Raymond Kerckhoffs

• donderdag 25 december 2025 om 19:00

Interview Ze zijn aan elkaar gewaagd en drijven elkaar naar een steeds hoger niveau. Tadej Pogačar en Jonas Vingegaard. Geboren winnaars, rivalen en tegenpolen. De afgelopen jaren domineerde hun tweestrijd de Tour de France. Ze eindigden in al hun deelnames altijd bij de eerste twee in het klassement. Na de editie van 2025 staat de teller op vier eindzeges voor Pogačar en twee voor Vingegaard.

RIDE Magazine leerde de twee superkampioenen beter kennen door de personen te spreken die vanuit hun ploeg dicht bij hen staan. Eerst: Mauro Gianetti als teammanager van Tadej Pogačar.

Tadej Pogačar is het beste wat de wielersport de afgelopen veertig jaar heeft gezien. Op zijn 21ste wist hij al zijn eerste Tour de France te winnen. In zijn zes deelnames was hij vier keer de beste en eindigde hij twee keer als tweede. De architect achter de successen van Pogačar is oud-renner Mauro Gianetti, die bij UAE Emirates XRG al zeven jaar de Sloveen onder zijn hoede heeft. 

Wanneer heeft u Tadej voor het eerst ontmoet?
Mauro Gianetti: “Onze sportief manager Matxin volgde Tadej al een hele tijd. Nadat hij in 2018 zonder de steun van een ploeg op indrukwekkende wijze de Tour de l’Avenir had gewonnen, heb ik hem voor het eerst persoonlijk ontmoet op onze service-course in Milaan. We hebben daar het eerste contract met hem getekend. Je merkte meteen dat deze jongen charisma had. Hij was open minded en enorm hongerig om snel zoveel mogelijk te leren. Hij was pas 19 jaar jong maar wist precies wat hij wilde.”

“In dat jaar spraken we ook met jongens als Brandon McNulty, Mikkel Bjerg, João Almeida en Marc Hirschi, die ook in 1998 waren geboren. Tadej was een stuk volwassener. Veel rustiger, had niet veel woorden nodig. Hij luisterde aandachtig en zag direct het hele plaatje. Hij vroeg wat hij moest doen om beter te worden. Hoe hij zaken moest aanpakken. Ja, ik had direct in de gaten dat dit een speciale gast was. Je voelde een soort energie. Hij had vertrouwen dat hij een kampioen kon worden, maar zonder arrogantie.”

Waren jullie direct overtuigd dat hij de potentie had om een van de beste wielrenners te worden?
“Op dat moment was hij eigenlijk nog een beetje dik. Hij woog zeker vier kilogram meer dan nu (anno 2025, red.). Maar op de lange klimmen versloeg hij de beste klimmers van zijn leeftijd. We hadden natuurlijk verwachtingen, maar ik kon op dat moment niet dromen dat Tadej zou uitgroeien tot de wielrenner die hij nu is. Niemand had dat verwacht. Toch was ik toen al overtuigd dat hij verder kon komen dan al die andere talenten.” 

“Hij had iets speciaals. Ik voelde een soort energie. Het deed me denken aan mijn eerste ontmoeting met Roger Federer op de Olympische Spelen in Sydney. We kwamen beiden voor het Zwitserse team uit. Federer was 18 jaar jong en was toen nummer 34 op de wereldranglijst. Als ik met hem sprak, dan voelde je aan alles dat hij iets speciaals had. Ik was toen al overtuigd dat hij de nummer 1 van de wereld kon worden. Met Tadej had ik hetzelfde. Ik had het gevoel dat hij ook iets speciaals had.” 

De eerste keer dat ik diep onder de indruk van Tadej was, was in 2019 toen hij op de voorlaatste dag van de Vuelta a España in de bergrit naar Plataforma de Gredos zijn derde ritzege pakte. Hij reed 39 kilometer in de aanval terwijl alle groten aan het achtervolgen waren, maar geen meter dichterbij kwamen.
“Ze kwamen inderdaad geen meter dichterbij. Het is dat Movistar op een bepaald moment vol gas heeft achtervolgd, anders had Tadej in plaats van Primož Roglič die Vuelta al gewonnen. Maar ja, dat is wielrennen. In dat eerste jaar bij ons begon hij met de Tour Down Under die hij als dertiende afsloot. Dat is de enige etappewedstrijd bij de profs waar hij niet bij de eerste tien eindigde, omdat onze ploegleider een tactische fout maakte.”  

