Giro 2019: Voorbeschouwing – Het Bergklassement

Door , maandag 6 mei 2019 om 08:00

Mikel Landa als winnaar van de bergtrui in 2017 - foto: LaPresse

Zoek niet naar de bolletjestrui in de Giro d’Italia, want de bergtrui kleurt de komende weken volledig blauw. Voor veel renners is deze maglia azzurra een gewilde beloning op de route naar Verona. Wie weet dit jaar de meeste bergpunten te verzamelen? WielerFlits blikt vooruit.

Wie wint het bergklassement in de Giro 2019?

  • Simon Yates 6.50
  • Thomas De Gendt 7.00
  • Fausto Masnada 7.00

Historie

Het bergklassement van de Giro d’Italia deed zijn intrede 21 jaar na de eerste editie. De eerste Gran Premio della Montagna was een prooi voor Alfredo Binda, die ook wel werd gezien als de eerste kannibaal in de wielersport. In zijn imposante carrière won hij liefst vijfmaal de Giro, viermaal de Ronde van Lombardije en tweemaal Milaan-San Remo. En dan waren er ook nog drie wereldtitels. Er wordt gezegd dat de Italiaan soms zelfs betaald werd om níét te starten.

Na Binda volgden nog vele andere Italiaanse grootheden die het bergklassement op hun naam schreven. Zo won Gino Bartali het klassement in de jaren ’30 en ’40 liefst zevenmaal, een record dat nog altijd staat. Ook zijn tijdsgenoot Fausto Coppi pakte tweemaal de eindwinst. En als we flink bladeren door de geschiedenisboeken treffen we de namen van Franco Bitossi, Claudio Bortolotto, Claudio Chiappucci en Stefano Garzelli meermaals aan.

Stefano Garzelli in bergtrui van 2011, die toen nog groen was – foto: Cor Vos

Door de jaren heen komen we ook steeds vaker niet-Italianen tegen, zoals Hugo Koblet, Louison Bobet en Charly Gaul. Ook kwamen meerdere Belgen op de erelijst. Jean Brankart was de eerste in 1958; Rik van Looy, Eddy Merckx, Martin Vandenbossche en Lucien Van Impe zouden zijn voorbeeld volgen. Een Nederlandse winnaar van het bergklassement was er nog nooit: Johan van der Velde (1987) en Steven Kruijswijk (2015) kwamen nog het dichtst met derde plaatsen.

De bergtrui die tegenwoordig uitgereikt wordt, heeft pas sinds de recentste jaren de blauwe kleur. Sterker, pas sinds de editie van 1974 is de leider herkenbaar door een bijbehorende trui. Tot 2012 was dit tricot groen van kleur. Sindsdien rijdt de leider in het blauw rond. Matteo Rabottini was dat jaar de eerste winnaar van de maglia azzurra. In de jongste jaren werd de trui gewonnen door Julian Arredondo, Giovanni Visconti, Mikel Nieve, Mikel Landa en Chris Froome.

Julian Arredondo was de bergkoning in 2014 – foto: Cor Vos

Laatste tien winnaars bergklassement Giro d’Italia
2018: flag-gb Chris Froome
2017: flag-es Mikel Landa
2016: flag-es Mikel Nieve
2015: flag-it Giovanni Visconti
2014: flag-co Julian Arredondo
2013: flag-it Stefano Pirazzi
2012: flag-it Matteo Rabottini
2011: flag-it Stefano Garzelli
2010: flag-au Matthew Lloyd
2009: flag-it Stefano Garzelli


Vorig jaar

Vorig jaar bezorgde Enrico Barbin zijn ploeg Bardiani-CSF mooie publiciteit door enkele dagen de blauwe bergtrui te dragen. Daarvoor was wel de hulp nodig van BMC. In de tweede etappe had de Amerikaanse ploeg immers haar zinnen gezet op de tussensprint, die Rohan Dennis de leiderstrui zou opleveren. Om die reden werd al vroeg de kopgroep teruggehaald. Barbin maakte slim de oversteek en veroverde zo op de klim naar Zikron Ya’Agov de eerste bergprijs.

In de dagen erna breidde hij zijn voorsprong uit door mee te springen in de vroege vlucht. De grote punten moesten echter nog worden verdeeld, zoals op de Etna. Op de vulkaan pakte Esteban Chaves de winst én de koppositie in het bergklassement, die hij drie dagen later afstond aan ploegmaat Simon Yates. In de ritten die volgden reeg de Brit de successen én de bergpunten aaneen en ontpopte hij zich tot de gedoodverfde favoriet voor de eindzege.

