Waarom Mathieu van der Poel (de komende jaren?) Strade Bianche uitsluit
Veel mensen vragen zich af: zou Mathieu van der Poel niet beter Strade Bianche 2026 toevoegen aan zijn programma? Hij start twee dagen nadien immers ook in Tirreno-Adriatico. Maar nee: hij rijdt zaterdag niet. Bij Alpecin-Premier Tech staat hij niet eens op de reservelijst. En dat heeft meerdere redenen. Mogelijk ook voor de komende jaren.
De hoofdreden waarom de 31-jarige Nederlander niet afzakt naar Siena en omstreken, is doodsimpel: de wedstrijd is te zwaar voor Mathieu van der Poel. Mensen die nu hun wenkbrauwen fronsen – hij won Strade Bianche immers in 2021 nog – krijgen hier de feiten mee.
Op Cyclingflash-uitslagenpagina’s van de Italiaanse grindklassiekers is te zien dat het aantal hoogtemeters in die koers jaarlijks fluctueerde tussen de 2933 en 3110 hoogtemeters. In de editie waarin Van der Poel de beste was, waren het er in totaal 3072 (op de uitslagenpagina te vinden onder het kopje info). “Toen kon het nog net voor punchy klassiekerrenners, nu is het over de limiet.”

De flits van Mathieu van der Poel in Strade Bianche 2021 – foto: fotopersburo Cor Vos
Te veel hoogtemeters
Was getekend, Christoph Roodhooft. De ploegeigenaar van Alpecin-Premier Tech is al jarenlang de vaste begeleider van de Nederlander. Hij kent hem misschien wel beter dan wie ook, als het om de fysieke grenzen van Van der Poel gaat. “Het is nu veel zwaarder geworden”, vertelt Roodhooft aan Het Nieuwsblad. “In kilometers, maar vooral in hoogtemeters. Vergelijk het met vijf jaar geleden en het aantal hoogtemeters is met 20 tot 25% toegenomen.” Het is ietsje minder, maar de redenering is juist. Strade Bianche 2024 telde 3669 hoogtemeters, vorig jaar waren het zelfs 3716 hoogtemeters.
Oké, dit seizoen besloot de organisatie – na de suprematie van Tadej Pogacar de laatste jaren? – zestien kilometer aan grindstroken te verwijderen en de afstand terug te brengen van 213 naar 201 kilometer. Maar data op Cyclingflash tonen dat ook deze editie nog altijd 3567 hoogtemeters telt. Ter vergelijking: in de Ronde van Vlaanderen 2025 zaten er 2009 hoogtemeters verspreid over bijna 270 kilometer, terwijl de Amstel Gold Race – waarvan Van der Poel de laatste jaren zegt dat het net wel of net niet gaat – vorig jaar 3149 hoogtemeters had op 256 kilometer. Dat zegt genoeg.

De laatste jaren is er tegen Tadej Pogacar geen beginnen aan in Strade Bianche – foto: fotopersburo Cor Vos
Laatste winnaars Strade Bianche
| Jaar | Winnaar |
|---|---|
| 2026 | |
| 2025 | |
| 2024 | |
| 2023 | |
| 2022 | |
| 2021 | |
| 2020 | |
| 2019 | |
| 2018 | |
| 2017 |
Geen winstkans? Geen deelname!
Bovendien is er aan de finale van Strade Bianche niet gesleuteld én staat de wereldkampioen aan het vertrek. Winstkansen zijn daardoor erg klein. Niet oneerbiedig bedoeld, maar dat is wel de enige reden waarom Van der Poel aan het vertrek van een koers zoals Strade Bianche verschijnt. “Veel hangt af van de tegenstand”, beaamt Roodhooft. “In 2021 moest hij Egan Bernal kloppen. Ook niet makkelijk. Maar stoot je straks op Tom Pidcock of Pogacar aan honderd procent, dan is het heel moeilijk voor hem. En inderdaad: dan kan Mathieu beter op andere wedstrijden focussen.”
De tijd dat zowel de mannen voor de Vlaamse klassiekers als de meer klimmende types elkaar konden uitdagen op de sterrati, is sinds het verzwaren van de koers voorbij. Zeer jammer, vooral omdat er op de grindstroken veel techniek aan te pas komt. Van der Poel is daarin de meester van het peloton. “Ik ben er zelfs zeker van dat Mathieu dit zelf ook spijtig vindt”, zegt Roodhooft over het wegblijven uit Strade Bianche dit jaar. “Uiteindelijk blijft het een attractieve koers. Maar het is nu zo. Zoals de koers vandaag is, heeft Mathieu er nog weinig te zoeken.” Nu niet, nooit niet?
Om te reageren moet je ingelogd zijn.