Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Voorbeschouwing: Tour Down Under 2026 – Wegrenners ontwaken uit hun winterslaap!
Here we go! We moeten er elk jaar even op wachten, maar het nieuwe wegseizoen bij de mannen staat nu echt op het punt van beginnen. Heel wat wereldtoppers beginnen in de Tour Down Under (20-25 januari) aan hun wegcampagne, in wat steevast de eerste WorldTour-koers van het seizoen is. WielerFlits blikt natuurlijk weer vooruit!
Historie
Laatste winnaars Santos Tour Down Under
Laatste editie
foto: fotopersburo Cor Vos
foto: fotopersburo Cor Vos
foto: fotopersburo Cor Vos
foto: fotopersburo Cor Vos
foto: fotopersburo Cor Vos
AK 
Parcours
De Santos Tour Down Under begint voor de tweede keer in de geschiedenis van de ronde met een proloog. Daags nadien volgt een 120 kilometer lange rit met start en finish in Tanunda. Ondanks de 1541 hoogtemeters, lijkt het vooral een eerste kans voor de sprinters.
De tweede rit-in-lijn is een stuk lastiger, met tweemaal Corkscrew Road (3,3 km à 7,1%) in volle finale. Hier zullen de klassementsrenners flink aan de bak moeten. De derde etappe bevat ook wat heuvelwerk, maar lijkt toch vooral geschikt voor de snelle mannen. Nee, dan is het toch vooral uitkijken naar etappe vier, ofwel: de koninginnenrit met aankomst op de iconische Willunga Hill.
Santos Tour Down Under
- Datum
- dinsdag 20 januari 2026 - zondag 25 januari 2026
- Categorie
- 2.UWT | Men Elite
- Afstand
- 713.7 KM
- Startplaats
- Adelaide
- Finishplaats
- Stirling
Deze klim moet ditmaal drie keer op één dag beklommen worden. Dat is voor het eerst in de geschiedenis van de Santos Tour Down Under. In de finale moet de favoriete helling van Richie Porte nog tweemaal bedwongen worden. Ongetwijfeld ligt het klassement nadien in een definitieve plooi, al volgt op zondag nog wel een niet te onderschatten omloop in Stirling.
Wat ook nog belangrijk is om te vermelden: in de Tour Down Under wordt er met bonificatieseconden gewerkt. Bij de tussensprints zijn er telkens 3, 2 en 1 seconden te verdienen, aan de streep van elke etappe liggen dan weer 10, 6 en 4 seconden voor het oprapen. Deze boniseconden kunnen weleens een cruciale rol spelen voor de eindoverwinning, aangezien de verschillen vaak bijzonder klein zijn.
- Start:
- 08:30 ( Adelaide)
- Finish:
- 11:00 ( Adelaide)
Nee, het is niet voor het eerst in de geschiedenis van de Santos Tour Down Under, maar aftrappen met een proloog is wel hoogst ongebruikelijk. De allereerste keer dat dit gebeurde, was nog maar drie jaar geleden, in de Tour Down Under van 2023. Toen kregen de renners een inleidende tijdrit van 5,5 kilometer voor de wielen geschoven, nu gaat het om een proloog van amper 3,6 kilometer.
De plaats van bestemming is – net als drie jaar geleden – Adelaide. In de hoofdstad van de Australische deelstaat Zuid-Australië – ook wel bekend als ‘City of Churches’, vanwege de vele kerken die de stad telt – is een traject uitgetekend dat in grote lijnen de rivier de Torrens volgt. Het parcours is niet al te uitdagend, al volgen er in de slotfase wel enkele bochten waar het mogelijk is om tijd te winnen of te verliezen.
“Voor sommige WorldTeams is het niet mogelijk om al het benodigde tijdritmateriaal op tijd naar Australië te vervoeren. Dan hebben we het met name over de nieuwkomers in de WorldTour”, vertelde koersdirecteur Stuart O’Grady eerder aan wielersite Velo. “Het is niet fair om de ploegen met te veel druk en stress op te zadelen, om alle tijdritfietsen in gereedheid te brengen.”
“Daar komt nog eens bij dat teams al flink in de buidel moeten tasten om de reis naar Australië te kunnen financieren. Als ze dan ook nog eens 140 tijdritfietsen moeten meenemen… Dat is pure waanzin. Na overleg met de teams leek het gewoon logisch om de renners op gewone wegfietsen te laten rijden, om zo de stress te verminderen.”