Esteban Chaves droeg vorig jaar drie dagen de Maglia Azzurra – foto: Cor Vos

In de etappe naar Bardonecchia kende hij echter een geweldige inzinking, terwijl Chris Froome uit geslagen positie herrees. Team Sky had deze rit met rood aangekruist en trok het peloton dan ook in stukken op de zware Colle delle Finestre. Nadat Yates was gelost, demarreerde Froome op tachtig kilometer van de meet en legde daarmee de basis voor een indrukwekkende dubbelslag, die hem naast de ritzege ook de roze leiderstrui – en de uiteindelijke eindzege – opleverde.

Ook deed hij – wellicht onbewust – uitstekende zaken voor het bergklassement. Doordat hij als eerste de toppen passeerde van de Finestre (die als dak van de Giro de Cima Coppi was), de klim naar skioord Sestrière en de Jafferau, schoot zijn puntenaantal voor de bergtrui de hoogte in: van 36 punten aan het begin van de dag, naar 123 punten na afloop. Een dag later pakte de Brit nog eens twee punten, waardoor zijn uiteindelijke puntenaantal uitkwam op 125.

Daarmee was voor het eerst sinds Marco Pantani in 1998 de winnaar van het bergklassement ook de winnaar van de roze trui. Naast Froome en Pantani pakten in het verleden ook Andy Hampsten (1988), Eddy Merckx (1968), Charly Gaul (1959), Hugo Koblet (1950), Fausto Coppi (1949), Gino Bartali (1946, 1937-36), Giovanni Valetti (1938) en Alfredo Binda (1933) de ‘dubbel’. Froome zal zichzelf niet opvolgen in 2019: de Brit focust zich ditmaal volledig op de Tour.

Top-5 bergklassement Giro d’Italia 2018
1. flag-gb Chris Froome (Team Sky) – 125 punten
2. flag-it Giulio Ciccone (Bardiani-CSF) – 108 punten
3. flag-gb Simon Yates (Mitchelton-Scott) – 91 punten
4. flag-es Mikel Nieve (Mitchelton-Scott) – 79 punten
5. flag-ec Richard Carapaz (Movistar) – 65 punten


Puntentelling

Op elke klim die door de organisatie is ingedeeld in de categorie 1-4, zijn bergpunten te verdienen. Hoeveel punten de renners krijgen is afhankelijk van de categorie. Zo krijgt de renner die als eerste bovenkomt op een klim van vierde categorie slechts drie punten, terwijl een passage over een klim van eerste categorie wordt beloond met 35 punten. Ook het aantal renners dat punten krijgt hangt af van de categorie waarin de klim is ingedeeld.

De meeste punten zijn dit jaar te verdienen op de Passo Gavia, die als hoogste klim de Cima Coppi (vernoemd naar de Italiaanse wielerheld Fausto Coppi) is. Hier worden extra punten uitgedeeld ten opzichte van alle andere beklimmingen, liefst 45 punten voor de renner die als eerste de top passeert. Renners die dit klassement najagen, kunnen er dus een belangrijke slag slaan.

Het parcours van de Giro kent 39 gecategoriseerde beklimmingen, net zoveel als vorig jaar. Dit is verdeeld in tien beklimmingen van vierde categorie, acht van derde categorie, twaalf van tweede categorie, acht van eerste categorie en de Cima Coppi. Hoewel de eerste etappe een tijdrit is, zijn er al bergpunten te verdienen voor de renner die het snelst de klim naar San Luca afwerkt.

flag-it Cima Coppi (Passo Gavia) – punten voor de eerste negen renners
45 – 30 – 20 – 14 – 10 – 6 – 4 – 2 – 1

flag-it Eerste categorie – punten voor de eerste acht renners
35 – 18 – 12 – 9 – 6 – 4 – 2 – 1

flag-it Tweede categorie – punten voor de eerste zes renners
15 – 8 – 6 – 4 – 2 – 1

flag-it Derde categorie – punten voor de eerste vier renners
7 – 4 – 2 – 1

flag-it Vierde categorie – punten voor de eerste drie renners
3 – 2 – 1


Favorieten

Het bergklassement is op voorhand bijzonder lastig te voorspellen. Welke renners moeten knechten en wie krijgt juist de vrijheid om eropuit te trekken? Tot vorig jaar ging de prijs steevast naar een renner buiten de top-15, maar toen was daar Chris Froome die in de negentiende etappe met een lange solo de eindzege naar zich toetrok en daarmee ook de koppositie in het bergklassement cadeau kreeg. Ofwel, de bergtrui is vaak afhankelijk van het koersverloop.

