakende zege. Vorig jaar bewees Migoń – die geen achtergrond heeft als wegprof – dat het in Unbound zo maar goed kan vallen. Dit jaar werd zij vierde in de UCI World Gravel Series-wedstrijd in Castellón, de Sea Otter Classic en de Traka 200. Onlangs werd ze achter Schreurs nog tweede in The Gralloch.
Er doet naast Schreurs nog een Nederlandse mee aan Unbound Gravel 2026: Larissa Hartog. Met Hartog hebben we meteen een volgende kanshebber op de zege te pakken. We kennen de 24-jarige renster van Canyon x DT Swiss All-Terrain Racing vooral als veldrijdster, maar ook in de gravelscene heeft ze haar sporen sinds vorig jaar verdiend. In al haar drie World Gravel Series-wedstrijden stond ze op het podium, waarvan ze er eentje in Denemarken zelfs won. Ook was ze negende op het WK 2025 in Zuid-Limburg. Dit seizoen won ze The Hills in Italië en werd ze tweede in The Traka 200 en Marly Grav (nipt na Lorena Wiebes).
Larissa Hartog kennen we ook als crosser, zoals hier in Loenhout eind 2025 – foto: fotopersburo Cor Vos
Outsiders vrouwen
Het deelnemersveld bij de vrouwen is een stuk schaarser dan bij de mannen. De kans dat een outsider wint is dan ook kleiner, logischerwijs. Toch willen we een aantal namen uitlichten. De meest bekende is die van wegprof Ashleigh Moolman-Pasio. De 40-jarige Zuid-Afrikaanse werd dit voorjaar nog vierde in de Brabantse Pijl en elfde in de Amstel Gold Race. Na een aangename kennismaking in Nedbank Gravel Burn (vijfde) gaat ze het nu proberen in Unbound Gravel.
Andere outsiders zijn de Française Cécile Lejeune, de Amerikaansen Cecily Decker (vorig jaar tweede, maar dit seizoen nog niet overtuigend), Melisa Rollins en Paige Onweller, de Zuid-Afrikaanse Hailey Preen en haar Canadese naamgenote Hailey Smith. Dan is er ook nog de ervaren Duitse Carolin Schiff (40), een grote naam in de gravelscene. Ze is ploeggenote van Hartog en won in 2023 al eens Unbound Gravel, maar kreeg vorig jaar gezondheidsproblemen.
Zuid-Afrikaans kampioene Moolman-Pasio in de Giro van vorig jaar – foto: fotopersburo Cor Vos
De grootste dark horses voor de zege in Emporia zijn de Amerikaanse dames Morgan Aguirre en Lauren De Crescenzo, samen met Nathalie Eklund uit Zweden. Aguirre (30) heeft haar strepen de laatste jaren verdiend in het circuit en ze was onlangs nog vierde in The Traka 360. De 34-jarige Zweeds kampioene Eklund was daar zesde en in februari was ze ook al tweede in Sahara Gravel. De Crescenzo (35) kent een beetje hetzelfde pad als Schreurs. Na een paar jaar buiten de sport won zij in 2021 Unbound Gravel, waarna ze aan een tweede leven als topatlete is begonnen.
Weer en tv
Het belooft een zware editie van Unbound Gravel 2026 te zijn. In de dagen voorafgaand aan de wedstrijd regent het in en rond Emporia, wat voor veel blubber gaat zorgen. De regio staat erom bekend dat er bij regen heel slecht te fietsen valt. Ook op de wedstrijddag zelf zal het volgens Weeronline gaan regenen, gepaard met onweersbuien. De wind is niet een enorme factor, want die blaast ‘slechts’ aan windkracht drie uit het zuid-oosten, waardoor hij in het grootste deel van de koers in de rug staat. De temperatuur stijgt tot 26 graden Celsius.
Ivar Slik won Unbound Gravel 2022 in zware omstandigheden – foto: fotopersburo Cor Vos
Wie de koers wil volgen hoeft niets te missen. Op het account van de Lifetime Grand Prix is een livestream ingepland voor 12.35 uur Belgische en Nederlandse tijd, waar afwisselend de vrouwen- en mannenkoers te zien is. De finish verwacht de organisatie na de klok van 21.00 uur in onze landen.
zaterdag 30 mei
Unbound Gravel
Om te reageren moet je ingelogd zijn.