- Start:
- 01:40 ( Tanunda)
- Finish:
- 04:33 ( Tanunda)
De start- en finishplaats van de eerste rit-in-lijn van de Tour Down Under 2026 – Tanunda – kent geen geheimen meer voor de renners die al vaker hebben deelgenomen aan de Australische rittenkoers. De rit bestaat uit één grote(re) lokale ronde en een kleinere slotomloop, die ze dan weer drie keer moeten afhaspelen. De uitgetekende ‘slotronde’ is niet al te uitdagend, al kan Menglers Hill (2,8 km à 3,9%) voor het nodige vuurwerk zorgen.
Voor sprinters is het zaak om op deze helling te overleven en aan te haken, terwijl de springveren hopen op deze klim weg te kunnen rijden. De eerste passage van Menglers Hill volgt direct na het opdraaien van het finalerondje en wordt daarna dus nog twee keer aangedaan, met een laatste keer op dertien kilometer van de finish. Maar of dit genoeg is om een sprint te ontlopen… De laatste drie winnaars in Tanunda luisteren naar de namen Sam Welsford (2025, 2024), Phil Bauhaus (2023) en Sam Bennett (2020).
- Start:
- 01:40 ( Norwood)
- Finish:
- 05:32 ( Uraidla)
De organisatie van de Tour Down Under houdt voor de komende editie vast aan enkele beproefde ingrediënten (denk aan een finish in Tanunda en aankomst op Willunga Hill) en ook de etappe met finish in Uraidla maakt weer zijn opwachting. Het is voor de vierde keer dat de ronde zal finishen in Uraidla, nadat Peter Sagan de snelste was in 2018 en 2019 en Javier Romo er vorig jaar wist te triomferen, al is de route dit jaar nóg uitdagender.
Op papier is de derde etappe zelfs de zwaarste van allemaal, met de 3.722 hoogtemeters die de renners moeten overwinnen, en dat over een afstand van nog geen 150 kilometer. Het is van bij de start al klimmen (10 km à 4%) geblazen richting Ashton. De route gaat verder over meer dan glooiend terrein, richting dé scherprechter van de dag: de bekende Corkscrew Road. Dit is een beklimming van 2,5 kilometer aan een gemiddelde van 9%, met pieken tot bijna 24%!
Deze pittige helling moet in de laatste tachtig kilometer tweemaal overwonnen worden, waarvan een laatste keer in de finale, met de top op 13,6 kilometer van de streep. Al blijft de weg hierna nog voor een zevental kilometer vervelend oplopen, vooraleer de renners echt afdalen naar de finish in Uraidla. Na een bocht in de laatste 500 meter, loopt het nog lichtjes omhoog naar de aankomststreep.
- Start:
- 01:40 ( Adelaide)
- Finish:
- 05:22 ( Nairne)
Na de Uraidla-rit zijn we ongetwijfeld heel wat wijzer geworden over de onderlinge verhoudingen tussen de klassementsrenners, en wie we écht in de gaten moeten houden in de twee laatste, zeer verraderlijke, etappes. Maar voor het zover is, staat er eerst een ‘overgangsrit’ op het programma van Henley Beach naar Nairne. De rappe mannen zullen deze rit ongetwijfeld hebben aangekruist, maar of ze ook aan sprinten zullen toekomen, is maar de vraag…
De route telt namelijk toch een slordige 2.500 hoogtemeters, al liggen de zwaarste beklimmingen – met Wicklam Hill en Mount Barker – erg ver van de finish. Te ver om de sprinters overboord te kieperen, zou je denken. En mocht er nu iemand in de problemen komen, dan lijkt er nog genoeg tijd om de scheve situatie recht te zetten. In de finale volgt nog een lokale ronde van 19 kilometer, over licht glooiende maar ook weer niet al te uitdagende wegen.
- Start:
- 01:40 ( Brighton)
- Finish:
- 06:09 ( Willunga)
Een Tour Down Under zonder Willunga Hill, is geen Tour Down Under. En dus zal deze toch wel iconische beklimming ook dit jaar weer een sleutelrol spelen in de strijd om de eindoverwinning. De organisatie koos in het verleden doorgaans voor een lange en vlakke aanloop richting de eerste passage van Willunga Hill, maar daar is men inmiddels van afgestapt. Na goed twintig kilometer volgt namelijk al een eerste helling.