“Vervolgens wint hij de Ronde van de Algarve en de Tour of California, maar die Vuelta was inderdaad de overtreffende trap. Hij kende in die ronde een mindere dag, maar je zag hem weer sterker worden tegen het einde van de wedstrijd. Dit was inderdaad de dag dat ik de bevestiging kreeg dat Tadej heel speciaal was.”

Een jaar later wint hij dan al, na een ongekende klimtijdrit op La Planche des Belles Filles, de Tour de France. Wat heeft die dag voor zijn loopbaan betekent?
“Die dag betekent heel veel voor zijn verdere carrière. Hij geloofde dat het mogelijk was om die Tour te winnen. Er zat geen moeten achter, maar we zagen wel de mogelijkheid. De kans. Zo gaan we nog altijd iedere wedstrijd in. Moeten brengt een negatieve stress mee, geloven in kansen geeft positieve energie. Zo ging Tadej ook die tijdrit in. Er was meer te winnen dan te verliezen.”

“Die dag is voor de hele wereld duidelijk geworden dat we te maken hebben met een heel speciale wielrenner. Hij won die Tour drie ritten, spaarde op sommige dagen slim energie en geloofde in zijn kansen tot het einde. Hij koerste toen al met een glimlach op zijn gezicht en vrijheid in zijn hoofd.”

Heeft die zege hem veranderd?
“Op 21-jarige leeftijd de Tour winnen is niet makkelijk wanneer je niet Tadej bent. Het heeft hem niet veranderd. Het was niet dat hij zich ineens de koning van de wereld voelde. Of een nieuwe Ferrari kocht. Nee, het eerste wat door zijn hoofd ging was dat hij het volgende jaar wilde bewijzen dat hij de terechte Tour-winnaar was. Dat hij weer wilde winnen. Hij geniet van zijn successen, maar de focus is altijd direct weer bij de volgende wedstrijd.”

Is het belangrijk voor Tadej om een ster te zijn?
“Nee, Tadej voelt zich geen ster. Hij heeft er geen belang bij om populair te zijn. Hij geeft er niks om. Zijn interesse is om grote wedstrijden te winnen. Na iedere zege zet hij zichzelf mentaal weer op nul. Hij denkt na een koers niet te veel over de winst of het verlies, maar schakelt over naar de dag van morgen wanneer er weer een nieuwe wedstrijd en nieuwe kansen komen. Ik vertelde eerst over de energie die hij uitstraalt, zoals ik die ook bij Federer voelde. Zij hoeven niet de ster te spelen, ze zijn het. Het zijn leiders. Ze hebben de aandacht niet nodig, ze hoeven geen grote huizen, auto’s of dure horloges. Ze doen gewoon hun ding.” 

foto: Fotopersburo Cor Vos

Hebben de twee Tour de Frances waarin Vingegaard hem versloeg sterker gemaakt?
“Dat weet ik voor honderd procent zeker. Weet je, de tweede Tour die hij in 2021 won, dat ging zo makkelijk. Hij werd niet gedwongen om harder te werken, om te verbeteren. Door die zeges van Vingegaard werd hij wel verplicht om overal een schepje bovenop te doen. Hij werd daardoor een stuk serieuzer in zijn aanpak. Maar dat is logisch. Hij plukt daar nu de vruchten van.” 

Was de nederlaag in de klimtijdrit naar Combloux in de Tour de France van 2023 dan een wake-up call?
“Niet alleen voor Tadej, maar ook voor het team. Voor iedereen was dat een belangrijke dag. Natuurlijk geniet je van de overwinningen, maar vaak leer je belangrijkste lessen uit je nederlagen. Jonas Vingegaard was die dag indrukwekkend sterk. En bij Tadej zagen we een dag later op de Col de la Loze dat er iets niet in orde was. Wat er nu precies aan de hand was, hebben we niet kunnen ontdekken. Maar dat speelde zeker ook al in die tijdrit.” 

