Gent-Wevelgem is volledig op de schop gegaan. Allereerst omdat de koers niet langer Gent-Wevelgem heet, maar In Flanders Fields. Geen slechte zet met het oog op de internationale herkenbaarheid, maar het blijft even wennen. Wat ook even wennen is, is het aangepaste parcours. Daarover, en natuurlijk over de belangrijkste favorieten voor deze nog altijd prestigieuze eendagskoers, vertelt WielerFlits je alles in deze uitgebreide voorbeschouwing.

Historie

• 

  20 jan

  Lees ook Gent-Wevelgem is ook voor vrouwen een topkoers 'In Flanders Fields'

  20 jan

---

Laatste editie

Parcours

Aan de meeste klassiekers wordt jaar op jaar niet zo heel veel gesleuteld. Soms eens een hellinkje meer, minder of ergens anders, maar vaak zijn de grootste lijnen van veel klassiekers wel duidelijk. Toch is dat voor de tweede achtereenvolgende WorldTour-klassieker voor het vrouwenpeloton het geval. En de koerstechnisch misschien wel meest interessante wijziging is zowel in de Ronde van Brugge als in deze koers hetzelfde: De Moeren worden vermeden.

Dat heeft ermee te maken met dat het vrouwenpeloton vanaf dit jaar begint en eindigt in Wevelgem. Een start in Middelkerke zoals bij de mannen, met wél een passage door De Moeren, was niet mogelijk vanwege de maximale afstanden waar het vrouwenpeloton aan gebonden is, zo luidt de officiële lezing van Flanders Classics.

En daarmee hebben we nog twee trendbreuken te pakken. In voorgaande jaren had de koers namelijk wel lak aan maximale afstanden. Daarnaast betekent de nieuwe startlocatie dat de traditionele start onder de Menenpoort eruit is gehaald. Curieus wel, met een koersnaam als ‘In Flanders Fields’ kon dat op papier toch niet veel perfecter als startplek. Ach, ook Gods wegen zijn soms ondoorgrondelijk.

In plaats daarvan gaat het vanuit startplaats Wevelgem een kilometer of tien geneutraliseerd naar Moorsele waar de echte start wordt gegeven. Via Ledegem, Moorslede, Passendale, Westrozebeke, Poelkapelle, Zonnebeke en Beselare snijden we na goed veertig koerskilometers de N8, de ellenlange rechte weg die de ultieme finale zo kenmerkt. Vanaf dat punt is het nog geen twintig kilometer voor we uitkomen bij de volgende vernieuwing op het vrouwenparcours. Voor het eerst sinds 2021 zijn de Plugstreets namelijk terug in de vrouwenwedstrijd. Hier zal het enorm nerveus zijn, uit angst voor lekke banden.

De eerste onverharde strook is Hill 63, ook wel de Hutteberg genoemd. Niet veel later volgt de strook die langs het Christmas Truce Monument voert (een monument ter nagedachtenis aan een legendarische voetbalwedstrijd aan het front). Deze wordt enkele momenten later weer gevolgd door The Catacombs. Het kan er zeker een slagveld worden, al zal ze natuurlijk in niets te vergelijken zijn met dat van de Eerste Wereldoorlog. Gelukkig maar.

Daarna zijn we al halfkoers als we aan de hellingen gaan beginnen. Niet zeven zoals de voorbije jaren, maar ‘slechts’ vijf. De Monteberg trapt het bal af, waarna een eerste keer Kemmelberg vrijwel direct volgt. De Scherpenberg is een goed te verteren tussendoortje, pas op de Baneberg wordt het weer echt lastig. Al valt ook die helling natuurlijk in het niet bij de zwaarste zijde van de Kemmelberg, de Ossuaire-variant, nog maar eens een herinnering aan het afschuwelijke oorlogsverleden.

Als de rensters ‘Den Engel’ zijn gepasseerd, zit het heuvelwerk erop. Niet lang daarna volgt de passage langs de Lakenhal en onder de Menenpoort in Ieper, waarmee de ultieme finale wordt ingeluid. Op een bocht, een paar rotondes en de passage door Menen na, zijn de enige obstakels nu nog wat vluchtheuvels die liggen op de N8 naar Wevelgem. Kortom: grote plaat erop en gaan!

Die vlakke, rechte wegen kunnen een jagend peloton in de kaart spelen, maar het kan ook juist weer gunstig zijn voor kleinere groepjes of zelfs een solist. Dit hangt zeker af van de weersomstandigheden, maar bovenal bepalen de rensters het in deze laatste kilometers zelf. Gelosten kunnen weer terugkeren, koplopers kunnen nog worden gegrepen. Maar er kan ook nog een beste waaier worden getrokken. Dus al zou het een sprint worden, is het nog maar de vraag met wie. Het kan werkelijk alle kanten op. Het is de charme van Gent-Wevelgem, eh, In Flanders Fields.

Wel is duidelijk dat het parcours er significant minder zwaar op is geworden. De Moeren verdwenen, minder hellingen en 33,7 kilometer minder lang. Na 135,2 kilometer is het al finish op de Vanackerestraat. Alle aanpassingen voelen voor velen een tikkie contra-intuïtief  — in de sport draait het immers vaak om sneller, hoger, sterker, verder en gekker — maar misschien daarom zijn ze juist wel verfrissend. Een onsje minder is soms ook prima.

Favorieten

• 

  26 mrt

  Lees ook Deelnemers In Flanders Fields. From Middelkerke to Wevelgem 2026 (mannen en vrouwen)

  26 mrt

---

Het kortere, minder zware parcours, lijkt de snelle vrouwen in de kaart te spelen. Het scheelt toch een goede drie kwartier koers. Het zal er vermoedelijk toch voor zorgen dat er nog een heel aantal wat frissere vrouwen bijzitten in de finale. Maakt dit wat uit voor Lorena Wiebes? Neen, of het nu na 20 of 180 kilometer is, ze kan alles en iedereen hebben in de sprint.