Deze eerste klim, Chanders Hill, zal nog weinig angst inboezemen bij de renners, aangezien het nog bijzonder ver is tot de finish. Eenmaal op de top van deze helling, zijn er nog goed 160 kilometers af te leggen. De volgende hindernis laat echter niet lang op zich wachten en is de alombekende en gevreesde Willunga Hill, de drie kilometer lange beklimming (gemiddeld 7,4%) met uitschieters tot 15%.
De iconische Willunga Hill staat dit jaar niet één, twee maar drie keer op het menu. Dat is voor het eerst in de geschiedenis van de Santos Tour Down Under. De eerste beklimming zit vroeg in de 176 kilometer lange etappe, waarna een lange tussenfase volgt. In de finale moet de favoriete helling van Richie Porte nog tweemaal bedwongen worden. Voer voor spektakel en nadien ligt het klassement wellicht in een definitieve plooi.
Eerdere winnaars op Willunga Hill
2025: 
Jhonatan Narváez
2024: 
Oscar Onley
2021: 
Richie Porte*
2020: Matthew Holmes
2019: Richie Porte
2018: Richie Porte
2017: Richie Porte
2016: Richie Porte
2015: Richie Porte
2014: Richie Porte
2013: Simon Gerrans
2012: 
Alejandro Valverde
* De beklimming maakte dat jaar deel uit van het Santos Festival of Cycling, de ‘coronaversie’ van de Tour Down Under.
- Start:
- 01:40 ( Stirling)
- Finish:
- 05:56 ( Stirling)
Vorig jaar eindigde de Santos Tour Down Under voor het eerst in tijden weer met een criterium-achtige etappe door de straten van Adelaide. Het leverde misschien niet het gewenste koersspektakel op en dus mogen we ons weer verheugen op een spetterend slotakkoord. De laatste etappe speelt zich af in de Adelaide Hills. Oftewel: de renners rijden acht keer over een glooiend circuit in de omgeving van Stirling.
Met 3.436 hoogtemeters heeft de slotetappe iets weg van een Amstel Gold Race of een Waalse klassieker. Op de lokale omloop krijgen de renners telkens twee beklimmingen (4,6 km à 3% en 2,4 km à 3,8%) voor hun kiezen. De hellingen zullen dan wel geen angst inboezemen, maar door de opeenvolging van hindernissen en hoogtemeters zal het zeker in de koerskleren kruipen. De finishstreep is getrokken op de laatste helling, na een pittige strook van 11%.
Favorieten
Zo vroeg op het seizoen is het altijd een beetje koffiedik kijken wie al over een goed vormpeil beschikt en klaar is om mee te doen voor de prijzen. Het is daarom niet evident om tot een goede sterrenverdeling te komen. Voor de meeste coureurs is de Tour Down Under een eerste ‘opwarmronde’ richting de grote doelen in het voorjaar. We hebben weinig tot geen referenties, wat de wedstrijd ook weer zo interessant maakt.
Wat we wel met zekerheid kunnen stellen: op de deelnemerslijst van dit jaar prijken ook weer de nodige mooie namen. Aangezien de Tour Down Under deel uitmaakt van de WorldTour-cyclus, staan alle achttien WorldTeams aan het vertrek. En dat niet alleen, aardig wat toppers hebben de moeite genomen om de ellenlange reis richting Australië te maken. Het belooft met andere woorden een mooie eerste seizoensclash te worden.
Jhonatan Narváez – foto: Fotopersburo Cor Vos
De renner die vorig jaar op het hoogste schavotje mocht plaatsnemen, Jhonatan Narváez, is weer van de partij en klaar om zijn titel te verdedigen. Dat de Ecuadoraan vorig jaar als winnaar uit de strijd kwam, mag geen verbazing wekken, want het parcours is op zijn lijf geschreven. De etappes die de renners krijgen voorgeschoteld zijn in de regel niet al te lang en kennen meer dan eens een explosieve finale. En laat dat laatste nu iets zijn waar Narváez in uitblinkt; de renner van UAE Emirates XRG beschikt over een fikse versnelling bergop en heeft een sterke sprint in huis.