“Natuurlijk heeft het onze ogen geopend. We zagen dat we meer moesten investeren in onze tijdritfiets, want die was op dat moment niet licht genoeg voor het klimwerk. En ook Tadej’s positie op de tijdritfiets hebben we verbeterd. Net zoals zijn helm, de kleding… Alles hebben we onder de loep gelegd om te kijken waar we enkele seconden konden winnen om de kloof met Visma | Lease a Bike te dichten. Het verlies zat echter niet in deze details, maar in het feit dat Tadej een paar mindere dagen kende. Dat was een teleurstelling, maar meer ook niet.”

Toch zal die inzinking op de Col de la Loze een zwarte dag in de loopbaan van Tadej zijn?
“Eerlijk? Voor mij was dat zijn beste dag uit zijn loopbaan. Een kampioen zoals hij, die helemaal leeg op zeven minuten van de leider de streep bereikt en alles is kwijt geraakt… Negentig procent van de andere renners zou die dag zijn gestopt en ziek hebben opgegeven. Die waren uit de Tour gestapt. Hij kon stoppen. Hij kon huilen. Hij kon laten zien dat het helemaal niet meer ging. Maar dat kwam niet in hem op.” 

“Hij respecteerde de Tour, winnaar Vingegaard, zijn ploeggenoten en zichzelf. Hij keek alweer vooruit. Opgeven, daar dacht hij geen seconde over na. Voor mij liet hij die dag zien dat hij niet alleen de beste renner is, maar ook hoe bijzonder hij als persoon is. Hij accepteerde zijn nederlaag en wilde in die Tour nog vechten voor enig eerherstel. De moed om door te zetten en niet voor de makkelijkste weg te kiezen. Drie dagen later won hij de rit in de Vogezen en stelde hij zijn tweede plek in het klassement veilig. Chapeau!” 

Mauro Gianetti, Alex Carrera en José Antonio Fernández Matxin – foto Raymond Kerckhoffs

Van het spel houden betekent ook dat hij de klassiekers combineert met de grote rondes wat in het moderne wielrennen ook uitzonderlijk is.
“Dat is zeker speciaal. Tadej is waarschijnlijk de enige renner die alle klassiekers aankan. Als hij een jaar de Giro d’Italia weer wil rijden, dan kan hij niet zo’n klassiek voorjaar erbij hebben. Dan moeten er keuzes gemaakt worden. We moeten ervoor waken dat hij maximaal zo’n 60 koersdagen per jaar heeft. Zeker als je zijn aanvallende manier van koersen bekijkt, dan kost enorm veel energie.” 

“Kijk je nu naar zijn voorjaar (begin 2025, red.) voordat hij aan de voorbereiding voor de Tour begon, dan had hij 14 koersdagen. Dat is uiterst afgewogen. We willen een programma waarin hij zich echt kan richten op de grote wedstrijden. Over elke koers die hij rijdt of overslaat, is heel goed nagedacht.” 

Heeft Tadej de strijd nodig met andere toppers zoals Roglič, Vingegaard, Van der Poel en Evenepoel?
“Hij houdt van die onderlinge strijd. Eerst omdat hij veel respect heeft voor zijn tegenstanders. Mathieu is een vriend van hem, maar ze spelen wie het beste is in hun klassiekers. Ze respecteren elkaar. Hetzelfde met Vingegaard en Roglič in de Tour. Er is respect, maar hij heeft die strijd ook nodig om het beste uit zichzelf te halen. Het maakt wielrennen spannender voor hem. Hij wil winnen tegen de besten, niet omdat er geen tegenstand is. Dit zorgt ervoor dat we momenteel misschien de beste wielersport ooit zien.”

Meer van dit soort speciale wielerverhalen lezen? Het volledige verhaal, waarin dit deel een passage was, was eerder te lezen in de RIDE Magazine Zomergids 2025. In elk magazine lees je een bijzonder achtergrondverhaal of interview met óf over de toppers uit het peloton. Profiteer van de December Deal, waar je de nieuwste Najaarsgids en Wintergids 2025 krijgt voor maar €14,95, of kies voor een jaarabonnement.