Haar eerste zege in Gent-Wevelgem was een krappe — dat zien we toch niet zo vaak bij haar — maar vorig jaar spurtte ze op zeer overtuigende wijze naar de zegebloemen. Destijds was het haar honderdste zege, nu kan het haar 123e worden. Gaat ze dat ook doen? De vraag van tevoren lijkt vooral: wie kan haar er vanaf houden? Maar dat gold ook voor de Ronde van Brugge. En we hebben gezien hoe het daar ging.

Charlotte Kool heeft dat op gevoelige, grootse momenten een paar keer Wiebes geklopt. En het is mooi om te zien hoe ze bij Fenix-Premier Tech weer bezig is aan een opmars. Verandering van spijs doet eten, zeggen ze weleens, en bij Kool lijkt dat gezegde ook weer bewaarheid te worden. Toch is de grootste concurrente voor Wiebes in een sprint normaliter van Ierse komaf.

Lara Gillespie droomde al van jongs af aan dat ze Ierland wilde vertegenwoordigen. Sport was haar ding in wat ze zelf omschrijft als een ’troubled childhood’. Hardlopen, dansen, voetbal, duathlon, hockey, ja, maar voor Ierland fietsen kwam er lange tijd niet in bij haar. Fietsen deed ze wel, maar lang niet competitief. Tot dit uiteindelijk wel gebeurde en toen ging het ogenschijnlijk snel. Binnen een jaar won ze tijdritzilver op de Youth Olympics en was het duidelijk: Ierland had weer een groot talent.

Maar geen weg naar de top is een weg die alleen maar omhoog loopt. Ze komt niet bepaald uit een familie waar het geld tegen de plinten klotste. Gelukkig is de natuur gratis. En aan mooie natuur geen gebrek in en om Enniskerry, waar ze bij haar grootouders samen met haar moeder Suzanne en zus Bobbi opgroeit op het adembenemende Ierse platteland (hoewel, plat?). Daarnaast is Gillespie geboren met een zeldzame gynaecologische aandoening, wat haar enkele keren behoorlijk in de weg heeft gezeten. Een behoorlijk understatement.

Een ontzettend intrigerend levensverhaal, waar we in twee alinea’s zeker nog niet alles over hebben verteld. En, relevant voor de wedstrijd, iemand met een oerend harde sprint in de benen. Daarnaast is ze ook tactisch behoorlijk en rijdt ze bij het akelig sterke UAE Team ADQ, waardoor het haar aan ondersteuning vermoedelijk weinig zal ontbreken. Een ideale combinatie om in Gent-Wevelgem te tekenen voor een eerste WorldTour-zege.

Ja, er is de factor Wiebes, maar daar hebben alle andere rensters ook last van. Meer zelfs. Denkt u dan aan namen als Ally Wollaston, Elisa Balsamo, Chiara Consonni, Amalie Dideriksen, Georgia Baker, Shari Bossuyt, Maggie Coles-Lyster, Marjolein van ’t Geloof, Rachele Barbieri, Nienke Veenhoven en Cat Ferguson, ploeggenote van Carys Lloyd, de zo verrassende winnares van de Ronde van Brugge. Allemaal vrouwen die mogen hopen als Wiebes er niet, of niet helemaal okselfris, bij zit op het eind. En vergeet niet: ook de beste breister laat wel eens een steek vallen. Zegezeker ben je nooit.

Wordt het gegarandeerd een sprint? Nee, ook die zekerheid is er natuurlijk niet. Met de wind die in de finale schuin van achteren wordt voorspeld kan het maar zo uit elkaar scheuren. Misschien dat enkele razendsterke eenzaten daarvan kunnen profiteren. Onvervalste brommers als Franziska Koch, Zoe Bäckstedt (vanuit een kleiner groepje uiterst gevaarlijk) en Eleonora Camilla Gasparrini (derde in San Remo), om gewoon nog maar eens wat namen te noemen. Gasparrini heeft bij UAE niet alleen mogelijk ‘last’ van Gillespie, maar ook van Karlijn Swinkels. Kan ze na de monumentale zege in de Trofeo Alfredo Binda nogmaals toeslaan? Ook het Vlaamse werk ligt haar in ieder geval prima.

En wat kunnen Hollandse hardrijdsters als Daniek Hengeveld en Lieke Nooijen in een wedstrijd als deze? Het kan de moeite waard zijn om ze lekker te laten meebeulen in deze topkoers. Wat hebben ze immers te verliezen?

Weer en TV

Het weer schiet de voorbije week in Vlaanderen alle kanten op, maar de verwachting is dat het zondag tijdens de koers grotendeels droog blijft, al wordt het wel frisjes. De zon schijnt wel, maar de wind (3 à 4 op de schaal van Beaufort uit het westzuidwesten) zal het mogelijkerwijs nog een stukje kouder maken. Warm zullen wielerliefhebbers het er van kunnen krijgen, want WZW staat voor de wind schuin in de rug op de grote baan tussen Ieper en Wevelgem, al is het uiteraard nog afwachten hoe de omstandigheden op de dag zelf exact zullen zijn.

De koers is traditiegetrouw na de finish van de mannenwedstrijd te zien bij Sporza (VRT1), Eurosport/HBO Max en NOS. Online begint het allemaal zo rond 15.40 uur, op de treurbuis zal er een eind na de finish van de mannen worden ingehaakt. Je vindt alle informatie ook in onze tv-gids Wielrennen op TV.