De Zuid-Amerikaan is misschien wel de beste, maar zeker niet enige troef die UAE Emirates XRG kan uitspelen. De sterrenformatie uit het Midden-Oosten start in quasi elke wedstrijd met meerdere kopmannen en dat is niet anders voor de Tour Down Under. Met Jay Vine staat ook de winnaar van 2023 aan het vertrek en Adam Yates (na het plotselinge afscheid van Simon nog de enige Yates in het peloton) mogen we evenmin uitvlakken. Vine liet in aanloop naar de WorldTour-opener al zijn goede vorm blijken, door in Perth de Australische tijdrittitel te veroveren.
Matthew Brennan – foto: Fotopersburo Cor Vos
Wie we ook zeker met stip noteren voor op zijn minst een goede eindnotering, is Matthew Brennan. Met liefst twaalf overwinningen – en dat in zijn eerste profjaar – was de coureur van Visma | Lease a Bike de revelatie van 2025. De 20-jarige Britse wielersensatie hoopt deze stijgende lijn door te trekken. Met enkele grote klassiekers en een eerste deelname aan een grote ronde (Vuelta a España) belooft 2026 een zeer interessant jaar te worden voor Brennan, maar hij trapt zijn seizoen – net als vorig jaar – af op Australische bodem.
Dat Brennan zal meestrijden voor etappezeges, daar hoeven we niet aan te twijfelen, maar kan hij zich ook mengen in de strijd om de eindoverwinning? We zijn geneigd om op deze vraag ja te antwoorden, gezien zijn intrinsieke klasse, explosiviteit en aanleg voor het heuvelwerk. Al moeten we daar wel meteen bij aantekenen dat Corkscrew Road en Willunga Hill – de twee belangrijkste scherprechters in de Tour Down Under – toch wat aan de lange en (te?) zware kant zijn voor Brennan. Mocht hij deze hellingen kunnen overleven, dan is hij aartsgevaarlijk.
Lennert Van Eetvelt – foto: Fotopersburo Cor Vos
Een renner die juist zal uitkijken naar Corkscrew Road en Willunga Hill, is Lennert Van Eetvelt. Voor de Belg zijn dit de beklimmingen om het verschil te maken. De 24-jarige coureur loopt over van klasse, maar heeft een moeilijk jaar achter de rug, waarin zijn lichaam hem meer dan eens in de steek liet. “We blijven daarom toch wat voorzichtig in onze uitspraken”, gaf sportief manager Kurt Van de Wouwer ons mee op de persdag van Lotto-Intermarché. Voor de verwachtingen rond de klimmer verwijst Van de Wouwer naar een seizoen eerder, in 2024.
“Toen won hij twee mooie WorldTour-rittenkoersen van een week, met de UAE Tour en de Tour of Guangxi. Het was toen ook niet het gemakkelijkste jaar, met knieproblemen. Als Lennert nu eens bespaard blijft van pech, dan kan hij wel terug op dat niveau komen. Dat is volgens mij een rechtvaardige verwachting voor Lennert.” We zijn benieuwd of Van Eetvelt de verwachtingen van manager en ploeg meteen kan inlossen.
Javier Romo – foto: Fotopersburo Cor Vos
Over verwachtingen gesproken: na zijn optreden van vorig jaar houden we ook Javier Romo maar beter in de gaten. De Spaanse puncheur van Movistar won vorig jaar immers een rit in de Tour Down Under, droeg even de leiderstrui en werd tweede in het eindklassement. Bahrain Victorious heeft met Santiago Buitrago dan weer een renner in de gelederen die het zeker in zich heeft om op het podium te eindigen. De Colombiaan vormt samen met zijn Italiaanse ploeggenoot Edoardo Zambanini een meer dan gevaarlijke tandem.
Vanuit Australisch oogpunt is het niet alleen uitkijken naar de eerdergenoemde Jay Vine, want Ben O’Connor zal als kopman van Jayco AlUla ook wel iets willen laten zien, en dat zeker voor eigen volk. Met Luke Plapp en Mauro Schmid heeft Jayco AlUla overigens meerdere ijzers in het vuur. Lidl-Trek rekent dan weer op de grillige Andrea Bagioli. De Italiaan is misschien niet altijd even constant, maar kan op goede dagen boven zichzelf uitstijgen. Wie werd er drie jaar geleden tweede in de Ronde van Lombardije? Juist.