Zoals eerder vermeld zijn er al bergpunten te verdienen in de openingstijdrit. Het aantal punten in de eerste etappes is echter spielerei voor wat komen gaat, want in de tweede en derde week wordt pas echt met punten gesmeten. Met name in de dertiende en veertiende rit liggen veel punten klaar met louter beklimmingen van tweede en eerste categorie. Ook in de ritten zestien, als de Passo Gavia en de Mortirolo worden beklommen, en twintig zijn veel punten te verdienen.

Thomas De Gendt – foto: Cor Vos

Vaststaat dat een aanvallende koersstijl onmisbaar is om aanspraak te kunnen maken op deze maglia azzurra. Bij wie je dan al snel uitkomt, is Thomas De Gendt, die grossiert in bergtruien. De Belg won in 2018 de bergtrui in de Vuelta a España en eerder dit jaar veroverde hij voor de derde keer de trui in Parijs-Nice. Ook in de Ronde van Catalonië pakte hij al tweemaal prijs. Verwacht de 32-jarige renner zeker van voren in de etappes waarin veel bergpunten zijn te verdienen.

Bij CCC maakt Amaro Antunes zijn debuut in een grote ronde, maar de Portugees is op papier meteen al een belangrijke kanshebber voor de bergtrui. Hij staat te boek als een goede klimmer en moet in de bergetappes in een lange ontsnapping zeker zijn mannetje kunnen staan. Antunes won in zijn thuisland al driemaal een bergklassement in de kleinere rittenkoersen en toonde zich in de Ronde van de Algarve al goed van voren op de beklimmingen.

Bij de kanshebbers moeten ook zeker de Italiaanse renners niet worden vergeten. Bij Androni Giocattoli-Sidermec rijden enkele aanvallers, die de maglia azzurra maar wat graag naar zich toe zouden trekken. Denk hierbij aan Fausto Masnada (nomen est omen). De 25-jarige renner steekt in een geweldige vorm getuige zijn optreden in de Giro di Sicilia, waar hij al het bergklassement veroverde. Ook in de Tour of the Alps liet hij zien dat hij niet bang is om aan te vallen.

Fausto Masnada – foto: Cor Vos

Masnada is niet de enige kanshebber in de ploeg, want ook de naam van Mattia Cattaneo willen we jullie niet onthouden in dit lijstje. Vorige zondag nog soleerde de aanvalslustige Italiaan naar de zege in de Giro dell’Appennino, waar hij optimaal profiteerde van de overtalsituatie van Androni in de finale. Net als Masnada reed Cattaneo een sterke Tour of the Alps, die hij afsloot op de vierde plek in het klassement.

De laatste jaren kwam het niet vaak voor dat een renner de bergtrui meermaals wist te winnen, maar wellicht kan Mikel Nieve een gooi doen. De Spanjaard won het nevenklassement immers al eens in 2016. Weliswaar staat bij Mitchelton-Scott vrijwel alles in het teken van de ambities van Simon Yates, maar de 34-jarige Nieve zou zomaar eens eropuit kunnen worden gestuurd en zo veel bergpunten kunnen binnenhalen.

AG2R La Mondiale mist het grote klassementskanon waarover Mitchelton-Scott wel beschikt. Dat biedt mogelijkheden voor bijvoorbeeld Alexis Vuillermoz om een gooi te doen naar de bergtrui. De Fransman beschikt over voldoende ervaring in het groterondewerk en kan een lastig parcours goed aan. Met Hubert Dupont heeft de Franse WorldTour-formatie nog een kanshebber in de gelederen voor dit klassement.

Primož Roglič – foto: Cor Vos

Tot slot moeten we ook de klassementsrenners niet uitvlakken. Als zij immers de aankomsten bergop aangrijpen om oorlog te maken, sprokkelen zij daarmee ook veel punten om de bergtrui. Primož Roglič en Simon Yates hebben al vaker aangetoond dat klassementsambities en ritzeges prima hand-in-hand gaan. Tot de klassementsrenners wordt ook Rafał Majka gerekend, maar ook de Pool won al eens een bergtrui.

Favorieten volgens WielerFlits
**** Thomas De Gendt
*** Amaro Antunes, Fausto Masnada
** Mattia Cattaneo, Mikel Nieve, Alexis Vuillermoz
* Carlos Betancur, Rafał Majka, Primož Roglič, Simon Yates


Dit artikel delen:

Reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.