Jesse Vandenbulcke verdedigt Belgische titel: “Lotte Kopecky is onze kopvrouw”
Interview Een jaar geleden verraste Jesse Vandenbulcke op het BK. Aan de Gentse Watersportbaan klopte ze de drie andere overblijvers van een vroege vlucht. “Nee, de titel heeft mijn leven niet veranderd”, vertelt Jesse. “Of toch…. een beetje. Ik word sindsdien erkend als volwaardig renster. Maar 2020 was jammer genoeg niet het beste jaar om de tricolore te dragen. Mijn favoriete wedstrijden komen er nu pas aan…”
Vandenbulcke reed vorig jaar in het shirt van Doltcini-Van Eyck Sport. Al vóór het BK had de naar Gentbrugge uitgeweken West-Vlaamse een transfer naar Lotto Soudal op zak. Daar had haar titel dus geen invloed meer op. “Wat er wel veranderd is? Ik voel dat ik ondertussen erkend word als volwaardig renster. En ik werk niet meer deeltijds in de Panos, maar ik ben mee betrokken in het project van Cycling Vlaanderen, met als doel meer meisjes op de fiets te krijgen”, vertelt Vandenbulcke.
“En dat lukt niet onaardig, al heeft de uitbraak van Covid-19 de lift waar het dames-jeugdwielrennen inzat ook wat afgeremd. Maar we werken naarstig verder. Persoonlijk begeleid ik de jonge renstertjes tijdens groepstrainingen. En een van de taken is ervoor zorgen dat zij volgend jaar een volwaardig seizoen kunnen rijden, dat iedereen in een club terechtkomt waar de dames de nodige aandacht krijgen. Dat gaat echt de goede kant op. Meer en meer teams starten ondertussen een damessectie op.”
Gebroken nekwervel
Daarnaast is Jesse nog steeds mama en huisvrouw, en werkt ze hard verder aan haar eigen carrière. Al is haar jaar in de driekleur allesbehalve een topjaar geweest. “Vorig jaar bereikte ik mijn piek in de periode van het BK. Daarna was het beste eraf en reed ik vooral nationale wedstrijden en criteriums. Maar dit jaar begon ik met heel veel goede moed aan het seizoen. Na een drietal stages namen we met Lotto Soudal een prima start, we wonnen het ploegenklassement in een Spaanse eendagskoers. Ik voelde me ook zelf heel goed.”
![](https://www.wielerflits.be/wp-content/uploads/2020/09/CORVOS_00032123-011-1024x683.jpg)
In februari, na haar nekwervelbreuk – foto: Cor Vos
Maar minder dan twee weken later kwam Vandenbulcke zwaar ten val in de openingsrit van de Ronde van Valencia, met een nekwervelbreuk tot gevolg. “Daardoor miste ik onder meer het Belgische openingsweekend. Dankzij hard werken, verliep de revalidatie echter beter dan verwacht. Maar toen ik klaar was om de competitie te hervatten, werd alles afgelast door het coronavirus.”
‘Zes kruisjes bij Lotto Soudal’
Haar favoriete wedstrijden zijn – net als bij de mannen – opgeschoven naar het najaar. Brabantse en Waalse Pijl, Gent-Wevelgem, Brugge-De Panne, Ronde van Vlaanderen en, voor het eerst, Parijs-Roubaix. Wedstrijden die ze in principe had kunnen rijden in die mooie Belgische driekleur. Dat kan straks misschien ook nog, maar dan moet ze dinsdag in Anzegem wel haar titel zien te verlengen.
“Of dat mogelijk is? Ik denk dat elk van de zes rensters van Lotto Soudal wel een kruisje achter haar naam verdient. Ook ik, maar het is overduidelijk dat Lotte Kopecky onze absolute kopvrouw is. Lijkt me logisch, en al zeker na haar ritwinst in de Giro Rosa. Daarnaast zijn er nog wel dames die er bovenuit springen. Jolien D’hoore uiteraard. Shari Bossuyt, ook al is nog belofte, Valerie Demey, Kim De Baat, Fien Van den Eynde, … En de veldrijdsters, hé. Sanne Cant, Loes Sels, Alicia Franck.”
Het is overigens geen toeval dat Vandenbulcke de crossers noemt. “In deze periode van het jaar gaan die sowieso in orde zijn. Maar dat zijn ook rensters die willen koersen, die de juiste mentaliteit hebben. En waarom ook niet? Voor hen moét het niet, dus ze kunnen meer vrijuit koersen. En ze hebben voldoende explosiviteit om de hellingen te overleven. Ze mogen op dit parcours absoluut niet onderschat worden.”
![](https://www.wielerflits.be/wp-content/uploads/2020/09/CORVOS_00032384-005-1024x683.jpg)
Jesse Vandenbulcke op het BK tijdrijden – foto: Cor Vos
Praktische info – BK wielrennen voor vrouwen
De dames starten dinsdagochtend om 9.30 uur op de Heirbaan, waar 131,6 kilometer later ook gefinisht wordt. In tegenstelling tot de heren is er dus een aanloopparcours, maar staan meteen zeven plaatselijke rondes van 18,8 kilometer op het menu (zie onder).
Om te reageren moet je ingelogd zijn.