Ben O’Connor – foto: Fotopersburo Cor Vos
Verder willen we zeker de namen van de Italiaanse heuvelspecialist Simone Velasco (XDS Astana), zijn jongere landgenoot Francesco Busatto (nieuw bij Alpecin-Premier Tech), Filippo Zana (Soudal Quick-Step), Nicolas Prodhomme (Decathlon CMA CGM), Guillaume Martin (Groupama-FDJ United), Michal Kwiatkowski (INEOS Grenadiers) en Corbin Strong (NSN Cycling) er even uitlichten.
Tot slot, zetten we een streepje bij Finn Fisher-Black (Red Bull-BORA-hansgrohe), James Knox (Picnic PostNL), Andreas Kron (Uno-X Mobility), Marco Brenner (Tudor) en Chris Harper. Die laatste komt in eigen land niet uit voor zijn nieuwe werkgever Pinarello-Q36.5 (de ploeg staat niet aan het vertrek), maar wel namens de Australische selectie.
Sprinters
De Tour Down Under was in het verleden vaak de eerste confrontatie tussen de beste sprinters, maar tegenwoordig is het met een vergrootglas zoeken naar de rasspurters. De meeste kleppers – denk aan Tim Merlier, Jasper Philipsen, Jonathan Milan, Dylan Groenewegen en Olav Kooij – kiezen voor een andere seizoensopbouw en zijn er niet bij Down Under. Zij opteren veelal voor een start in het Midden-Oosten en kruisen pas in de Tour of Oman of UAE Tour een eerste keer de degens.
foto: Fotopersburo Cor Vos
De rappe mannen die wel zullen deelnemen aan de Tour Down Under, mogen misschien wel twee massasprints verwachten. Het zal Danny van Poppel als muziek in de oren klinken. De Nederlands kampioen was tot voor dit seizoen nog vooral actief als lead-out, maar bij een gebrek aan topsprinter zet zijn Duitse werkgever Red Bull-BORA-hansgrohe hem opnieuw in als afmaker in de sprints. Van Poppel zelf is er klaar voor. “Als ik écht het gevoel heb dat iemand zoveel sneller dan mij is, dan gaan we ervoor. Anders niet meer”, stelt hij onomwonden in een interview op deze site.
“Ik heb de afgelopen vier jaar zo veel en hard gewerkt, dat ik daar een beetje klaar mee was”, doelt Van Poppel op sprinters als Sam Welsford en Sam Bennett. “Daarom heb ik de optie die de ploeg mij voorschotelde om zelf weer te gaan sprinten, aangenomen. Afgelopen seizoen lukte het me al om vier keer te winnen, waaronder in sprints tegen Dylan Groenewegen en Olav Kooij. Ik heb besloten om er vol voor te gaan. De ploeg heeft ook geïnvesteerd in de sprinttrein, daar spreekt vertrouwen uit. Ik heb er superveel zin in!”
Sam Welsford – foto: Fotopersburo Cor Vos
Van Poppel zal het moeten opnemen tegen zijn voormalige ploeggenoot en sprintkopman Sam Welsford, die er zal debuteren voor INEOS Grenadiers. Vorig jaar bleek de tandem Van Poppel-Welsford onverslaanbaar in de vlakke etappes, want de Australiër won alle (drie uit drie) sprintritten. Kan hij het ook zonder zijn Nederlandse compagnon de route? Met Juan Sebastián Molano (UAE Emirates XRG) en Tobias Lund Andresen (Decathlon CMA CGM) tekenen er nog twee erkende sprinters acte de présence.
Vanuit Nederlands oogpunt is het interessant om de verrichtingen van Casper van Uden, die Picnic PostNL aan sprintzeges moet helpen, en Maikel Zijlaard (Tudor Pro Cycling) te volgen, terwijl de eerder genoemde Matthew Brennan zich uiteraard ook zal smijten als er gesprint moet worden.
Let tevens op Jensen Plowright (Alpecin-Premier Tech), Luke Lamperti (EF Education-EasyPost), Tim-Torn Teutenberg (Lidl-Trek), Lionel Taminiaux (Lotto-Intermarché), Corbin Strong, Ethan Vernon (NSN Cycling), Alberto Dainese (Soudal Quick-Step) en Erlend Blikra (Uno-X Mobility).
Weer en TV
De renners kunnen zich de komende week opmaken voor snikhete temperaturen. In de eerste etappes stijgt het kwik immers ruim boven de dertig graden Celsius. Het blijft verder zo goed als droog.
Om te reageren moet je ingelogd zijn.